មនុស្សជាច្រើនជឿថា ការអត់គេង ឬគេងមិនលក់ គ្រាន់តែធ្វើឱ្យយើងមានអារម្មណ៍អស់កម្លាំង លកលុយ ឬល្ហិតល្ហៃនៅថ្ងៃបន្ទាប់ប៉ុណ្ណោះ។ ប៉ុន្តែតាមពិតទៅ វិទ្យាសាស្ត្រវេជ្ជសាស្ត្របានបង្ហាញយ៉ាងច្បាស់ថា «ការគេងមិនលក់រ៉ាំរ៉ៃ» គឺជា «ឃាតករស្ងៀមស្ងាត់» ដែលកំពុងស៊ីរំលែក និងបំផ្លាញប្រព័ន្ធសរីរាង្គក្នុងរាងកាយរបស់អ្នកបន្តិចម្តងៗពីខាងក្នុង។
តើការគេងមិនលក់ អាចបំផ្លាញសុខភាពរបស់អ្នកយ៉ាងដូចម្តេចខ្លះ? ខាងក្រោមនេះជាហេតុផលចម្បងៗ៖
១. បំផ្លាញប្រព័ន្ធការពាររាងកាយ
នៅពេលអ្នកគេងលក់ រាងកាយនឹងផលិតសារធាតុប្រូតេអ៊ីនម្យ៉ាងឈ្មោះថា Cytokines ដែលជួយប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងការឆ្លងរោគ និងការរលាកផ្សេងៗ។ នៅពេលអ្នកគេងមិនគ្រប់គ្រាន់ ប្រព័ន្ធការពាររាងកាយនឹងចុះខ្សោយ ជាហេតុធ្វើឱ្យអ្នកងាយនឹងធ្លាក់ខ្លួនឈឺ ឆ្លងវីរុសផ្តាសាយ និងប្រើប្រាស់បានយូរជាងធម្មតាក្នុងការជាសះស្បើយ។
២. បង្កើនហានិភ័យនៃជំងឺបេះដូង និងសរសៃឈាម
ការគេងគឺជាពេលវេលាដែលបេះដូង និងសរសៃឈាមបានសម្រាក និងស្តារឡើងវិញ។ ការគេងមិនលក់ធ្វើឱ្យសម្ពាធឈាមកើនឡើង និងបង្កើនការរលាកក្នុងសរសៃឈាម ដែលជាដើមហេតុនាំឱ្យកើតជំងឺលើសឈាម ជំងឺសរសៃឈាមបេះដូង ព្រមទាំងបង្កើនហានិភ័យនៃ ការដាច់សរសៃឈាមខួរក្បាល (Stroke) និង ការគាំងបេះដូង (Heart Attack) យ៉ាងខ្ពស់។
៣. ធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់ខួរក្បាល និងការចងចាំ
អំឡុងពេលគេងលក់ស្កប់ស្កល់ ខួរក្បាលនឹងធ្វើការសមាត «កាកសំណល់ជាតិពុល» និងរៀបចំការចងចាំឱ្យមានរបៀប។ នៅពេលអ្នកគេងមិនលក់៖
សមត្ថភាពក្នុងការផ្តោតអារម្មណ៍ ការគិត និងការធ្វើសេចក្តីសម្រេចចិត្តនឹងចុះខ្សោយ។
ការចងចាំមានការរាំងស្ទះ ងាយភ្លេចភ្លាំង។
ក្នុងរយៈពេលវែង វាបង្កើនហានិភ័យនៃការកើតជំងឺប្រញាប់ភ្លេច ឬប្រព័ន្ធខួរក្បាលទ្រុឌទ្រោម (Alzheimer’s Disease)។
៤. បំផ្លាញសុខភាពផ្លូវចិត្ត
ទំនាក់ទំនងរវាងការគេង និងសុខភាពផ្លូវចិត្ត គឺជិតស្និទ្ធបំផុត។ ការគេងមិនលក់រ៉ាំរ៉ៃ ធ្វើឱ្យអ័រម៉ូនក្នុងរាងកាយបាត់បង់តុល្យភាព ដែលជម្រុញឱ្យកើតមាន៖
-វិបត្តិផ្លូវចិត្ត ស្រ្តេស (Stress) និងការឆាប់ខឹង ឬមួរម៉ៅ។
-ជំងឺព្រួយបារម្ភហួសហេតុ (Anxiety) និង ជំងឺបាក់ទឹកចិត្ត (Depression)។
៥. បង្កើនទម្ងន់ និងហានិភ័យនៃជំងឺទឹកនោមផ្អែម
ការគេងមិនលក់ប៉ះពាល់ដោយផ្ទាល់ដល់អ័រម៉ូនគ្រប់គ្រងការឃ្លាន (Ghrelin និង Leptin)៖
-វាធ្វើឱ្យអ័រម៉ូន Ghrelin (អ័រម៉ូនញ៉ាំឆ្ងាញ់) កើនឡើង និងកាត់បន្ថយ Leptin (អ័រម៉ូនឆ្អែត) ជាហេតុធ្វើឱ្យអ្នកឃ្លានអាហារផ្អែម ឬអាហារដែលមានកាឡូរីខ្ពស់នៅពេលយប់។
-លើសពីនេះ រាងកាយនឹងចុះខ្សោយក្នុងការឆ្លើយតបនឹងអាំងស៊ុយលីន (Insulin Resistance) ដែលជាមូលហេតុចម្បងនាំឱ្យកើត ជំងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទទី២ និងជំងឺធាត់ជ្រុល។
ការគេងមិនមែនជា «រឿងឥតប្រយោជន៍» ឬជា «ការខាតពេល» នោះទេ ប៉ុន្តែវាជា សសរទ្រទ្រង់សុខភាពដ៏សំខាន់បំផុតមួយ បន្ទាប់ពីចំណីអាហារ និងខ្យល់ដកដង្ហើម។
+ដើម្បីការពារខ្លួនពី «ឃាតករស្ងៀមស្ងាត់» នេះ អ្នកគប្បី៖
-ចូលគេង និងភ្ញាក់ពីគេងឱ្យទៀងពេលវេលារៀងរាល់ថ្ងៃ។
-ចៀសវាងការប្រើប្រាស់ទូរស័ព្ទ ឬអេក្រង់កុំព្យូទ័រយ៉ាងហោចណាស់ ៣០-៦០ នាទីមុនគេង។
-កាត់បន្ថយការញ៉ាំកាហ្វេអ៊ីន (កាហ្វេ/តែ) នៅពេលរសៀល ឬល្ងាច។
-រៀបចំបន្ទប់គេងឱ្យមានពន្លឺងងឹតល្អ ស្ងាត់ និងមានសីតុណ្ហភាពត្រជាក់ល្មម។
ការវិនិយោគលើ «ការគេងលក់ស្កប់ស្កល់ ៧ ទៅ ៨ ម៉ោងក្នុងមួយយប់» គឺជាការការពារសុខភាព និងអាយុយឺនយូររបស់អ្នកដ៏មានប្រសិទ្ធភាពបំផុត!