មនុស្សជាច្រើនតែងយល់ថា ឱ្យតែបង្អត់បាយ និងខំហាត់ប្រាណបែកញើសជោគខ្លួន នោះខ្លាញ់ក្បាលពោះនឹងរលាយបាត់ដោយស្វ័យប្រវត្តិ។ ប៉ុន្តែការពិតជាក់ស្តែង ការសម្រកខ្លាញ់ក្បាលពោះ (Visceral Fat) មិនមែនទាមទារត្រឹមតែការកាត់បន្ថយបរិមាណចំណីអាហារប៉ុណ្ណោះទេ ព្រោះវាទាក់ទងយ៉ាងជិតស្និទ្ធជាមួយអ័រម៉ូន ប្រព័ន្ធរំលាយអាហារ និងទម្លាប់រស់នៅប្រចាំថ្ងៃ។
+មូលហេតុចម្បងដែលធ្វើឱ្យក្បាលពោះនៅដដែល
កម្រិតអ័រម៉ូនស្ត្រេសឡើងខ្ពស់ (Cortisol)៖ នៅពេលអ្នកជួបភាពតានតឹង គេងមិនលក់ ឬបង្អត់អាហារខ្លាំងពេក រាងកាយនឹងបញ្ចេញអ័រម៉ូន Cortisol ដែលជំរុញឱ្យកោសិកាប្រមូលផ្តុំជាតិខ្លាញ់ទុកនៅតំបន់ពោះជាបន្ទាន់។
ការតមអាហារខុសវិធី (ខ្វះប្រូតេអ៊ីន)៖ ការកាត់បន្ថយអាហារច្រើនហួសហេតុធ្វើឱ្យប្រព័ន្ធដុតបំផ្លាញថាមពល (Metabolism) ដំណើរការយឺត។ លើសពីនេះ បើញ៉ាំប្រូតេអ៊ីនមិនគ្រប់គ្រាន់ រាងកាយនឹងបាត់បង់សាច់ដុំ ធ្វើឱ្យការដុតខ្លាញ់កាន់តែពិបាក។
ជាតិស្ករលាក់មុខ (Hidden Sugar)៖ ទោះបីជាមិនញ៉ាំបាយច្រើន ប៉ុន្តែការញ៉ាំតែទឹកដោះគោ កាហ្វេផ្អែម ទឹកផ្លែឈើកំប៉ុង ឬអាហារកែច្នៃ សុទ្ធតែជាប្រភពបង្កើតជាតិខ្លាញ់កកកុញត្រង់ក្បាលពោះយ៉ាងលឿន។
ការគេងមិនបានគ្រប់គ្រាន់៖ ការគេងតិចជាង ៦ ម៉ោងក្នុងមួយយប់ ធ្វើឱ្យអ័រម៉ូនឃ្លាន (Ghrelin) កើនឡើង និងរារាំងដំណើរការដុតបំផ្លាញជាតិខ្លាញ់ពេលយប់។
+ក្បួនកែសម្រួលដើម្បីរំលាយខ្លាញ់ក្បាលពោះឱ្យមានប្រសិទ្ធភាព
ញ៉ាំឱ្យត្រូវ ជាជាងការបង្អត់៖ ផ្តោតលើការញ៉ាំប្រូតេអ៊ីនល្អ (ស៊ុត សាច់ទ្រូងមាន់ ត្រី សណ្តែក) និងជាតិសរសៃខ្ពស់ (បន្លែបៃតង គ្រាប់ធញ្ញជាតិ) ដើម្បីជួយឱ្យឆ្អែតបានយូរ និងរក្សាលំនឹងជាតិស្ករក្នុងឈាម។
ហាត់ប្រាណបែបពង្រឹងសាច់ដុំ (Strength Training)៖ កុំផ្តោតតែលើការរត់ ឬ Cardio តែមួយមុខ។ ការហាត់លើកទម្ងន់ជួយកសាងសាច់ដុំ ដែលជាម៉ាស៊ីនដុតបំផ្លាញកាឡូរីយ៉ាងសកម្ម ទោះបីជាពេលអ្នកកំពុងសម្រាកក៏ដោយ។
គ្រប់គ្រងភាពតានតឹង និងគេងឱ្យស្កប់ស្កល់៖ គេងឱ្យបាន ៧-៨ ម៉ោងក្នុងមួយយប់ និងកាត់បន្ថយស្ត្រេស ដើម្បីឱ្យកម្រិតអ័រម៉ូន Cortisol ធ្លាក់ចុះមកធម្មតាវិញ។