យោងតាមការចុះផ្សាយពីប្រភពបរទេស ការសិក្សាស្រាវជ្រាវចំនួន ៩ ដែលមានអ្នកចូលរួមជាង ៤៨០.០០០ នាក់ បានរកឃើញថា អ្នកដែលឡើងជណ្តើរជាប្រចាំ មានហានិភ័យស្លាប់ពីគ្រប់មូលហេតុទាបជាងប្រមាណ ២៤% និងហានិភ័យស្លាប់ដោយជំងឺបេះដូង និងសរសៃឈាមទាបជាងប្រមាណ ៣៩% បើប្រៀបធៀបនឹងអ្នកដែលមិនសូវឡើងជណ្តើរ។ ទោះជាយ៉ាងណា លទ្ធផលនេះបង្ហាញពីទំនាក់ទំនងរវាងសកម្មភាពរាងកាយ និងសុខភាព មិនមែនបញ្ជាក់ថាការឡើងជណ្តើរតែមួយមុខអាចធ្វើឱ្យអាយុវែងនោះទេ។
ការឡើងជណ្តើរជួយឱ្យសាច់ដុំភ្លៅ គូទ និងកំភួនជើងធ្វើការកាន់តែខ្លាំង ព្រមទាំងជួយឱ្យបេះដូង និងសួតធ្វើការច្រើនជាងការដើរធម្មតា។ សកម្មភាពនេះក៏អាចជួយពង្រឹងកម្លាំងជើង និងសមត្ថភាពធ្វើចលនាប្រចាំថ្ងៃ ជាពិសេសសម្រាប់មនុស្សវ័យកណ្តាល និងមនុស្សចាស់។
អ្នកមិនចាំបាច់ចំណាយប្រាក់ទៅកន្លែងហាត់ប្រាណទេ ព្រោះអាចចាប់ផ្តើមពីការឡើងជណ្តើរតែពីរបីជាន់នៅកន្លែងរស់នៅ ឬកន្លែងធ្វើការ។ សម្រាប់អ្នកដែលមិនសូវហាត់ប្រាណ គួរចាប់ផ្តើមពីចម្ងាយខ្លីៗ ហើយបង្កើនបន្តិចម្តងៗតាមសមត្ថភាព។ បច្ចុប្បន្ន មិនទាន់មានភស្តុតាងគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីកំណត់ថា មនុស្សគ្រប់គ្នាត្រូវឡើងជណ្តើរប៉ុន្មានជាន់ក្នុងមួយថ្ងៃទើបល្អបំផុតនោះទេ។
ទោះបីការឡើងជណ្តើរមានប្រយោជន៍ក៏ដោយ អ្នកដែលមានបញ្ហាសន្លាក់ជង្គង់ ឈឺត្រគាក ពិបាករក្សាលំនឹង ឬងាយដួល គួរប្រុងប្រយ័ត្ន។ ប្រសិនបើមានការឈឺទ្រូង ពិបាកដកដង្ហើមខុសធម្មតា ឬវិលមុខពេលហាត់ប្រាណ ត្រូវឈប់ភ្លាមៗ ហើយស្វែងរកជំនួយវេជ្ជសាស្ត្រតាមភាពចាំបាច់។ អង្គការសុខភាពពិភពលោកក៏ណែនាំឱ្យមនុស្សពេញវ័យធ្វើសកម្មភាពរាងកាយកម្រិតមធ្យមពី ១៥០ ទៅ ៣០០ នាទីក្នុងមួយសប្តាហ៍។
ការឡើងជណ្តើរមិនអាចជំនួសការហាត់ប្រាណគ្រប់ប្រភេទបានទាំងស្រុងទេ ប៉ុន្តែវាជាវិធីងាយស្រួលមួយក្នុងការបន្ថែមចលនាទៅក្នុងជីវិតប្រចាំថ្ងៃ។ ការចាប់ផ្តើមពីសកម្មភាពតូចៗ រួមជាមួយការញ៉ាំអាហារមានតុល្យភាព គេងឱ្យគ្រប់គ្រាន់ និងរក្សាទម្លាប់រស់នៅល្អ អាចជួយថែរក្សាសុខភាពឱ្យបានយូរអង្វែង៕