យោងតាមការចុះផ្សាយពីប្រភពបរទេស តែបៃតង និងតែខ្មៅ សុទ្ធតែផលិតពីស្លឹកតែដូចគ្នា ប៉ុន្តែខុសគ្នាត្រង់ដំណើរការផលិត។ តែខ្មៅត្រូវបានធ្វើអុកស៊ីតកម្ម ខណៈតែបៃតងមិនត្រូវបានធ្វើអុកស៊ីតកម្មខ្លាំង ដូច្នេះវាមានរសជាតិ ពណ៌ និងសមាសធាតុប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្មខុសគ្នាបន្តិច។
តែទាំងពីរប្រភេទសុទ្ធតែមានសារធាតុប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្ម ហើយអាចជួយគាំទ្រសុខភាពបេះដូង និងខួរក្បាល។ ការសិក្សាមួយចំនួនក៏បានរកឃើញថា ការផឹកតែជាប្រចាំអាចជួយគ្រប់គ្រងកូឡេស្តេរ៉ុល LDL ទ្រីគ្លីសេរីត និងសម្ពាធឈាមបានខ្លះ។
តែបៃតង សម្បូរទៅដោយ EGCG ដែលជាសារធាតុប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្មដ៏សំខាន់ ហើយត្រូវបានសិក្សាអំពីឥទ្ធិពលប្រឆាំងការរលាក និងការការពារកោសិកា។ វាក៏មាន L-theanine ដែលអាចជួយឱ្យមានអារម្មណ៍ស្ងប់ និងផ្តោតអារម្មណ៍បានល្អ។
ចំណែក តែខ្មៅ មានសារធាតុ theaflavins ដែលកើតឡើងក្នុងដំណើរការធ្វើអុកស៊ីតកម្ម។ វាក៏មានកាហ្វេអ៊ីនច្រើនជាងតែបៃតង ដូច្នេះអាចសមស្របសម្រាប់អ្នកដែលចង់បានការភ្ញាក់ស្វាង និងថាមពលបន្តិច ប៉ុន្តែមិនចង់ផឹកកាហ្វេ។
សរុបមក មិនអាចនិយាយថា តែបៃតង ឬតែខ្មៅ មួយណាល្អជាងដាច់ខាតសម្រាប់មនុស្សគ្រប់គ្នាទេ។ អ្នកអាចជ្រើសរើសតាមចំណូលចិត្ត និងតម្រូវការរបស់ខ្លួន។ អ្វីដែលសំខាន់ គឺគួរផឹកក្នុងបរិមាណសមស្រប និងកាត់បន្ថយការបន្ថែមស្ករ ដើម្បីទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍ពីតែដោយមិនបន្ថែមជាតិស្ករច្រើនពេក៕