យោងតាមការចុះផ្សាយពីប្រភពបរទេស ពោះវៀនធំជ្រូកជាម្ហូបដែលមនុស្សជាច្រើនចូលចិត្ត ដោយសារមានរសជាតិឆ្ងាញ់ ខ្លាញ់ និងស្វិតឆ្ងាញ់។ ប៉ុន្តែអាហារប្រភេទនេះមានជាតិខ្លាញ់ កូឡេស្តេរ៉ុល និងសារធាតុព្យូរីនខ្ពស់ ដែលអាចបង្កើនហានិភ័យដល់សុខភាព ប្រសិនបើបរិភោគញឹកញាប់ និងមិនគ្រប់គ្រងបរិមាណ។
តាមទិន្នន័យសមាសធាតុអាហាររបស់ប្រទេសចិន ពោះវៀនធំជ្រូក ១០០ ក្រាម មានជាតិខ្លាញ់ ១៨,៧ ក្រាម ខណៈសាច់ជ្រូកសុទ្ធក្នុងបរិមាណដូចគ្នាមានត្រឹម ៧,៨ ក្រាមប៉ុណ្ណោះ ដែលមានន័យថាខ្ពស់ជាងប្រហែល ២,៤ ដង។ លើសពីនេះ វាមានកូឡេស្តេរ៉ុល ១៣៧ មិល្លីក្រាម ក្នុង ១០០ ក្រាម ដែលខ្ពស់ជាងសាច់ជ្រូកខ្លាញ់ដែលមាន ១០៩ មិល្លីក្រាម។ ចំណែកសារធាតុព្យូរីនមានប្រហែល ២៩៦ មិល្លីក្រាមក្នុង ១០០ ក្រាម ដែលអាចបង្កជាក្ដីបារម្ភសម្រាប់អ្នកមានអាស៊ីតអ៊ុយរិកខ្ពស់ ឬជំងឺរលាកសន្លាក់ហ្គោដ។
មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណោះ ពោះវៀនធំជ្រូកអាចមានសំណល់កខ្វក់ បាក់តេរី និងពងប៉ារ៉ាស៊ីត ប្រសិនបើមិនបានសម្អាត និងចម្អិនត្រឹមត្រូវ។ ការបរិភោគពោះវៀនដែលមិនឆ្អិនល្អ អាចបង្កើនហានិភ័យឆ្លងមេរោគ និងប៉ារ៉ាស៊ីត។ ដូច្នេះ មុនចម្អិន គួរលាងសម្អាតឱ្យបានហ្មត់ចត់ បកផ្នែកខ្លាញ់ពណ៌សដែលជាប់ខាងក្នុងចេញ និងចម្អិនឱ្យឆ្អិនទាំងស្រុង មិនគួរញ៉ាំឆៅ ឬឆ្អិនតែផ្នែកខាងក្រៅឡើយ។
ដើម្បីបរិភោគដោយកាត់បន្ថយហានិភ័យ គួរយកចិត្តទុកដាក់លើចំណុច ៤ យ៉ាង៖ ទី១. កាត់បន្ថយបរិមាណ និងកុំញ៉ាំញឹកញាប់ ដោយអត្ថបទដើមណែនាំឱ្យញ៉ាំប្រហែល ២ ទៅ ៣ សប្ដាហ៍ម្ដង និងមិនលើស ៥០ ក្រាមក្នុងមួយលើក។ ទី២. សម្អាតពោះវៀនឱ្យបានល្អ ដោយលាងជាមួយអំបិល ឬម្សៅស្រូវសាលី ហើយយកផ្នែកខ្លាញ់លើសចេញ។ ទី៣. ជ្រើសរើសវិធីស្ងោរ ស្ងោរជាមួយគ្រឿង ឬចំហុយ ជំនួសការបំពង និងឆាដោយប្រេងច្រើន។ ទី៤. ញ៉ាំជាមួយបន្លែ ផ្លែឈើ និងធញ្ញជាតិដែលសម្បូរជាតិសរសៃ ដើម្បីឱ្យអាហារមានតុល្យភាព។
ជារួម ពោះវៀនធំជ្រូកអាចមានរសជាតិឆ្ងាញ់ ប៉ុន្តែមានជាតិខ្លាញ់ កូឡេស្តេរ៉ុល និងសារធាតុព្យូរីនខ្ពស់ ដូច្នេះមិនគួរបរិភោគច្រើន ឬញឹកញាប់ឡើយ។ ជាពិសេស អ្នកមានជាតិខ្លាញ់ក្នុងឈាមខ្ពស់ អាស៊ីតអ៊ុយរិកខ្ពស់ ឬជំងឺរលាកសន្លាក់ហ្គោដ គួរកាត់បន្ថយ ឬចៀសវាងតាមការណែនាំរបស់គ្រូពេទ្យ។ ការជ្រើសរើសបរិមាណសមស្រប និងវិធីចម្អិនដែលមានសុវត្ថិភាព គឺជាចំណុចសំខាន់ក្នុងការថែរក្សាសុខភាព៕