តម្រងនោម គឺជា «រោងចក្រចម្រោះកាកសំណល់» ដ៏ស្ងៀមស្ងាត់មួយនៅក្នុងរាងកាយរបស់យើង។ វាធ្វើការយ៉ាងហត់នឿយ ២៤ ម៉ោងលើ ២៤ ម៉ោង ដើម្បីចម្រោះឈាម ជម្រុះជាតិពុល និងរក្សាតុល្យភាពទឹកនៅក្នុងខ្លួន។ ទោះជាយ៉ាងណា ជំងឺខ្សោយតម្រងនោមត្រូវបានគេប្រសិទ្ធនាមថាជា «ឃាតករលាក់មុខ» ព្រោះវាមិនសូវបញ្ចេញរោគសញ្ញាឈឺចាប់ខ្លាំងក្លាភ្លាមៗនោះទេ រហូតដល់កម្រិតខូចខាតឈានដល់ដំណាក់កាលធ្ងន់ធ្ងរ។
ប៉ុន្តែ តាមពិតទៅ រាងកាយរបស់យើងតែងតែផ្ញើ «សារព្រមានជាមុនប្រហែល ៣០ ថ្ងៃ» តាមរយៈសញ្ញាស្ងាត់ៗមួយចំនួន ដែលមនុស្សភាគច្រើនតែងតែយល់ច្រឡំថាជាអាការហត់នឿយធម្មតា។ ចូរពិនិត្យ និងប្រុងប្រយ័ត្នលើសញ្ញាព្រមានទាំងឡាយដូចខាងក្រោម៖
១. ការប្រែប្រួលទម្លាប់នៃការបត់ជើងតូច (ជាពិសេសនៅពេលយប់)
តម្រងនោមជាអ្នកផលិតទឹកនោម ដូច្នេះរាល់ការប្រែប្រួលនៃទឹកនោម គឺជាកញ្ចក់ឆ្លុះបញ្ចាំងពីសុខភាពតម្រងនោមមុនគេបង្អស់។
-សញ្ញាព្រមាន៖ អ្នកចាប់ផ្តើមក្រោកពីគេងដើម្បីទៅបត់ជើងតូចញឹកញាប់ខុសធម្មតានៅពេលយប់ (លើសពី ២ ទៅ ៣ ដង)។ ទឹកនោមអាចនឹងប្រែជាមានសភាពល្អក់ មានពពុះច្រើនខុសធម្មតា (សញ្ញាធ្លាយប្រូតេអ៊ីន) ឬមានពណ៌ក្រហមព្រាលៗ (សញ្ញាធ្លាយគ្រាប់ឈាម)។
២. អាការហើមអវយវៈ (ហើមភ្នែក ជើង និងប្រដាប់ប្រដាដៃ)
នៅពេលដែលមុខងារចម្រោះរបស់តម្រងនោមចាប់ផ្តើមចុះខ្សោយ វាមិនអាចបញ្ចេញជាតិទឹក និងជាតិអំបិល (សូដ្យូម) ដែលលើសចេញពីរាងកាយបានពេញលេញឡើយ។
-សញ្ញាព្រមាន៖ ជាតិទឹកទាំងនោះនឹងចាប់ផ្តើមជ្រាប និងកកកុញនៅក្នុងកោសិកា បង្កជាអាការហើមប៉ោងនៅជុំវិញរង្វង់ភ្នែក (ជាពិសេសនៅពេលព្រឹកក្រោយក្រោកពីគេង) និងមានសភាពហើមតឹងនៅត្រង់កភ្នែក ជើង ឬខ្នងដៃ ដែលនៅពេលយកម្រាមដៃសង្កត់ទៅ វានឹងរូងចុះហើយ مرរឹងឡើងមកវិញយឺតៗ។
៣. អស់កម្លាំងខ្លាំង ស្បែកស្ងួត និងរមាស់ខុសប្រក្រតី
