យោងតាមការចុះផ្សាយពីប្រភពបរទេស ត្រាវជាអាហារដែលមនុស្សជាច្រើនស្គាល់ និងអាចយកទៅស្ងោរ ចំហុយ ដាំស៊ុប ឬធ្វើជាបង្អែមបាន។ វាមានជាតិសរសៃ ប៉ូតាស្យូម និងសារធាតុចិញ្ចឹមមួយចំនួន ដែលអាចជួយឱ្យពោះវៀនធ្វើការបានល្អ និងជួយឱ្យឆ្អែតបានយូរ។ ប៉ុន្តែត្រាវមិនគួរញ៉ាំឆៅទេ ព្រោះអាចបណ្តាលឱ្យរមាស់ ឬក្រហាយមាត់ និងបំពង់ក។
ចំណុចសំខាន់គឺ ត្រាវត្រូវចម្អិនឱ្យឆ្អិនល្អមុនញ៉ាំ។ ការកែច្នៃមិនបានត្រឹមត្រូវ ឬការយកត្រាវព្រៃដែលមិនដឹងប្រភពមកញ៉ាំ អាចបង្កការរំខានដល់មាត់ ពោះ និងក្រពះ។ អ្នកដែលស្បែកងាយរមាស់ពេលបកត្រាវ ក៏អាចពាក់ស្រោមដៃ និងលាងដៃឱ្យស្អាតក្រោយពេលប៉ះត្រាវបាន។
តាមប្រភព មាន មនុស្ស ៤ក្រុមដែលគួរប្រុងប្រយ័ត្ន។ ក្រុមទី១ គឺអ្នកមានបញ្ហាតម្រងនោម ព្រោះត្រាវមានប៉ូតាស្យូមច្រើន ហើយអ្នកដែលតម្រងនោមធ្វើការមិនល្អ អាចត្រូវកំណត់បរិមាណប៉ូតាស្យូមដែលញ៉ាំ។ ក្រុមទី២ គឺអ្នកដែលពោះវៀនងាយរំខាន ព្រោះការញ៉ាំត្រាវច្រើនពេកអាចធ្វើឱ្យហើមពោះ ឧស្ម័នច្រើន ឬពិបាករំលាយអាហារ។
ក្រុមទី៣ គឺអ្នកដែលធ្លាប់មានអាការៈមិនប្រក្រតីក្រោយញ៉ាំត្រាវ ដូចជា រមាស់ កន្ទួល ឬហើម។ ប្រសិនបើមានអាការៈធ្ងន់ ដូចជា ពិបាកដកដង្ហើម ឬហើមបបូរមាត់ និងអណ្តាត គួរទៅរកជំនួយពីគ្រូពេទ្យភ្លាមៗ។ ក្រុមទី៤ គឺ កុមារតូចៗ ដែលគួរញ៉ាំត្រាវដែលចម្អិនឱ្យទន់ល្អ និងសមស្របតាមអាយុ ហើយមិនគួរឱ្យញ៉ាំត្រាវឆៅឡើយ។
ដើម្បីញ៉ាំត្រាវឱ្យមានសុវត្ថិភាព គួរជ្រើសរើសមើមស្រស់ មិនមានផ្សិត មិនរលួយ និងមិនខូច។ មិនគួរយកត្រាវដែលដុះព្រៃមិនស្គាល់ប្រភពមកញ៉ាំ ហើយត្រូវចម្អិនឱ្យឆ្អិនល្អ៕