យោងតាមការចុះផ្សាយពីប្រភពបរទេស ខ្លាញ់សរសៃក្នុងសាច់គោ គឺជាខ្លាញ់ពណ៌សដែលលាយរាយប៉ាយនៅក្នុងសាច់ក្រហម ដូចជាស្នាមសរសៃតូចៗ។ វាខុសពីខ្លាញ់ដែលជាប់នៅផ្នែកខាងក្រៅ ហើយមានឥទ្ធិពលលើរសជាតិ ភាពទន់ និងភាពមានជាតិរបស់សាច់ក្រោយពេលចម្អិន។
យោងតាមមេចុងភៅ វូ ញ៉ាត់ ថុង ខ្លាញ់សរសៃជាចំណុចសំខាន់មួយក្នុងការវាយតម្លៃគុណភាពសាច់គោ។ នៅពេលចម្អិនដោយកម្ដៅខ្ពស់ ខ្លាញ់នេះរលាយ និងជួយឱ្យសាច់មានរសជាតិឈ្ងុយឆ្ងាញ់ ព្រមទាំងមានអារម្មណ៍ទន់ និងមានជាតិពេលទទួលទាន។ ជាទូទៅ លំនាំខ្លាញ់សរសៃអាចបែងចែកជាបីប្រភេទ។
ប្រភេទទី១ គឺខ្លាញ់តូចៗរាយប៉ាយដូចធូលីផ្កាយ ដែលធ្វើឱ្យសាច់មានខ្លាញ់តិច និងអាចមានតម្លៃសមរម្យ។ វាសមស្របសម្រាប់ម្ហូបប្រចាំថ្ងៃ ដូចជាសាច់គោឆា ឬសាច់គោចម្អិនជាមួយគ្រឿងផ្សេងៗ។ ប្រភេទទី២ មានខ្លាញ់ជាសរសៃស្តើងៗភ្ជាប់គ្នាដូចបណ្ដាញ ដែលផ្ដល់តុល្យភាពរវាងសាច់ក្រហម និងខ្លាញ់ ហើយសមស្របសម្រាប់ធ្វើសាច់អាំងស្ទីក។
ប្រភេទទី៣ មានខ្លាញ់សរសៃច្រើន និងរាលដាលស្មើៗគ្នា បង្កើតបានជាលំនាំស្រដៀងនឹងផ្កាព្រិល ឬថ្មម៉ាប។ សាច់គោប្រភេទនេះ រួមទាំងសាច់គោវ៉ាហ្គ្យូថ្នាក់ A5 មួយចំនួន អាចមានភាពទន់ខ្លាំង និងរសជាតិសម្បូរបែប ប៉ុន្តែក៏មានជាតិខ្លាញ់ខ្ពស់ និងសមស្របសម្រាប់អ្នកចូលចិត្តសាច់លំដាប់ខ្ពស់ផងដែរ។
ដូច្នេះ នៅពេលជ្រើសរើសសាច់គោ អ្នកគួរពិនិត្យមើលថា តើខ្លាញ់សរសៃរាលដាលស្មើៗគ្នាឬអត់ មិនគួរមើលតែទម្ងន់ ឬពណ៌សាច់ប៉ុណ្ណោះទេ។ ជាទូទៅ សាច់ដែលមានខ្លាញ់សរសៃរាលដាលល្អ អាចផ្ដល់ភាពទន់ និងរសជាតិឆ្ងាញ់ជាងសាច់ដែលមានខ្លាញ់ប្រមូលផ្ដុំតែមួយកន្លែង ប៉ុន្តែគុណភាពចុងក្រោយក៏អាស្រ័យលើផ្នែកសាច់ និងរបៀបចម្អិនផងដែរ៕