ខ្លាញ់ក្បាលពោះផ្នែកខាងក្រោម គឺជាតំបន់ដែលរឹងរូស និងពិបាកកម្ចាត់ជាងគេបំផុតនៅក្នុងរាងកាយ។ បញ្ហានេះមិនត្រឹមតែកើតឡើងដោយសារការលើសទម្ងន់ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាជាប់ពាក់ព័ន្ធយ៉ាងជិតស្និទ្ធជាមួយកម្រិតអ័រម៉ូន អាំងស៊ុយលីន ស្រ្តេស និងរបៀបរស់នៅប្រចាំថ្ងៃ។
រំលាយខ្លាញ់តំបន់នេះឱ្យមានប្រសិទ្ធភាព អ្នកត្រូវការយុទ្ធសាស្ត្រច្បាស់លាស់ មិនមែនត្រឹមតែការធ្វើចលនាបត់ពោះ (Sit-ups) នោះឡើយ។
១. កាត់បន្ថយការឡើងចុះនៃអ័រម៉ូនអាំងស៊ុយលីន ខ្លាញ់ក្បាលពោះផ្នែកខាងក្រោមងាយនឹងកកើតឡើងនៅពេលរាងកាយមានកម្រិតអាំងស៊ុយលីនខ្ពស់ជាប់ជាប្រចាំ។
កាត់បន្ថយស្ករ និងកាបូអ៊ីដ្រាតចម្រាញ់: ចៀសវាងភេសជ្ជៈផ្អែម តែទឹកដោះគោ នំប៉័ងស និងនំកញ្ចប់។
បង្កើនជាតិសរសៃ: ញ៉ាំបន្លែបៃតង ផ្លែប៊ឺ សណ្តែក និងគ្រាប់ធញ្ញជាតិ ព្រោះជាតិសរសៃជួយពន្យឺតការស្រូបយកជាតិស្ករ និងជួយឱ្យឆ្អែតបានយូរ។
អនុវត្តក្បួនញ៉ាំអាហារជាលំដាប់៖ ញ៉ាំបន្លែមុនគេ បន្ទាប់មកប្រូតេអ៊ីន និងខ្លាញ់ល្អ ហើយទុកបាយ ឬម្សៅញ៉ាំក្រោយគេបង្អស់។
២. គ្រប់គ្រងអ័រម៉ូនស្រ្តេស «ខ័រទីសូល» (Cortisol) នៅពេលអ្នកជួបបញ្ហាតានតឹងរ៉ាំរ៉ៃ រាងកាយនឹងបញ្ចេញអ័រម៉ូន Cortisol ដែលជំរុញឱ្យរាងកាយប្រមូលផ្តុំជាតិខ្លាញ់មកស្តុកទុកនៅក្បាលពោះខាងក្រោមដោយស្វ័យប្រវត្តិ។
គេងឱ្យបានស្កប់ស្កល់ ៧ ទៅ ៨ ម៉ោង៖ ការគេងមិនគ្រប់គ្រាន់បង្កើនចំណង់អាហារផ្អែម និងធ្វើឱ្យអ័រម៉ូនខូចតុល្យភាព។
សម្រាលសម្ពាធផ្លូវចិត្ត៖ ចំណាយពេលដើរលំហែកាយ ហាត់យោគៈ ឬតាំងសមាធិ ១០ ទៅ ១៥ នាទីក្នុងមួយថ្ងៃ ដើម្បីបន្ទាបកម្រិត Cortisol។
៣. ប្តូរទម្លាប់ហាត់ប្រាណ៖ ឈប់បត់ពោះតែមួយមុខ ការធ្វើ Sit-ups ឬ Crunches រាប់រយដងជួយតែពង្រឹងសាច់ដុំប៉ុណ្ណោះ វាមិនអាចដុតរំលាយខ្លាញ់ស្រទាប់លើបានឡើយ។
លំហាត់ប្រាណពង្រឹងសាច់ដុំទាំងមូល (Compound Exercises): ផ្តោតលើចលនា Squats, Deadlifts, Lunges និង Plank។ ចលនាទាំងនេះប្រើប្រាស់ក្រុមសាច់ដុំធំៗ ដែលជួយជំរុញការដុតបំផ្លាញកាឡូរីបានច្រើនទ្វេដង។
ការដើរលឿន (Brisk Walking) ឬ Cardio កម្រិតមធ្យម៖ ដើរឱ្យបាន ៨,០០០ ទៅ ១០,០០០ ជំហានក្នុងមួយថ្ងៃ។ ការធ្វើ Cardio កម្រិតស្រាលទៅមធ្យមជាប់លាប់ ជួយដុតខ្លាញ់សន្សឹមៗដោយមិនបង្កើនស្រ្តេសដល់រាងកាយខ្លាំងពេក។
៤. បន្ថែមប្រូតេអ៊ីនស្អាតក្នុងគ្រប់ពេលអាហារ ប្រូតេអ៊ីនជួយការពារកុំឱ្យបាត់បង់សាច់ដុំពេលសម្រកទម្ងន់ និងបង្កើនល្បឿនមេតាបូលីស (Metabolic Rate)។ ចូរជ្រើសរើសប្រភពប្រូតេអ៊ីនស្អាតដូចជា សាច់ទ្រូងមាន់ ស៊ុត ត្រី តៅហ៊ូ និងសណ្តែកសៀង ដោយកំណត់ឱ្យបានចន្លោះពី ១.២ ទៅ ១.៦ ក្រាម ក្នុងមួយគីឡូក្រាមនៃទម្ងន់ខ្លួន។
៥. ជៀសវាងគ្រឿងស្រវឹង ជាពិសេស «ស្រាបៀរ» នៅពេលអ្នកផឹកគ្រឿងស្រវឹង ថ្លើមត្រូវផ្អាកការដុតបំផ្លាញជាតិខ្លាញ់ដើម្បីងាកមកបន្សាបជាតិអាល់កុលជាមុនសិន។ ជាតិស្ករ និងកាឡូរីទទេពីគ្រឿងស្រវឹងនឹងត្រូវបម្លែងទៅជាខ្លាញ់ស្តុកទុកនៅតំបន់ពោះភ្លាមៗ។
ការកម្ចាត់ខ្លាញ់ក្បាលពោះខាងក្រោមទាមទារពេលវេលា និងភាពអត់ធ្មត់ខ្ពស់ជាងតំបន់ផ្សេងទៀត។ គ្មានផ្លូវកាត់ណាមានប្រសិទ្ធភាពជាងការកែប្រែទម្លាប់ហូបចុក និងការគេងឱ្យបានត្រឹមត្រូវជាប់លាប់នោះឡើយ។