យោងតាមការចុះផ្សាយពីប្រភពបរទេស ការហាត់ប្រាណនៅតែមានសារៈសំខាន់សម្រាប់អ្នកអាយុលើស ៥០ ឆ្នាំ ប៉ុន្តែរាងកាយចាប់ផ្តើមមានការប្រែប្រួល ដូចជា សាច់ដុំ សន្លាក់ និងឆ្អឹងអាចងាយរងរបួស ហើយការស្តារខ្លួនអាចចំណាយពេលយូរជាងមុន។ ដូច្នេះ គួរជ្រើសរើសការហាត់ប្រាណឱ្យសមនឹងសមត្ថភាពរបស់ខ្លួន ជាជាងបង្ខំខ្លួនឱ្យហាត់ខ្លាំងពេក។
ប្រភេទទី១ គឺ កីឡាដែលមានការប៉ះទង្គិចខ្លាំង ឬដាក់បន្ទុកលើសន្លាក់ច្រើន ដូចជា បាល់ទាត់ បាល់បោះ ឬការរត់ចម្ងាយឆ្ងាយ ជាពិសេសសម្រាប់អ្នកដែលមិនបានហាត់ជាប្រចាំ។ ប្រសិនបើរាងកាយមិនទាន់ស៊ាំ អាចបង្កើនហានិភ័យឈឺជង្គង់ កជើង ឬសន្លាក់ផ្សេងៗ។
ប្រភេទទី២ គឺ ការហាត់កម្រិតខ្ពស់ ដូចជា HIIT ឬលើកទម្ងន់ធ្ងន់ ប្រសិនបើធ្វើដោយមិនបានរៀបចំ ឬបង្កើនកម្រិតលឿនពេក។ អ្នកអាយុលើស ៥០ ឆ្នាំនៅតែអាចហាត់កម្លាំង និង HIIT បាន ប្រសិនបើសុខភាពអនុញ្ញាត ប៉ុន្តែគួរចាប់ផ្តើមពីកម្រិតសមស្រប និងបង្កើនបន្តិចម្តងៗ។
ប្រភេទទី៣ គឺ លំហាត់ដែលដាក់សម្ពាធលើខ្នង និងសន្លាក់ខ្លាំង ឬធ្វើដោយទម្រង់មិនត្រឹមត្រូវ។ លំហាត់ដូចជា Squat, Push-up ឬ Sit-up មិនមែនសុទ្ធតែត្រូវហាមទេ ប៉ុន្តែបើធ្វើខុសបច្ចេកទេស ឬលើសសមត្ថភាព អាចបង្កការឈឺខ្នង ជង្គង់ និងសន្លាក់បាន។
ជាទូទៅ អ្នកអាយុលើស ៥០ ឆ្នាំគួរផ្តោតលើការហាត់ដែលអាចធ្វើបានជាប្រចាំ ដូចជា ដើរលឿន ហែលទឹក តៃជី យូហ្គា និងលំហាត់ពង្រឹងសាច់ដុំកម្រិតសមស្រប។ មុនហាត់គួរកម្តៅសាច់ដុំ និងបង្កើនកម្រិតបន្តិចម្តងៗ។ ប្រសិនបើមានឈឺទ្រូង វិលមុខ ដង្ហើមខ្លីខុសធម្មតា ឬឈឺចាប់ខ្លាំង គួរបញ្ឈប់ការហាត់ និងពិគ្រោះជាមួយអ្នកជំនាញសុខភាព។ សំខាន់មិនមែនហាត់ឱ្យខ្លាំងបំផុតទេ ប៉ុន្តែគឺ ហាត់ឱ្យសមនឹងរាងកាយ និងអាចធ្វើបានយូរអង្វែង៕