មនុស្សជាច្រើនដែលកំពុងព្យាយាមសម្រកទម្ងន់ តែងតែជួបប្រទះនូវបញ្ហាក្តៅក្រហាយចិត្តមួយ ៖ «តមអាហារខ្លាំងណាស់ ញ៉ាំតិចតួចដូចកូនចាប តែទម្ងន់មិនព្រមស្រកសោះ ឬពេលខ្លះថែមទាំងឡើងទម្ងន់ទៀត!»
អ្នកប្រហែលជាធ្លាប់ឮគេប្រាប់ថា «បើចង់ស្រកទម្ងន់ ត្រូវញ៉ាំឱ្យតិចជាងកាឡូរីដែលដុតបំផ្លាញ» ។ ប៉ុន្តែ ការពិតជាក់ស្តែង រាងកាយមនុស្សមិនមែនជាម៉ាស៊ីនគិតលេខសាមញ្ញនោះទេ ។ បញ្ហាពិតប្រាកដដែលធ្វើឱ្យអ្នក «ញ៉ាំតិចនៅតែធាត់» មិនមែនមកពីចំនួនកាឡូរីទាំងស្រុងនោះទេ តែវាបណ្តាលមកពី «លំនឹងអ័រម៉ូន និងអត្រាមេតាបូលីស (Metabolism)» នៅក្នុងរាងកាយរបស់អ្នក!
១. អ័រម៉ូនអាំងស៊ុយលីន (Insulin) ជាប់គាំងក្នុងរបៀប «ស្តុកខ្លាញ់»
អាំងស៊ុយលីន គឺជាអ័រម៉ូនគ្រប់គ្រងជាតិស្ករ និងការស្តុកទុកខ្លាញ់ ។ ទោះបីជាអ្នកញ៉ាំអាហារតិចក៏ដោយ ប៉ុន្តែប្រសិនបើអាហារទាំងនោះជាអាហារកែច្នៃ ជាតិស្ករ ឬភេសជ្ជៈផ្អែមៗ វានឹងធ្វើឱ្យអ័រម៉ូនអាំងស៊ុយលីនឡើងខ្ពស់ ។
បញ្ហា ៖ នៅពេលកម្រិតអាំងស៊ុយលីននៅក្នុងឈាមឡើងខ្ពស់ជាប់ជានិច្ច រាងកាយរបស់អ្នកនឹងបិទទ្វារមិនឱ្យដុតបំផ្លាញខ្លាញ់ចាស់ឡើយ ហើយប្តូរទៅជា «របៀបស្តុកទុកខ្លាញ់» វិញ។ ដូច្នេះ ទោះអ្នកញ៉ាំតិច ប៉ុន្តែបើអាំងស៊ុយលីននៅតែខ្ពស់ រាងកាយនៅតែពិបាកស្រកខ្លាញ់ដដែល ។
២. អត្រាមេតាបូលីសធ្លាក់ចុះ
នៅពេលអ្នកកាត់បន្ថយអាហារខ្លាំងពេក ឬតមអាហារហួសហេតុ ខួរក្បាលរបស់អ្នកនឹងយល់ច្រឡំថា រាងកាយកំពុងជួប «គ្រោះអត់ឃ្លាន»។
បញ្ហា៖ ដើម្បីការពារជីវិត រាងកាយនឹងបន្ថយល្បឿននៃការដុតបំផ្លាញកាឡូរី (Slowing Down Metabolism) ឱ្យនៅទាបបំផុត។ លទ្ធផលគឺ រាងកាយព្យាយាមក្រសោប និងរក្សាទុកគ្រប់កាឡូរីដែលអ្នកញ៉ាំចូល ធ្វើឱ្យអ្នកលែងស្រកទម្ងន់ ឬងាយនឹងឡើងទម្ងន់ឌុប (Yo-Yo Effect) ពេលញ៉ាំធម្មតាវិញ។
៣. អ័រម៉ូនស្ត្រេស កទីសូល (Cortisol) ឡើងខ្ពស់
