នៅក្នុងយុគសម័យឌីជីថល មនុស្សជាច្រើនជាពិសេសយុវវ័យ និងបុគ្គលិកការិយាល័យ តែងតែមានទម្លាប់ចូលគេងយប់ជ្រៅ មិនថាមកពីការមមាញឹកនឹងការងារ ការកម្សាន្ត ឬការជក់ជជែកគ្នានៅលើបណ្តាញសង្គមនោះទេ។ មនុស្សភាគច្រើនតែងគិតថា «មិនអីទេ យប់នេះគេងមិនគ្រប់ ចាំទៅគេងប៉ះប៉ូវនៅថ្ងៃចុងសប្តាហ៍វិញ»។ ប៉ុន្តែ តថភាពពិតផ្នែកវេជ្ជសាស្ត្របានព្រមានថា ទម្លាប់អត់ងងុយ ឬគេងយប់ជ្រៅរ៉ាំរ៉ៃ គឺជាឃាតករលាក់មុខដែលកំពុងបំផ្លាញប្រព័ន្ធសរសៃឈាម និងបេះដូងរបស់អ្នកបន្តិចម្តងៗរហូតដល់អាយុខ្លី ដោយគ្មានសញ្ញាប្រាប់មុនឡើយ។
ទោះបីជាមិនមែនជា «មេរោគប្រភេទថ្មី» ប៉ុន្តែ ទម្រង់នៃការវាយប្រហារនៃវិបត្តិបេះដូងបែបថ្មីលើមនុស្សជំនាន់ក្រោយ ដែលកើតចេញពីទម្លាប់អត់គេង គឺជារឿងដែលត្រូវប្រកាសអាសន្ន៖
១. ហេតុអ្វីបានជាការគេងយប់ជ្រៅ វាយប្រហារចំៗលើបេះដូង?
រាងកាយរបស់មនុស្សយើងដំណើរការទៅតាម «នាឡិកាជីវសាស្ត្រ» (Circadian Rhythm) ដែលត្រូវបានកំណត់មកឱ្យសម្រាកនៅពេលយប់ ដើម្បីជួសជុលកោសិកា។ នៅពេលដែលអ្នកបង្ខំចិត្តភ្ញាក់ទាំងយប់ជ្រៅ៖
-សម្ពាធឈាមកើនឡើងខ្ពស់៖ ធម្មតានៅពេលយប់ បេះដូង និងសម្ពាធឈាមត្រូវចុះថយដើម្បីសម្រាក។ ប៉ុន្តែការនៅដាច់យប់ធ្វើឱ្យប្រព័ន្ធប្រសាទអាណិតអាសូរ (Sympathetic Nervous System) ដំណើរការខ្លាំងខុសប្រក្រតី ជម្រុញឱ្យសម្ពាធឈាមឡើងខ្ពស់ពេញមួយយប់។
-រាងកាយឡើងកម្តៅ និងរលាក (Inflammation)៖ ការអត់ងងុយធ្វើឱ្យរាងកាយបញ្ចេញសារធាតុរលាក ដែលសារធាតុនេះនឹងទៅបំផ្លាញស្រទាប់ខាងក្នុងនៃសរសៃឈាមបេះដូង ធ្វើឱ្យសរសៃឈាមឡើងរឹង និងត្បៀតយ៉ាងលឿន។
២. យុទ្ធសាស្ត្រឃាតករលាក់មុខ៖ ងាយរងគ្រោះថ្នាក់ដាច់សរសៃឈាម និងគាំងបេះដូងភ្លាមៗ
គ្រោះថ្នាក់បំផុតសម្រាប់អ្នកដែលចូលចិត្តដេកយប់ជ្រៅ គឺរោគសញ្ញាមិនបញ្ចេញមកខាងក្រៅឱ្យយើងដឹងមុននោះទេ ប៉ុន្តែវានឹងបំផ្លាញជាប្រព័ន្ធ៖
-ជំងឺសរសៃឈាមបេះដូងស្ទះ (Coronary Artery Disease)៖ ការគេងមិនគ្រប់គ្រាន់ធ្វើឱ្យកម្រិតកូឡេស្តេរ៉ុលអាក្រក់កើនឡើង ងាយបង្កជាកំណកខ្លាញ់រុំបេះដូង។
-ហានិភ័យនៃជំងឺគាំងបេះដូងភ្លាមៗ (Sudden Cardiac Arrest)៖ ការសិក្សាស្រាវជ្រាវវេជ្ជសាស្ត្រជាច្រើនបានបង្ហាញថា មនុស្សដែលគេងតិចជាង ៦ ម៉ោងក្នុងមួយយប់ មានហានិភ័យជួបវិបត្តិគាំងបេះដូង ឬដាច់សរសៃឈាមខួរក្បាល (Stroke) ខ្ពស់ជាងមនុស្សទូទៅរហូតដល់ទៅ ២ ដង ទោះបីជាពួកគេមានអាយុនៅក្មេងក៏ដោយ។
«ការគេងប៉ះប៉ូវនៅថ្ងៃចុងសប្តាហ៍ មិនអាចជួសជុលសរសៃឈាមបេះដូងដែលរងការខូចខាតពីការអត់ងងុយពេញមួយសប្តាហ៍បានឡើយ។»
៣. វិធីសាស្ត្រការពារ និងសង្គ្រោះបេះដូងរបស់អ្នកជាបន្ទាន់
កុំរង់ចាំរហូតដល់រាងកាយបញ្ជូនសញ្ញាថប់ដង្ហើម ឬឈឺចុកណែនទ្រូង ទើបចាប់ផ្តើមខ្លាច។ ចូរផ្លាស់ប្តូរទម្លាប់ចាប់ពីយប់នេះតទៅ៖
-កំណត់ម៉ោងគេងឱ្យបានទៀងទាត់៖ ព្យាយាមចូលគេងឱ្យបានមុនម៉ោង ១១ យប់ និងធានាថាបានគេងពី ៧ ទៅ ៨ ម៉ោងក្នុងមួយយប់។
-បង្កើតវិន័យ «បិទអេក្រង់»៖ ផ្អាកការប្រើប្រាស់ទូរស័ព្ទ កុំព្យូទ័រ ឬទូរទស្សន៍យ៉ាងហោចណាស់ ៣០ នាទីមុនពេលគេង ព្រោះពន្លឺពណ៌ខៀវ (Blue Light) បំផ្លាញអរម៉ូនមេឡាតូនីន (Melatonin) ដែលជួយឱ្យគេងលក់ស្កប់ស្កល់។
-ហាត់ប្រាណស្រាលៗ និងដើរកម្សាន្ត៖ ការធ្វើលំហាត់ប្រាណពេលព្រឹក ឬការដើរសម្រាលកាយបន្ទាប់ពីអាហាររួច ជួយឱ្យប្រព័ន្ធសរសៃឈាមដំណើរការល្អ និងជួយឱ្យគេងលក់ស្រួលនៅពេលយប់។