ទម្លាប់ទប់នោមយូរ៖ ផលវិបាកគ្រោះថ្នាក់ដែលអ្នកមិនធ្លាប់ដឹងមុន

ការទប់នោមម្តងម្កាលដោយសារភាពចាំបាច់មិនបង្កគ្រោះថ្នាក់ភ្លាមៗទេ ប៉ុន្តែការបង្កើតវាជាទម្លាប់ប្រចាំថ្ងៃអាចបំផ្លាញប្រព័ន្ធផ្លូវបង្ហួរនោម និងសុខភាពទូទៅយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរដោយមិនដឹងខ្លួន។ ប្លោកនោមរបស់មនុស្សពេញវ័យអាចផ្ទុកទឹកនោមបានប្រមាណ ៤០០ ទៅ ៥០០ មីលីលីត្រ ហើយនៅពេលវាពេញ ប្រព័ន្ធប្រសាទនឹងបញ្ជូនសញ្ញាដាស់តឿនឱ្យបញ្ចេញចោល។

+ផលវិបាកគ្រោះថ្នាក់នៃការទប់នោមយូរជាប្រចាំ

ការឆ្លងមេរោគក្នុងផ្លូវបង្ហួរនោម (UTI)៖ ទឹកនោមផ្ទុកទៅដោយកាកសំណល់ និងបាក់តេរីដែលរាងកាយត្រូវបញ្ចេញចោល។ នៅពេលអ្នកទប់នោមយូរ បាក់តេរីនៅក្នុងប្លោកនោមមានឱកាសកើនឡើងយ៉ាងឆាប់រហ័ស បង្កឱ្យរលាកប្លោកនោម នោមផ្សា នោមញឹក ឬនោមមានឈាម។

ខូចខាត ឬរលាកតម្រងនោមធ្ងន់ធ្ងរ (Pyelonephritis)៖ កាលណាប្លោកនោមពេញខ្លាំង ទឹកនោមដែលមានមេរោគអាចហូរច្រាសត្រឡប់ឡើងលើតាមបំពង់បង្ហូរនោមឆ្ពោះទៅកាន់តម្រងនោម។ ការណ៍នេះបណ្តាលឱ្យរលាកតម្រងនោមស្រួចស្រាវ ក្តៅខ្លួនខ្លាំង ចុកចង្កេះ និងអាចឈានដល់ការខូចតម្រងនោមអចិន្ត្រៃយ៍។

ការកកើតគ្រួសក្នុងតម្រងនោម និងប្លោកនោម៖ ទឹកនោមដែលកកស្ទះក្នុងប្លោកនោមយូរពេកនឹងឡើងខាប់ ធ្វើឱ្យជាតិរ៉ែ កាល់ស្យូម និងអាស៊ីតអ៊ុយរិកងាយកកផ្តុំគ្នាបង្កើតជាដុំគ្រួស ដែលបង្កការឈឺចាប់ខ្លាំង និងស្ទះការបញ្ចេញទឹកនោម។

សាច់ដុំប្លោកនោមខ្សោយ និងយារធ្លាក់ (Bladder Stretching)៖ ការទប់នោមញឹកញាប់ធ្វើឱ្យសាច់ដុំជញ្ជាំងប្លោកនោមត្រូវពង្រីកហួសទំហំធម្មជាតិ។ យូរៗទៅ សាច់ដុំបាត់បង់ភាពយឺត ធ្វើឱ្យលែងសូវដឹងអារម្មណ៍ឈឺនោម ឬមិនអាចបញ្ចេញទឹកនោមឱ្យអស់ពីប្លោកនោមបានល្អឡើយ។

ជំងឺលេចនោម ឬទាស់នោម (Incontinence)៖ ការខូចខាតសាច់ដុំកម្រាលអាងត្រគាក (Pelvic floor muscles) និងសាច់ដុំកន្ត្រាក់របស់ប្លោកនោមដោយសារការទប់សម្ពាធទឹកនោមខ្លាំង នឹងបង្កឱ្យមានបញ្ហាលេចនោមនៅពេលក្អក កណ្តាស់ ឬសើច និងពេលខ្លះពិបាកនោមខ្លាំងរហូតទាស់នោមទាំងស្រុង។

ដើម្បីការពារសុខភាពផ្លូវបង្ហួរនោម អ្នកគួរចូលបន្ទប់ទឹកភ្លាមៗនៅពេលមានអារម្មណ៍ឈឺនោម (ជាមធ្យមរៀងរាល់ ៣ ទៅ ៤ ម៉ោងម្តង) ព្រមទាំងរក្សាទម្លាប់ផឹកទឹកស្អាតឱ្យបានគ្រប់គ្រាន់ជារៀងរាល់ថ្ងៃ។ កុំទុកឱ្យការងារមមាញឹក ឬភាពខ្ជិលច្រអូស បំផ្លាញសុខភាពរបស់អ្នកឱ្យសោះ!