យោងតាមការចុះផ្សាយពីប្រភពបរទេស ទោះបីជាសង្គមមើលឃើញថាការគេងបន្ទប់ដាច់ស្រយាលពីគ្នាជាសញ្ញានៃការបែកបាក់ក្ដី ក៏ប៉ុន្តែតាមការសិក្សាផ្នែកចិត្តវិទ្យាបានបង្ហាញថា ៖
ការគេងដាច់ដោយឡែកគឺស័ក្តិសមតែចំពោះគូស្វាមីភរិយាណាដែលមាន ភាពចងក្រងសុវត្ថិភាព ពោលគឺអ្នកទាំងពីរមានទំនុកចិត្តលើគ្នាខ្ពស់ ដែលការគេងញែកគ្រាន់តែជាការផ្ដល់នូវលំហនិងពេលវេលាផ្ទាល់ខ្លួនប៉ុណ្ណោះដោយមិនប៉ះពាល់ដល់ចំណងស្នេហ៍។
ផ្ទុយទៅវិញ ចំពោះគូស្វាមីភរិយាដែលមានការព្រួយបារម្ភ ស្ទាក់ស្ទើរ ឬស្រពិចស្រពិល ការគេងជុំគ្នាគឺជារឿងចាំបាច់ ព្រោះភាពស្និទ្ធស្នាលនិងការប៉ះពាល់គ្នានៅពេលយប់គឺជាកត្តាជួយកសាងទំនុកចិត្តនិងភាពកក់ក្ដៅ។
លើសពីនេះ ការសិក្សាវិទ្យាសាស្ត្របានបញ្ជាក់ថា ការគេងរួមគ្រែពិតជាជួយឱ្យគុណភាពនៃការគេងកាន់តែល្អប្រសើរ កាត់បន្ថយការរំខាន និងជួយពង្រឹងទំនាក់ទំនងផ្លូវចិត្តរវាងប្ដីប្រពន្ធឱ្យកាន់តែជ្រាលជ្រៅថែមទៀត៕