ជំងឺមហារីក នៅតែជាប្រធានបទមួយដែលបង្កការភ័យខ្លាចយ៉ាងខ្លាំងក្នុងសង្គម។ ដោយសារតែការភ័យខ្លាចនេះហើយ ទើបបង្កើតឱ្យមាន «ជំនឿតៗគ្នា» និងការយល់ច្រឡំជាច្រើន ដែលពេលខ្លះមិនត្រឹមតែគ្មានមូលដ្ឋានវិទ្យាសាស្ត្រច្បាស់លាស់ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងអាចធ្វើឱ្យអ្នកជំងឺបាត់បង់ឱកាសក្នុងការព្យាបាលទាន់ពេលវេលាទៀតផង។
ខាងក្រោមនេះជាជំនឿខុសឆ្គងធំៗចំនួន ៥ ដែលយើងត្រូវកែប្រែជាប្រញាប់៖
១. ជំនឿ៖ «ឱ្យតែកើតជំងឺមហារីក គឺស្មើនឹងកាត់ទោសប្រហារជីវិត (គ្មានផ្លូវជា)»
ការពិត៖ នេះជាការយល់ច្រឡំដ៏ធំបំផុត! នាពេលបច្ចុប្បន្ន វិទ្យាសាស្ត្រវេជ្ជសាស្ត្រមានការជឿនលឿនយ៉ាងខ្លាំង។ មហារីកជាច្រើនប្រភេទ (ដូចជា មហារីកសុដន់ មហារីកស្បូន ឬមហារីកពោះវៀនធំ) ប្រសិនបើត្រូវបាន រកឃើញក្នុងដំណាក់កាលដំបូង គឺមានអត្រាព្យាបាលជាសះស្បើយខ្ពស់ខ្លាំងណាស់ (រហូតដល់ជាង ៩០%)។ ទោះបីជាស្ថិតក្នុងដំណាក់កាលបន្តបន្ទាប់ ក៏បច្ចេកវិទ្យាទំនើបអាចជួយពន្យារជីវិត និងរក្សាកម្រិតរស់នៅបានយ៉ាងល្អប្រសើរផងដែរ។
២. ជំនឿ៖ «ជំងឺមហារីក ជាជំងឺឆ្លង អាចឆ្លងតាមការប៉ះពាល់ ឬហូបបាយជុំគ្នា»
ការពិត៖ ជំងឺមហារីក មិនមែនជាជំងឺឆ្លងឡើយ! អ្នកមិនអាចឆ្លងជំងឺមហារីកពីអ្នកដទៃតាមរយៈការចាប់ដៃ ការអោប ការថើប ការហូបបាយរួមគ្នា ឬការប្រើប្រាស់របស់របររួមគ្នានោះទេ។ ការរើសអើង ឬកាត់ផ្តាច់ទំនាក់ទំនងពីអ្នកជំងឺមហារីក ដោយសារខ្លាចឆ្លង គឺជាទង្វើខុសឆ្គងដែលធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់ផ្លូវចិត្តអ្នកជំងឺយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។ (ចំណាំ៖ វីរុសមួយចំនួនដូចជា HPV ឬ Hepatitis B/C អាចឆ្លង និងបង្កជាមហារីកមែន ប៉ុន្តែខ្លួនជំងឺមហារីកផ្ទាល់ មិនមែនជាជំងឺឆ្លងឡើយ)។
៣. ជំនឿ៖ «ការចាក់ ឬវះកាត់ នឹងធ្វើឱ្យកោសិកាមហារីករាលដាលកាន់តែលឿន»
