ស្ងាត់ៗតែសាហាវ ៖ របៀបដែលជំងឺទឹកនោមផ្អែម បំផ្លាញសរីរាង្គរបស់អ្នកពីក្បាលទល់ចុងជើង

នៅក្នុងចំណោមជំងឺរ៉ាំរ៉ៃទាំងអស់ «ជំងឺទឹកនោមផ្អែម» (Diabetes) ត្រូវទួលបានរហស្សនាមថាជា «ឃាតករលាក់មុខដ៏ស្ងៀមស្ងាត់»។ វាមិនបង្កការឈឺចាប់ភ្លាមៗឱ្យអ្នកស្រែកថ្ងូរនោះទេ ប៉ុន្តែវត្តមាននៃជាតិស្ករខ្ពស់ខុសប្រក្រតីនៅក្នុងចរន្តឈាមរាប់ខែរាប់ឆ្នាំ គឺប្រៀបដូចជាទឹកអាស៊ីតដែលកំពុងច្រេះស៊ី និងកាត់ផ្តាច់ប្រព័ន្ធសរសៃឈាម និងសរសៃប្រសាទរបស់អ្នកបណ្តើរៗ ពីក្បាលទល់ចុងជើង។

ប្រសិនបើមិនបានគ្រប់គ្រង និងព្យាបាលឱ្យបានត្រឹមត្រូវទេ ជាតិស្ករនឹងបំផ្លាញសរីរាង្គសំខាន់ៗរបស់អ្នកតាមដំណាក់កាលដូចខាងក្រោម៖

១. ខួរក្បាល (Brain)៖ បង្កើនហានិភ័យដាច់សរសៃឈាម

ជាតិស្ករខ្ពស់ធ្វើឱ្យសរសៃឈាមដែលរត់ទៅចិញ្ចឹមខួរក្បាលឡើងរឹង និងត្បៀត (Atherosclerosis)។ លំហូរឈាមរត់មិនស្រួល បង្កើនហានិភ័យនៃ គ្រោះថ្នាក់ដាច់ ឬស្ទះសរសៃឈាមខួរក្បាល (Stroke) ខ្ពស់ជាងមនុស្សធម្មតារហូតដល់ទៅ ២ ដង និងបង្កឱ្យមានបញ្ហាវង្វេងវង្វាន់ ភ្លេចភ្លាំងខ្លាំង (Alzheimer) នៅពេលវ័យចំណាស់។

 ២. ភ្នែក (Eyes)៖ ងងឹតភ្នែកដោយមិនដឹងខ្លួន (Diabetic Retinopathy)

សរសៃឈាមតូចៗនៅបាតភ្នែកងាយរងគ្រោះបំផុតពីជាតិស្ករ។ កាលណាជាតិស្ករខ្ពស់ពេក វាធ្វើឱ្យសរសៃឈាមទាំងនោះហើម ធ្លាយ ឬដុះសរសៃឈាមខុសប្រក្រតី ដែលដំបូងឡើយគ្រាន់តែធ្វើឱ្យស្រវាំងភ្នែកបន្តិចបន្តួច ប៉ុន្តែយូរៗទៅវាអាចបណ្តាលឱ្យ ងងឹតភ្នែកទាំងស្រុង តែម្តង។

🫀 ៣. បេះដូង (Heart)៖ មុខសញ្ញាចម្បងនៃជំងឺគាំងបេះដូង

ជំងឺទឹកនោមផ្អែម និងជំងឺបេះដូង ដើរទន្ទឹមគ្នា។ ជាតិស្ករខ្ពស់បំផ្លាញជញ្ជាំងសរសៃឈាមបេះដូង ធ្វើឱ្យខ្លាញ់ងាយកកកុញ បង្កើតជាកំណកស្ទះផ្លូវឈាមរត់។ ស្ថិតិវេជ្ជសាស្ត្របង្ហាញថា មនុស្សកើតជំងឺទឹកនោមផ្អែមភាគច្រើន បាត់បង់ជីវិតដោយសារ វិបត្តិគាំងបេះដូង (Heart Attack) និងជំងឺលើសសម្ពាធឈាម។

filter ៤. តម្រងនោម (Kidneys)៖ ឈានទៅរកការលាងឈាម (Diabetic Nephropathy)

តម្រងនោមមានតួនាទីជាអ្នកចម្រោះកាកសំណល់ពីក្នុងឈាម។ នៅពេលឈាមសម្បូរទៅដោយជាតិស្ករ ប្រព័ន្ធចម្រោះខ្នាតតូចរបស់តម្រងនោមត្រូវធ្វើការធ្ងន់ធ្ងររហូតដល់ខូចខាត។ នៅពេលវាខូចទាំងស្រុង រាងកាយនឹងហើម ទឹកនោមមានពពុះខ្លាំង និងឈានទៅដល់ ការខូចតម្រងនោមរ៉ាំរ៉ៃ ដែលតម្រូវឱ្យលាងឈាម ឬប្តូរតម្រងនោមជាដាច់ខាត។

៥. ជើង និងចុងដៃចុងជើង (Feet & Nerves)៖ គ្រោះថ្នាក់ឈានដល់ការកាត់ជើង

នេះជាផលវិបាកដែលសាហាវ និងមើលឃើញច្បាស់បំផុត។ ជាតិស្ករខ្ពស់បំផ្លាញប្រព័ន្ធសរសៃប្រសាទ (Neuropathy) ធ្វើឱ្យអ្នកជំងឺមានអាការៈស្ពឹកស្រពោន ឆៀបៗដូចស្រមោចខាំ ឬលែងដឹងឈឺតែម្តងនៅចុងជើង។

-នៅពេលមុត ឬមានដំបៅតូចមួយ អ្នកជំងឺមិនដឹងខ្លួនឡើយ។

-ផ្សំជាមួយលំហូរឈាមទៅចិញ្ចឹមជើងខ្សោយខ្លាំង ធ្វើឱ្យដំបៅនោះមិនព្រមជា រលួយរាលដាលដល់ឆ្អឹង រហូតតម្រូវឱ្យ កាត់ម្រាមជើង ឬកាត់ជើងចោល ដើម្បីសង្គ្រោះជីវិត។

កុំរង់ចាំរហូតទាល់តែភ្នែកស្រវាំង ឬជើងមានដំបៅរលួយ ទើបចាប់ផ្តើមប្រុងប្រយ័ត្ន។ សុខភាពរបស់អ្នក ស្ថិតនៅលើការសម្រេចចិត្តជ្រើសរើសរបៀបរស់នៅ និងការបរិភោគរបស់អ្នកនៅថ្ងៃនេះ!