តម្រងនោមដែលមានសុខភាពល្អ តែងតែផលិតអរម៉ូនម្យ៉ាងឈ្មោះថា Erythropoietin (EPO) ដើម្បីប្រាប់រាងកាយឱ្យបង្កើតគ្រាប់ឈាមក្រហម ដែលជាអ្នកដឹកនាំអុកស៊ីសែន។
-សញ្ញាព្រមាន៖ បើតម្រងនោមចុះខ្សោយ ការផលិតគ្រាប់ឈាមក្រហមនឹងធ្លាក់ចុះ បណ្តាលឱ្យមានជំងឺខ្វះឈាម ស្លេកស្លាំង អស់កម្លាំងល្ហិតល្ហៃ ទោះបីជាគេងលក់ស្កប់ស្កល់ក៏ដោយ។ ម្យ៉ាងវិញទៀត ការកកកុញនៃជាតិពុល និងជាតិរ៉ែ (ផូស្វ័រ) នៅក្នុងឈាម នឹងធ្វើឱ្យស្បែកទៅជាស្ងួត ប្រេះស្រកា និងមានអាការរមាស់រ៉ាំរ៉ៃពីខាងក្នុងសាច់ ដែលលាបថ្នាំស្បែកយ៉ាងណាក៏មិនបាត់។
៤. ធុំក្លិនដង្ហើមប្លែក ឬដឹងរសជាតិអាហារដូចជាតិដែក
នៅពេលកាកសំណល់អ៊ុយរ៉េ (Urea) មិនត្រូវបានចម្រោះចេញ វាជះឥទ្ធិពលផ្ទាល់ដល់ប្រព័ន្ធរំលាយអាហារ និងអារម្មណ៍វិញ្ញាណ។
-សញ្ញាព្រមាន៖ អ្នកនឹងចាប់ផ្តើមមានអារម្មណ៍ថាអាហារលែងមានរសជាតិឆ្ងាញ់ដូចមុន ដោយមានអារម្មណ៍ស្រដៀងនឹងរសជាតិលោហៈធាតុ ឬជាតិដែកនៅក្នុងមាត់។ ដង្ហើមចាប់ផ្តើមធុំក្លិនឆ្អាបប្លែក (ដូចក្លិនអាម៉ូញាក់) រួមផ្សំនឹងអាការចងអួត ចង្អោរ និងមិនឃ្លានអាហារពេលព្រឹក។
« ការបង្ការប្រសើរជាងការព្យាបាល ការដឹងខ្លួនមុនជួយសង្គ្រោះជីវិតបាន »
៖ វិធីសាស្ត្រងាយៗដើម្បីការពារតម្រងនោម
ដើម្បីកុំឱ្យហោប៉ៅរបស់អ្នកត្រូវធ្លាយ និងរងសម្ពាធផ្លូវចិត្តដោយសារតែការលាងឈាមនៅថ្ងៃអនាគត ចូរផ្តល់វិន័យហិរញ្ញវត្ថុសុខភាពដល់ខ្លួនឯងចាប់ពីថ្ងៃនេះ៖
-ផឹកទឹកស្អាតឱ្យបានគ្រប់គ្រាន់៖ ក្នុងមួយថ្ងៃចន្លោះពី ២ ទៅ ២,៥ លីត្រ (ដកដង្ហើមវែងៗ ផឹកយឺតៗពេញមួយថ្ងៃ)។
-កាត់បន្ថយប្រៃ៖ ជៀសវាងអាហារផ្អាប់ អាហារកំប៉ុង និងការថែមទឹកត្រី/អំបិលច្រើនហួសហេតុ។
-ឈប់ទិញថ្នាំលេបផ្តេសផ្តាស៖ ជាពិសេសថ្នាំបំបាត់ការឈឺចាប់សន្លាក់ ឬថ្នាំផ្សះ ដែលគ្មានវេជ្ជបញ្ជាត្រឹមត្រូវ ព្រោះវាជាថ្នាំពុលបំផ្លាញតម្រងនោមលឿនបំផុត។