ការតមអាហារខ្លាំងពេក ការគេងមិនគ្រប់គ្រាន់ និងភាពតានតឹងក្នុងអារម្មណ៍ ล้วនជម្រុញឱ្យរាងកាយបញ្ចេញអ័រម៉ូនកទីសូល (Cortisol)។
បញ្ហា៖ អ័រម៉ូនស្ត្រេសនេះ បង្ខំឱ្យរាងកាយស្តុកទុកខ្លាញ់ ជាពិសេសនៅតំបន់ «ពោះ» និងធ្វើឱ្យអ្នកមានអារម្មណ៍ឃ្លានអាហារផ្អែមៗ ឬអាហារម្សៅកាន់តែខ្លាំង។
៤. ការបាត់បង់ម៉ាសសាច់ដុំ
ពេលអ្នកញ៉ាំតិចពេក ដោយមិនបានបន្ថែមប្រូតេអ៊ីន និងមិនបានហាត់ប្រាណលើកទម្ងន់ រាងកាយនឹងបំបែក «សាច់ដុំ» យកទៅប្រើប្រាស់ជាថាមពលជំនួសឱ្យខ្លាញ់។
បញ្ហា៖ សាច់ដុំគឺជាម៉ាស៊ីនដុតបំផ្លាញកាឡូរីដ៏ធំបំផុតនៅក្នុងរាងកាយ។ កាលណាអ្នកបាត់បង់សាច់ដុំ ម៉ាស៊ីនដុតកាឡូរីរបស់អ្នកនឹងកាន់តែតូច ហើយអត្រាមេតាបូលីសក៏កាន់តែទាបទៅៗ។
+ ដំណោះស្រាយ ៖ ធ្វើដូចម្តេចដើម្បីកែប្រែស្ថានភាពនេះ?
ឈប់តមអាហារហួសហេតុ៖ ផ្តោតលើ «គុណភាពអាហារ» ជំនួសឱ្យ «បរិមាណអាហារ»។ ញ៉ាំអាហារធម្មជាតិ (Whole Foods) ដែលមិនសូវកែច្នៃ។
បង្កើនការញ៉ាំប្រូតេអ៊ីន និងជាតិសរសៃ (Fiber)៖ ប្រូតេអ៊ីន (សាច់ជ្រូកបកស្បែក សាច់ទ្រូងមាន់ ពងទា ត្រី) និងបន្លែបៃតង ជួយរក្សាម៉ាសសាច់ដុំ រក្សាលំនឹងអាំងស៊ុយលីន និងធ្វើឱ្យអត្រាមេតាបូលីសធ្វើការបានល្អ។
គេងឱ្យបានគ្រប់គ្រាន់ (៧-៨ ម៉ោង)៖ ការគេងលក់ស្ងប់ជួយសម្រួល និងតម្រឹមអ័រម៉ូន Cortisol និងអ័រម៉ូនឃ្លាន (Ghrelin) ឱ្យមកកម្រិតធម្មតាវិញ។
ហាត់ប្រាណពង្រឹងសាច់ដុំ (Resistance / Weight Training)៖ ការលើកទម្ងន់ ឬហាត់ប្រាណប្រើប្រាស់ទម្ងន់ខ្លួន ជួយបង្កើតសាច់ដុំឡើងវិញ ដែលជាដំបូលជួយដុតបំផ្លាញខ្លាញ់បានពេញមួយថ្ងៃ ទោះជាពេលអ្នកកំពុងគេងក៏ដោយ។
«ការសម្រកទម្ងន់ដែលត្រឹមត្រូវ មិនមែនជាការធ្វើទារុណកម្មរាងកាយដោយការបង្អត់អាហារនោះទេ ប៉ុន្តែគឺការយល់ដឹងពីប្រព័ន្ធអ័រម៉ូន និងការផ្តល់អាហារូបត្ថម្ភដែលត្រឹមត្រូវដល់រាងកាយ!»