ជំងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទទី២ មិនមែនកើតឡើងត្រឹមតែមួយយប់នោះទេ ។ មុននឹងរាងកាយវិវត្តទៅរកជំងឺរ៉ាំរ៉ៃមួយនេះ វាត្រូវឆ្លងកាត់ដំណាក់កាលអន្តរកាលមួយដែលគេហៅថា «ដំណាក់កាលមុនទឹកនោមផ្អែម» ។ នេះគឺជាស្ថានភាពមួយដែលកម្រិតជាតិស្ករក្នុងឈាមរបស់អ្នកឡើងខ្ពស់ជាងធម្មតា ប៉ុន្តែវាមិនទាន់ខ្ពស់ខ្លាំងរហូតដល់ថ្នាក់វិនិច្ឆ័យថា ជាជំងឺទឹកនោមផ្អែមពេញលេញនៅឡើយទេ ។
អ្វីដែលគួរឱ្យខ្លាចនោះគឺ ដំណាក់កាលមុនទឹកនោមផ្អែមប្រៀបដូចជា «សញ្ញាអាសន្នស្ងាត់ៗ»។ ប្រសិនបើអ្នកមិនចាប់អារម្មណ៍ និងផ្លាស់ប្តូរទម្លាប់រស់នៅទេ វានឹងវិវត្តទៅជាជំងឺទឹកនោមផ្អែមពិតប្រាកដក្នុងរយៈពេលត្រឹមតែប៉ុន្មានឆ្នាំខាងមុខ ។ ខាងក្រោមនេះជាសញ្ញាព្រមានគន្លឹះទាំង ៧ យ៉ាង ដែលបង្ហាញថារាងកាយរបស់អ្នកកំពុងមានវិបត្តិជាតិស្ករ ៖
៧ សញ្ញាព្រមាន៖ តើរាងកាយរបស់អ្នកកំពុងប្រកាសអាសន្នមែនទេ?
១. ស្រេកទឹកខុសធម្មតា និងបត់ជើងតូចញឹកញាប់ (ជាពិសេសពេលយប់)
នៅពេលដែលជាតិស្ករនៅក្នុងឈាមចាប់ផ្តើមកើនឡើង ត្រងនោមត្រូវធ្វើការធ្ងន់ជាងមុនដើម្បីចម្រោះ និងស្រូបយកជាតិស្ករដែលលើសទាំងនោះ។ ប្រសជាតម្រងនោមធ្វើការមិនទាន់ វានឹងរុញជាតិស្ករទាំងនោះចេញតាមទឹកនោម ដោយទាញយកជាតិទឹកពីកោសិការាងកាយទៅជាមួយផង។ នេះជាហេតុធ្វើឱ្យអ្នកបត់ជើងតូចញឹកញាប់ និងមានអារម្មណ៍ថាស្ងួតក ស្រេកទឹកខ្លាំងខុសពីធម្មតា។
២. អស់កម្លាំង ល្វើយៗ និងគ្មានថាមពល ទោះបីជាគេងគ្រប់គ្រាន់
ជាតិស្ករ (Glucose) គឺជាប្រភពថាមពលចម្បងរបស់កោសិកា។ នៅក្នុងដំណាក់កាលនេះ រាងកាយចាប់ផ្តើមមានបាតុភូត «ស៊ាំនឹងអាំងស៊ុយលីន» (Insulin Resistance) ដែលធ្វើឱ្យកោសិការបស់អ្នកមិនអាចបើកទ្វារស្រូបយកជាតិស្ករពីក្នុងឈាមទៅបំប្លែងជាថាមពលបានឡើយ។ លទ្ធផលគឺ លុយ (ជាតិស្ករ) ណែនពេញធនាគារ (សរសៃឈាម) ប៉ុន្តែគ្មានលុយចាយ ទើបធ្វើឱ្យអ្នកមានអារម្មណ៍អស់កម្លាំង ល្វើយៗ និងងងុយគេងស្ទើរពេញមួយថ្ងៃ។
៣. ឆាប់ឃ្លានបាយ ឬឃ្លានអាហារផ្អែមៗខុសប្រក្រតី
ដោយសារតែកោសិការាងកាយខ្វះថាមពល (ព្រោះមិនអាចស្រូបយកជាតិស្ករបាន) វានឹងផ្ញើសញ្ញាទៅកាន់ខួរក្បាលថា «រាងកាយកំពុងដាច់បាយ»។ ហេតុនេះហើយ ទើបធ្វើឱ្យអ្នកមានអារម្មណ៍ថា ឆាប់ឃ្លានខ្លាំងខុសធម្មតា ក្រោយពេលញ៉ាំបាយរួចមិនទាន់បានប៉ុន្មានផង និងមានចំណង់ចង់ញ៉ាំតែភេសជ្ជៈផ្អែមៗ ឬនំចំណីមិនចេះអត់។
៤. ស្រកទម្ងន់ទាំងមិនបានតមអាហារ ឬហាត់ប្រាណ