ការពិត៖ ផ្ទុយទៅវិញ ការវះកាត់ (Surgery) និងការយកសាច់ទៅពិនិត្យ (Biopsy) គឺជា វិធីសាស្ត្រវេជ្ជសាស្ត្រស្តង់ដារ និងមានសុវត្ថិភាពបំផុត ក្នុងការកំណត់ប្រភេទជំងឺ និងយកដុំសាច់កោសិកាអាក្រក់នោះចេញពីកាយសម្បទា។ ក្រុមគ្រូពេទ្យជំនាញមានបច្ចេកទេស និងបទដ្ឋានការពារយ៉ាងម៉ត់ចត់បំផុត ដើម្បីកាត់បន្ថយហានិភ័យផ្សេងៗ។ ការពន្យារពេលមិនព្រមវះកាត់តាមបញ្ជាគ្រូពេទ្យ ដោយសារខ្លាចរាលដាល ទៅវិញទេដែលជាហេតុធ្វើឱ្យជំងឺវិវត្តទៅដំណាក់កាលធ្ងន់ធ្ងរ។
៤. ជំនឿ៖ «ញ៉ាំស្ករច្រើន គឺជាការបំប៉នកោសិកាមហារីកឱ្យលូតលាស់»
ការពិត៖ ទោះបីជាកោសិកាមហារីកប្រើប្រាស់ជាតិស្ករ (Glucose) ដើម្បីលូតលាស់ច្រើនជាងកោសិកាធម្មតាក៏ដោយ ប៉ុន្តែ គ្មានការស្រាវជ្រាវវេជ្ជសាស្ត្រណាមួយបញ្ជាក់ថា ការផ្តាច់ស្ករទាំងស្រុងនឹងធ្វើឱ្យកោសិកាមហារីករញ៉ាក ឬបាត់បង់នោះទេ។ កោសិកាធម្មតារបស់រាងកាយយើងក៏ត្រូវការជាតិស្ករដើម្បីបង្កើតថាមពលដែរ។ ការបង្រត់ ឬកាត់បន្ថយអាហារូបត្ថម្ភខ្លាំងពេក ដោយសារខ្លាច «បំប៉នមហារីក» នឹងធ្វើឱ្យអ្នកជំងឺចុះខ្សោយ កើតកង្វះអាហារូបត្ថម្ភ និងគ្មានកម្លាំងគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងជំងឺ ឬរងទ្រាំការគ្របដណ្តប់ដោយឱសថព្យាបាល។
៥. ជំនឿ៖ «ថ្នាំបុរាណ ផ្សំរុក្ខជាតិ ឬការស្តោះផ្លុំ អាចព្យាបាលមហារីកជា ១០០% ដោយមិនបាច់ជួបគ្រូពេទ្យ»
ការពិត៖ រុក្ខជាតិ ឬឱសថបុរាណខ្លះអាចត្រឹមជាជំនួយសម្រួលអាការៈ ឬពង្រឹងសុខភាពទូទៅ ប៉ុន្តែ គ្មានភស្តុតាងវិទ្យាសាស្ត្រណាមួយអះអាងថា ថ្នាំបុរាណ ឬការស្តោះផ្លុំ អាចកំទេចកោសិកាមហារីកឱ្យជាសះស្បើយបាននោះទេ។ អ្នកជំងឺជាច្រើនបានបាត់បង់ «ពេលវេលាមាស» ក្នុងការសង្គ្រោះជីវិត ដោយសារការបោះបង់ចោលការព្យាបាលទំនើប (ដូចជា ការវះកាត់ ការបញ្ចាំងរស្មី ឬគីមី) ហើយងាកទៅជឿជាក់លើវិធីសាស្ត្រដែលគ្មានប្រភពច្បាស់លាស់ រហូតដល់ជំងឺឈានដល់ដំណាក់កាលចុងក្រោយទើបត្រឡប់មកមន្ទីរពេទ្យ ដែលជាពេលហួសពេលទៅហើយ។
នៅពេលមានការសង្ស័យ ឬសង្កេតឃើញរោគសញ្ញាមិនប្រក្រតីណាមួយលើរាងកាយ វិធីសាស្ត្រដែលល្អ និងមានសុវត្ថិភាពបំផុត គឺការប្រញាប់ទៅជួបពិគ្រោះ និងពិនិត្យជាមួយ គ្រូពេទ្យជំនាញឯកទេសមហារីក នៅតាមមន្ទីរពេទ្យផ្លូវការ។ ការយល់ដឹងត្រូវ និងការជឿលើវិទ្យាសាស្ត្រ គឺជាខែលការពារជីវិតដ៏រឹងមាំបំផុត។