តម្រងនោមគឺជាសរីរាង្គដ៏សំខាន់ក្នុងការចោះសម្អាត កាកសំណល់ និងរក្សាសមតុល្យជាតិទឹក និងជាតិរ៉ែនៅក្នុងរាងកាយ ។ ការញ៉ាំអាហារប្រៃជ្រុល (មានជាតិសូដ្យូម/Sodium ខ្ពស់) គឺជាសត្រូវ ដ៏គ្រោះថ្នាក់បំផុតមួយដែលបំផ្លាញតម្រងនោមបន្តិចម្តងៗ ដោយសារដំណើរការជីវសាស្ត្រដូចខាងក្រោម៖
១. ធ្វើឱ្យសម្ពាធឈាមកើនឡើងខ្ពស់
នៅពេលអ្នកញ៉ាំប្រៃជ្រុល ជាតិសូដ្យូមក្នុងឈាមនឹងកើនឡើង។ ដើម្បីរក្សាសមតុល្យ រាងកាយត្រូវទាញយកទឹកមកស្តុកទុកក្នុងសរសៃឈាមកាន់តែច្រើន ដែលធ្វើឱ្យមាឌឈាមកើនឡើង និងបង្កជាសម្ពាធយ៉ាងខ្លាំងលើជញ្ជាំងសរសៃឈាម។ សម្ពាធឈាមខ្ពស់នេះនឹងទៅបុកទង្គិច និងធ្វើឱ្យខូចខាតសរសៃឈាមតូចៗរាប់លាននៅក្នុងតម្រងនោម (Glomeruli) ដែលជាអ្នកចោះសម្អាតឈាម។
២. តម្រងនោមត្រូវធ្វើការធ្ងន់ធ្ងរហួសកម្រិត
ភារកិច្ចចម្បងមួយរបស់តម្រងនោម គឺការបណ្តេញជាតិសូដ្យូមដែលលើសចេញតាមទឹកនោម។ នៅពេលមានជាតិសូដ្យូមច្រើនពេកក្នុងរាងកាយ តម្រងនោមត្រូវបង្ខំចិត្តធ្វើការប្រឹងប្រែងខ្លាំងជាងធម្មតាទាំងយប់ទាំងថ្ងៃ។ ការធ្វើការហួសកម្លាំងជាប្រចាំនេះ នាំឱ្យកោសិកាតម្រងនោមឆាប់ទ្រុឌទ្រោម និងខូចខាតមុនអាយុ។
៣. បង្កឱ្យមានការលេចធ្លាយប្រូតេអ៊ីនតាមទឹកនោម
ការញ៉ាំប្រៃជ្រុល និងសម្ពាធឈាមខ្ពស់ អាចធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់ប្រព័ន្ធចោះរបស់តម្រងនោម រហូតធ្វើឱ្យប្រូតេអ៊ីន (Albumin) ដែលជារបស់មានប្រយោជន៍ក្នុងឈាម លេចធ្លាយចេញមកក្រៅតាមទឹកនោម។ វត្តមានប្រូតេអ៊ីនក្នុងទឹកនោម គឺជាសញ្ញាព្រមានដំបូងបង្អស់នៃជំងឺខូចតម្រងនោម។
៤. បង្កើនហានិភ័យនៃការកើត «គ្រួសក្នុងតម្រងនោម»
ជាតិសូដ្យូមខ្ពស់ក្នុងរាងកាយ នឹងទៅរាំងស្ទះដល់ការបូមយកជាតិកាល់ស្យូម (Calcium) ត្រឡប់ទៅក្នុងឈាមវិញ។ ជាលទ្ធផល ជាតិកាល់ស្យូមដែលសល់ច្រើននឹងត្រូវបញ្ចេញមកតាមទឹកនោម ហើយនៅពេលវារួមផ្សំជាមួយសារធាតុផ្សេងៗ វានឹងកករឹងក្លាយជា «គ្រួសក្នុងតម្រងនោម» ដែលបង្កការឈឺចាប់ និងស្ទះផ្លូវទឹកនោម។
៥. បង្កឱ្យមានការជ្រាបទឹក និងហើមជើង/ដៃ
នៅពេលតម្រងនោមចាប់ផ្តើមចុះខ្សោយដោយសារជាតិប្រៃ វានឹងបាត់បង់សមត្ថភាពក្នុងការបញ្ចេញទឹក និងអំបិលដែលលើស។ ទឹកទាំងនោះនឹងកកស្ទះនៅក្នុងរាងកាយ បង្កឱ្យមានអាការហើមជើង ហើមដៃ ហើមមុខ និងធ្វើឱ្យបេះដូងត្រូវធ្វើការធ្ងន់ធ្ងរថែមទៀត។
អនុសាសន៍សម្រាប់ការថែរក្សាតម្រងនោម