នៅពេលដែលកោសិកាមិនអាចទទួលបានថាមពលពីជាតិស្ករ រាងកាយនឹងចាប់ផ្តើមដុតរំលាយស្រទាប់ខ្លាញ់ និងសាច់ដុំដើម្បីយកមកធ្វើជាថាមពលជំនួសវិញ។ នេះជាមូលហេតុដែលធ្វើឱ្យអ្នកស្រកទម្ងន់លឿនខុសពីធម្មតា ទោះបីជាអ្នកញ៉ាំអាហារច្រើនជាងមុនក៏ដោយ។
៥. ភ្នែកចាប់ផ្តើមស្រវាំងៗអត់មូលហេតុ
កម្រិតជាតិស្ករដែលឡើងខ្ពស់នៅក្នុងឈាម អាចទាញយកជាតិទឹកចេញពីកញ្ចក់ភ្នែក (Lens) ដែលធ្វើឱ្យកញ្ចក់ភ្នែកប្រែប្រួលទម្រង់ ឬហើម។ វានឹងបង្កឱ្យអ្នកមានអារម្មណ៍ថាភ្នែកស្រវាំងៗ មើលអ្វីមិនសូវច្បាស់ ឬពិបាកផ្តោតអារម្មណ៍ ប៉ុន្តែវានឹងត្រលប់មកធម្មតាវិញនៅពេលដែលកម្រិតជាតិស្ករក្នុងឈាមធ្លាក់ចុះ។
៦. របួស ឬដំបៅតូចៗក្រសះស្បើយខុសធម្មតា
ជាតិស្ករខ្ពស់ក្នុងឈាម រារាំងដល់រលកឈាមរត់ និងធ្វើឱ្យប្រព័ន្ធភាពស៊ាំចុះខ្សោយ។ នៅពេលដែលអ្នកមានរបួស ដាច់រលាត់ ឬដំបៅតូចៗ រាងកាយត្រូវការពេលវេលាយូរជាងមុនឆ្ងាយណាស់ក្នុងការជួសជុល និងព្យាបាលកោសិកាឱ្យជាសះស្បើយឡើងវិញ។
៧. មានស្នាមខ្មៅស្រអាប់ខុសធម្មតានៅម្ដុំក ឬក្លៀក
នេះជាសញ្ញាគ្លីនិកដ៏ច្បាស់លាស់មួយនៃបញ្ហាស៊ាំនឹងអាំងស៊ុយលីន។ អ្នកនឹងសង្កេតឃើញមានស្រទាប់ស្បែកប្រែជាក្រាស់ និងមានពណ៌ក្រម៉ៅ ឬខ្មៅស្រអាប់ដូចជាក្អែល (ទោះដុសសម្អាតក៏មិនជ្រះ) នៅតំបន់ជុំវិញក ក្រលៀន ឬក្លៀក។
ដំណោះស្រាយមាស ៖ ឱកាសចុងក្រោយដើម្បីបត់ក្បាលទូកត្រលប់ក្រោយ
ដំណឹងល្អគឺ «ដំណាក់កាលមុនទឹកនោមផ្អែម អាចកែប្រែ និងព្យាបាលឱ្យត្រលប់មកធម្មតាវិញបាន» ដោយមិនបាច់ប្រើថ្នាំឡើយ តាមរយៈការផ្លាស់ប្តូររបៀបរស់នៅ៖
-កាត់ផ្តាច់ឃាតករផ្អែម៖ បញ្ឈប់ការញ៉ាំភេសជ្ជៈដែលមានជាតិស្ករខ្ពស់ តែទឹកដោះគោ កាហ្វេទឹកដោះគោខាប់ និងកាត់បន្ថយការញ៉ាំអាហារប្រភេទម្សៅកែច្នៃ (បាយស នំបុ័ងស) ដោយជំនួសមកវិញនូវបាយសម្រូប ឬធញ្ញជាតិ។
-បង្កើនសកម្មភាពរាងកាយ៖ ធ្វើលំហាត់ប្រាណឱ្យបានយ៉ាងហោចណាស់ ១៥០ នាទីក្នុងមួយសប្តាហ៍ (ដើរលឿន រត់ ឬជិះកង់) ព្រោះការហាត់ប្រាណជួយឱ្យកោសិកាបើកទ្វារស្រូបយកជាតិស្ករបានល្អឡើងវិញ និងកាត់បន្ថយភាពស៊ាំនឹងអាំងស៊ុយលីន។
-គ្រប់គ្រងទម្ងន់ខ្លួន៖ ការសម្រកទម្ងន់ត្រឹមតែ ៥% ទៅ ៧% នៃទម្ងន់ខ្លួនសរុប អាចកាត់បន្ថយហានិភ័យនៃការធ្លាក់ចូលក្នុងជំងឺទឹកនោមផ្អែមបានរហូតដល់ទៅ ៦០%។
«រាងកាយរបស់យើងតែងតែមានក្តីមេត្តា ។ វាផ្ញើសញ្ញាព្រមានមកយើងមុនពេលដែលអ្វីៗត្រូវយឺតពេល។ ដំណាក់កាលមុនទឹកនោមផ្អែម គឺជាឱកាសចុងក្រោយដែលរាងកាយផ្តល់ឱ្យអ្នកដើម្បីបត់ក្បាលទូកត្រលប់ក្រោយ ។ ការជ្រើសរើសមិនញ៉ាំផ្អែម និងការហាត់ប្រាណនៅថ្ងៃនេះ គឺជារបងការពារសេរីភាពពេញមួយជីវិតរបស់អ្នក។»