ជំងឺមហារីកលិង្គ គឺជាជំងឺដែលកោសិកាមហារីកកាច ត្រូវបានបង្កើតឡើងក្នុងជាលិកាលិង្គ។ រោគសញ្ញានៃជំងឺមហារីកលិង្គរួមមានដំបៅ ឡើងក្រហម រលាក មានការហៀរសារធាតុរាវពីប្រដាប់ភេទ មានការហូរឈាម ឬក៏មានដុំសាច់នៅលើលិង្គ។

(អាន:ស្បែកកូនរបស់អ្នកនឹងស្អាតហើយមិនរមាស់បើធ្វើតាមវិធីនេះ តើកូនស្រីរបស់អ្នកចេះតែរមាស់ស្បែកមែនទេ?)

ការច្រឹបយកសាច់អាចត្រូវធ្វើដើម្បីកំណត់ថាតើអ្នកមានជំងឺមហារីកលិង្គពិតឬទេ។ ការព្យាបាលសម្រាប់ជំងឺមហារីកលិង្គអាចរួមមានការវះកាត់ ការព្យាបាលដោយកាំរស្មី និងការព្យាបាលដោយសារធាតុគីមី។

(អាន:ថ្នាំងងុយគេង ពេលអ្នកគួរប្រើ)

ការព្យាករណ៍ទុកជាមុន និងជម្រើសនៃការព្យាបាល គឺអាស្រ័យលើដំណាក់កាលនៃជំងឺមហារីក ទីតាំង និងទំហំនៃដុំសាច់ ហើយថាតើជំងឺមហារីកទើបតែត្រូវបានគេធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យ ឬក៏ជាការកើតឡើងវិញម្តងទៀត។

ចំពោះកត្តាហានិភ័យនៃជំងឺមហារីលឹង្គអាចមានដូចជា ៖
• ការជក់បារី ៖ ការជក់បារីបង្កើនកត្តាហានិភ័យរបស់អ្នកក្នុងការកើតជំងឺមហារីកបានជាច្រើនប្រភេទ វាមិនមែនគ្រាន់តែធ្វើឲ្យមានជំងឺមហារីកលិង្គតែប៉ុណ្ណោះទេ។ នៅពេលដែលអ្នកជក់បារី អ្នកស្រូបចូលនូវសារធាតុគីមីគ្រោះថ្នាក់ និងសារធាតុដែលបណ្តាលអោយខូចដល់ DNA របស់កោសិកា។ សារធាតុបង្កជំងឺមហារីកទាំងនេះអាច បណ្តាលឲ្យខូចដល់កោសិកានៅក្នុងលិង្គ ដូច្នេះវាអាចបង្កឲ្យមានជំងឺមហារីកលិង្គបាន។ ការជក់បារីក៏ធ្វើឲ្យរាងកាយរបស់យើងលំបាកក្នុងការប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងការឆ្លងវីរុសដែលធ្វើឲ្យមានជំងឺមហារីកប្រដាប់ភេទ (HPV)។
• អាយុ និងភេទ ៖ បុរសដែលមានអាយុច្រើនជាង៦០ឆ្នាំមានហានិភ័យខ្ពស់ក្នុងការកើតជំងឺមហារីកលិង្គ។
• បានឆ្លងមេរោគអេដស៍ ៖ ការមានជំងឺអេដស៍អាចបង្កើនកត្តាហានិភ័យនៃជំងឺមហារីកលិង្គបានផងដែរ។ វាត្រូវបានគេជឿថាទៅធ្វើឲ្យប្រព័ន្ធភាពស៊ាំរាងកាយចុះទាបនៅលើអ្នកដែលមានជំងឺអេដស៍ ដែលនេះគឺជាកត្តាហានិភ័យ។
• អនាម័យផ្ទាល់ខ្លួន ៖ អនាម័យផ្ទាល់ខ្លួននៅតំបន់ប្រដាប់ភេទ គឺមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងណាស់។ ខ្លាញ់ដែលបានបញ្ចេញមក កោសិកាស្បែកដែលបានស្លាប់ និងបាក់តេរីបានលូតលាស់នៅក្រោមស្បែកគ្របក្បាលលិង្គនោះបាន។ ការកើនឡើងនៃសារធាតុទាំងនេះពេលខ្លះអាចធ្វើឲ្យមានមានក្លិនមិនល្អ។ វាត្រូវបានគេជឿថាវាអាចជាមូលហេតុនៃជំងឺមហារីកលិង្គ៕