នៅក្នុងយុគសម័យឌីជីថល ការចូលគេងនៅម៉ោង ១២ យប់ ម៉ោង ១ ឬ ២ រំលងអធ្រាត្រ បានក្លាយជា «រឿងធម្មតា» ទៅហើយសម្រាប់មនុស្សសម័យថ្មី មិនថាក្រោមហេតុផលរវល់នឹងការងារ ការកម្សាន្ត ឬការអូសទូរស័ព្ទមើលបណ្តាញសង្គមនោះឡើយ។ មនុស្សជាច្រើនតែងលួងចិត្តខ្លួនឯងថា «មិនអីទេ យប់នេះគេងយឺត ចាំថ្ងៃស្អែកដេកប៉ះប៉ូវវិញ»។ ប៉ុន្តែតាមផ្នែកវេជ្ជសាស្ត្រ ការគេងប៉ះប៉ូវគឺមិនមានប្រសិទ្ធភាពឡើយ ហើយរាល់ពេលដែលអ្នកចុចពន្យារពេលគេង គឺស្មើនឹងការកាត់បន្ថយអាយុជីវិតខ្លួនឯងបន្តិចម្តងៗជារៀងរាល់ថ្ងៃ។
យន្តការធម្មជាតិដែលមិនអាចកែប្រែបាន៖ នាឡិកាជីវសាស្ត្រ (Circadian Rhythm)
រាងកាយរបស់មនុស្សយើងដំណើរការទៅតាម «នាឡិកាជីវសាស្ត្រ» ដែលកំណត់ដោយពន្លឺព្រះអាទិត្យ។ ទោះបីជាអ្នកព្យាយាមបិទវាំងននឱ្យងងឹតដើម្បីគេងនៅពេលថ្ងៃក៏ដោយ ក៏កោសិការបស់អ្នកនៅតែដឹងថាវាជាពេលថ្ងៃដដែល។
នៅចន្លោះ ម៉ោង ១០ យប់ ដល់ម៉ោង ២ រំលងអធ្រាត្រ គឺជារយៈពេលមាស (Golden Hours) ដែលរាងកាយបញ្ចេញអ័រម៉ូនមេឡាតូនីន (Melatonin) ខ្ពស់បំផុត និងជាពេលដែលប្រព័ន្ធសរីរាង្គខាងក្នុងធ្វើការជួសជុល កម្ចាត់ជាតិពុល និងស្តារកោសិកាដែលខូចខាត។ បើអ្នកមិនព្រមគេងក្នុងចន្លោះពេលនេះទេ រាងកាយនឹងបាត់បង់ឱកាសដ៏ល្អបំផុតក្នុងការទប់ទល់នឹងភាពចាស់ និងជំងឺផ្សេងៗ។
មហន្តរាយសុខភាពដែលបណ្តាលមកពីការ «លួចពេលវេលាគេង»
ការចូលគេងយប់ជ្រៅជាប្រចាំ ប្រៀបដូចជាការដាក់គ្រាប់បែកពេលវេលានៅក្នុងរាងកាយ ដោយវាបំផ្លាញសុខភាពរបស់អ្នកលើផ្នែកសំខាន់ៗដូចខាងក្រោម៖
១. ប្រព័ន្ធការពាររាងកាយចុះខ្សោយ (Immune System Failure)
នៅពេលអ្នកគេងយប់ជ្រៅ រាងកាយមិនអាចផលិតសារធាតុ Cytokines បានគ្រប់គ្រាន់ ដែលជាសារធាតុប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងការរលាក និងការឆ្លងមេរោគ។ នេះជាមូលហេតុធ្វើឱ្យអ្នកដែលចូលចិត្តដាច់យប់ ងាយឈឺ ងាយផ្តាសាយ និងឧស្សាហ៍អស់កម្លាំងល្ហិតល្ហៃ។
២. ខួរក្បាលរួមតូច និងប្រឈមនឹងជំងឺវង្វេង (Alzheimer’s)
នៅពេលយើងគេងលក់ស្កប់ស្កល់ ប្រព័ន្ធកម្ចាត់កាកសំណល់ក្នុងខួរក្បាល (Glymphatic System) នឹងធ្វើការលាងសម្អាតជាតិពុលដែលកកើតឡើងនៅពេលថ្ងៃ ចេញពីខួរក្បាល។ ការដាច់យប់ធ្វើឱ្យជាតិពុលទាំងនោះកកកុញ ដែលជាហេតុនាំឱ្យអ្នកមានអាការៈអន់ថយការចងចាំ វង្វេងវង្វាន់ គិតអ្វីមិនចេញ និងបង្កើនហានិភ័យជំងឺអាល់ហ្សៃមឺរនៅថ្ងៃអនាគត។
៣. ជំងឺបេះដូង និងសរសៃឈាម
ការមិនព្រមគេងនៅពេលយប់ ធ្វើឱ្យរាងកាយស្ថិតក្នុងស្ថានភាពស្រ្តេស និងបញ្ចេញអ័រម៉ូន Cortisol ខ្លាំង។ វានាំឱ្យសម្ពាធឈាមកើនឡើង ចង្វាក់បេះដូងដើរញាប់ និងបង្កើនការរលាកក្នុងសរសៃឈាម ដែលជាដើមហេតុចម្បងនៃជំងឺគាំងបេះដូង និងដាច់សរសៃឈាមខួរក្បាល (Stroke)។
៤. វិបត្តិអ័រម៉ូន និងការឡើងទម្ងន់
ការដាច់យប់ធ្វើឱ្យអ័រម៉ូនគ្រប់គ្រងការឃ្លាន (Ghrelin) កើនឡើង និងអ័រម៉ូនប្រាប់ថាឆ្អែត (Leptin) ធ្លាក់ចុះ។ នោះជាមូលហេតុដែលអ្នកតែងតែឃ្លានអាហារផ្អែម ឬអាហារពេលយប់ នាំឱ្យកើតជំងឺធាត់ និងជំងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទទី២ យ៉ាងងាយស្រួល។
គ្មានការងារណា គ្មានរឿងភាគណា ឬគ្មានការជជែកកម្សាន្តណាមួយ មានតម្លៃស្មើនឹងអាយុជីវិត និងសុខភាពរបស់អ្នកឡើយ ។
ការចូលគេងទាន់ពេលវេលា មិនមែនជាការខាតបង់ពេលវេលានៃជីវិតនោះទេ តែវាជាការវិនិយោគដ៏ឆ្លាតវៃបំផុតដើម្បីពន្យារអាយុជីវិតរបស់អ្នកឱ្យរស់នៅបានវែងឆ្ងាយ ប្រកបដោយសុខភាពល្អ និងភាពស្រស់ស្រាយ។ ចាប់ផ្តើមស្រឡាញ់ខ្លួនឯង ដោយការចូលគេងពីព្រលប់ចាប់ពីយប់នេះតទៅ!