សញ្ញាព្រមានទាំង ៥ ដែលរាងកាយប្រាប់ថា៖ អ្នកដល់ពេលត្រូវសម្រាកពីការងារហើយ!

នៅក្នុងសង្គមការងារនាពេលបច្ចុប្បន្ន មនុស្សជាច្រើនតែងតែប្រឹងប្រែងធ្វើការហួសកម្លាំង រហូតភ្លេចគិតពីសុខភាពខ្លួនឯង។ ភាពស្រេកឃ្លាននឹងជោគជ័យ និងការទទួលខុសត្រូវខ្ពស់ អាចធ្វើឱ្យយើងមើលរំលងសញ្ញាអាសន្នដែលរាងកាយព្យាយាមប្រាប់។ ប្រសិនបើអ្នកកំពុងមានសញ្ញាព្រមានទាំង ៥ នេះ វាគ្មិនមិនមែនជាពេលដែលអ្នកត្រូវតស៊ូបន្តទៀតទេ ប៉ុន្តែជាពេលដែលអ្នកត្រូវ «ឈប់សម្រាក»៖

១. ឧស្សាហ៍ឈឺក្បាល ចុកស្រពោនស្មា និងកញ្ចឹងក

សញ្ញាច្បាស់បំផុតមួយនៃការធ្វើការហួសកម្លាំង គឺការឈឺចាប់ផ្នែករាងកាយ។ ប្រសិនបើអ្នកចាប់ផ្តើមមានអារម្មណ៍ថា ឈឺក្បាលជារឿយៗ តឹងសាច់ដុំស្មា ចុកកញ្ចឹងក ឬឈឺចង្កេះខ្លាំង ទោះបីជាអង្គុយធ្វើការធម្មតាក៏ដោយ នេះជាសញ្ញាថា រាងកាយរបស់អ្នកកំពុងរងសម្ពាធខ្លាំង និងខ្វះការធ្វើចលនា។ វាកំពុងប្រាប់អ្នកថា៖ «សូមក្រោកឈរ ដើរចេញពីតុធ្វើការ ហើយសម្រាកសិនទៅ!»។

២. គេងមិនលក់ ឬគេងមិនស្កប់ស្កល់

ទោះបីជាអ្នកហត់នឿយពេញមួយថ្ងៃ ប៉ុន្តែនៅពេលយប់ ភ្នែករបស់អ្នកនៅតែបើកភ្លឺ ហើយខួរក្បាលនៅតែគិតរឿងការងារមិនឈប់។ ការគិតខ្វល់ខ្វាយ និងស្រ្តេសខ្លាំងពេក ធ្វើឱ្យប្រព័ន្ធប្រសាទមិនអាចសម្រាកបាន ដែលបណ្តាលឱ្យអ្នកគេងមិនលក់ ឬភ្ញាក់កណ្តាលយប់។ ការខ្វះការគេងនេះ នឹងធ្វើឱ្យអ្នកកាន់តែអស់កម្លាំងទ្វេដងនៅថ្ងៃបន្ទាប់។

៣. អារម្មណ៍ឆាប់ឆេវឆាវ និងបាត់បង់ការផ្តោតអារម្មណ៍

តើអ្នកចាប់ផ្តើមធុញថប់នឹងរឿងតូចតាច ឆាប់ខឹងនឹងមិត្តរួមការងារ ឬគ្មានអារម្មណ៍ធ្វើអ្វីទាំងអស់មែនទេ? នៅពេលដែលខួរក្បាលធ្វើការលើសចំណុះ វាខ្វះសមត្ថភាពក្នុងការគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍ និងការសម្រេចចិត្ត។ អ្នកនឹងចាប់ផ្តើមភ្លេចភ្លាំងច្រើន ធ្វើការខុសឆ្គងតិចតួច ទោះបីជាការងារនោះអ្នកធ្លាប់ធ្វើរាល់ថ្ងៃក៏ដោយ។

៤. ប្រព័ន្ធភាពស៊ាំចុះខ្សោយ (ឧស្សាហ៍ផ្តាសាយ ឬឈឺបន្តិចបន្តួច)

ស្ត្រេសរ៉ាំរ៉ៃពីការងារ នឹងទៅបំផ្លាញប្រព័ន្ធភាពស៊ាំការពាររាងកាយរបស់អ្នក។ ប្រសិនបើអ្នកសង្កេតឃើញថា ខ្លួនឯងឧស្សាហ៍ផ្តាសាយ ក្អក ឈឺបំពង់ក ឬងាយនឹងឆ្លងជំងឺផ្សេងៗខុសពីធម្មតា នោះមានន័យថា រាងកាយរបស់អ្នកលែងមានថាមពលគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងមេរោគហើយ ព្រោះថាមពលទាំងអស់ត្រូវបានប្រើប្រាស់ទៅលើការងារអស់ទៅហើយ។

៥. មានអារម្មណ៍ថា «ហត់នឿយខ្លាំង» ទោះបីជាទើបតែភ្ញាក់ពីគេង

សញ្ញាចុងក្រោយ និងធ្ងន់ធ្ងរបំផុតគឺ អារម្មណ៍អស់កម្លាំងល្ហិតល្ហៃតាំងពីព្រលឹម។ ទោះបីជាអ្នកបានគេងគ្រប់គ្រាន់ក៏ដោយ តែពេលបើកភ្នែកឡើង អ្នកមានអារម្មណ៍ថាគ្មានថាមពល គ្មានកម្លាំងចិត្ត និងខ្លាចរអាក្នុងការទៅធ្វើការ។ នេះជាស្ថានភាព Burnout (ការហត់នឿយផ្លូវចិត្ត និងផ្លូវកាយកម្រិតធ្ងន់) ដែលទាមទារឱ្យមានការសម្រាកវែងឆ្ងាយជាដាច់ខាត។