ទឹកគឺជាកាតាលីករដ៏សំខាន់ជួយឱ្យក្រលៀនច្រោះជាតិពុល និងកាកសំណល់ចេញពីរាងកាយ។ ទោះជាយ៉ាងណា ការផឹកទឹកខុសក្បួន ឬជ្រុលហួសហេតុ មិនត្រឹមតែគ្មានប្រយោជន៍នោះទេ ប៉ុន្តែវាថែមទាំងបង្កើតបន្ទុកធ្ងន់ធ្ងរដល់ដំណើរការរបស់ក្រលៀន និងតុល្យភាពសារធាតុរ៉ែក្នុងខ្លួនទៀតផង។
កំហុសឆ្គងធំៗនៃការផឹកទឹកដែលបំផ្លាញក្រលៀនដោយមិនដឹងខ្លួន
ទប់ទឹកនោមយូរ រួចផឹកបង្ខំម្ដងច្រើនលីត្រ៖ ការទុកឱ្យស្រេកទឹកខ្លាំងទើបផឹកទឹកម្ដងកន្លះលីត្រ ឬមួយលីត្រក្អឹកៗ បង្កឱ្យក្រលៀនត្រូវធ្វើការច្រោះជាតិទឹកភ្លាមៗហួសកម្រិត និងអាចបង្កឱ្យកម្រិតសូដ្យូមក្នុងឈាមធ្លាក់ចុះភ្លាមៗ (Hyponatremia)។
ផឹកទឹកច្រើនជ្រុលហួសហេតុក្នុងមួយថ្ងៃ៖ ការជឿថាកាន់តែផឹកច្រើន កាន់តែល្អ គឺមិនពិតឡើយ។ ការផឹកលើសពី ៤ ទៅ ៥ លីត្រក្នុងមួយថ្ងៃដោយគ្មានការបញ្ចេញញើសខ្លាំង ធ្វើឱ្យក្រលៀនច្រោះមិនទាន់ និងរងបន្ទុកហត់នឿយជាប្រចាំ។
ផឹកទឹកច្រើនពេកមុនពេលចូលគេង៖ ការផឹកទឹក ១ ទៅ ២ កែវធំភ្លាមៗមុនគេង ធ្វើឱ្យក្រលៀនមិនបានសម្រាកពេញលេញនៅពេលយប់ និងបង្ខំឱ្យអ្នកក្រោកមកបត់ជើងតូច ដែលរំខានដល់ដំណាក់កាលគេងលក់ស្កប់ស្កល់។
យកភេសជ្ជៈផ្អែម ឬកាហ្វេមកជំនួសទឹកសុទ្ធ៖ ជាតិស្ករខ្ពស់ ជាតិហ្គាស និងជាតិកាហ្វេអ៊ីនច្រើនជ្រុល ជំរុញឱ្យរាងកាយបាត់បង់ជាតិទឹកកាន់តែលឿន និងបង្កើនហានិភ័យកើតគ្រួសក្នុងក្រលៀន។
+ក្បួនផឹកទឹកឱ្យត្រូវវិធីដើម្បីថែរក្សាក្រលៀន
ក្រេបតិចៗ ប៉ុន្តែញឹកញាប់ពេញមួយថ្ងៃ៖ ផឹកម្ដងកន្លះកែវ ទៅមួយកែវតូចៗ ក្នុងចន្លោះពេល ៣០ ទៅ ៦០ នាទីម្ដង ដើម្បីឱ្យកោសិកាស្រូបយកជាតិទឹកបានល្អ និងមិនបង្កើតសម្ពាធលើក្រលៀន។
ចាប់ផ្ដើមថ្ងៃថ្មីដោយទឹកក្តៅ (Warm Water) ១ កែវ ៖ ផឹកទឹកក្តៅមួយកែវភ្លាមៗក្រោយភ្ញាក់ពីគេង ដើម្បីដាស់ប្រព័ន្ធរំលាយអាហារ និងជួយលាងសម្អាតជាតិពុលដែលកកកុញពេលយប់។
+កម្រិតជាតិទឹកតាមរយៈពណ៌ទឹកនោម៖
ពណ៌លឿងស្លេក ឬថ្លាស្រាល៖ រាងកាយទទួលបានជាតិទឹកគ្រប់គ្រាន់ និងល្អបំផុតសម្រាប់ក្រលៀន។
ពណ៌លឿងចាស់ ឬក្រម៉ៅ៖ រាងកាយកំពុងខ្វះជាតិទឹកខ្លាំង ត្រូវបន្ថែមទឹកជាបន្ទាន់។
ពណ៌ថ្លាដូចទឹកសុទ្ធទាំងស្រុង៖ បញ្ជាក់ថាអ្នកកំពុងផឹកទឹកលើសកម្រិត គួរបន្ថយល្បឿននៃការផឹក។
គណនាបរិមាណសមស្របតាមទម្ងន់ខ្លួន៖ ជាទូទៅ រាងកាយមនុស្សពេញវ័យត្រូវការទឹកប្រមាណ ៣០ ទៅ ៣៥ មីលីលីត្រ ក្នុងទម្ងន់ ១ គីឡូក្រាម ក្នុងមួយថ្ងៃ (ឧទាហរណ៍៖ ទម្ងន់ ៦០ គីឡូក្រាម ត្រូវការប្រហែល ១.៨ ទៅ ២.១ លីត្រក្នុងមួយថ្ងៃ រួមបញ្ចូលទាំងទឹកស៊ុប និងផ្លែឈើ)។
ការថែទាំក្រលៀនមិនមែនទាមទារតែការផឹកទឹកឱ្យបានច្រើននោះទេ ប៉ុន្តែវាទាមទារនូវ ចង្វាក់នៃការផឹកឱ្យបានត្រឹមត្រូវ។ តុល្យភាពនៃការរស់នៅ និងការយល់ដឹងពីសញ្ញារបស់រាងកាយ គឺជាគន្លឹះថែរក្សាសុខភាពក្រលៀនឱ្យរឹងមាំយូរអង្វែង។