កុំប្រើពាក្យថា “គ្រួសារ” ដើម្បីគេចវេះពីកាតព្វកិច្ចខ្លួនឯង

យោងតាមការចុះផ្សាយពីប្រភពបរទេស ការយក «របួសផ្លូវចិត្តពីគ្រួសារ» មកធ្វើជាលេសសម្រាប់រាល់ការបរាជ័យ គឺជាអន្ទាក់ដែលធ្វើឱ្យអ្នកក្លាយជា «ជនរងគ្រោះអចិន្ត្រៃយ៍» និងបាត់បង់អំណាចក្នុងការកសាងអនាគត។

ការពិសោធរបស់សាកលវិទ្យាល័យ Luxembourg បានបង្ហាញថា ការចំណាយពេលផ្តោតតែលើការវិភាគទុក្ខសោកពីអតីតកាល មិនអាចព្យាបាលបានឡើយ ផ្ទុយទៅវិញវាបង្កើតជាគុកផ្លូវចិត្តដែលឃុំឃាំងអ្នកក្នុងអតីតកាល។ តាមទ្រឹស្តីរបស់ Alfred Adler អតីតកាលមិនមែនជាកត្តាកំណត់ជីវិតអ្នកទេ ប៉ុន្តែវាអាស្រ័យលើ «គោលបំណង» របស់អ្នកក្នុងបច្ចុប្បន្នថា តើអ្នកចង់ប្រើប្រាស់ការឈឺចាប់ទាំងនោះជាលេសនៃភាពបរាជ័យ ឬជាកម្លាំងចលករឆ្ពោះទៅរកភាពជោគជ័យ។

ដូច្នេះ ដើម្បីផ្លាស់ប្តូរជីវិត អ្នកត្រូវឈប់សួរថា «ហេតុអ្វីគេធ្វើបែបនេះ» មកជា «តើខ្លួនឯងត្រូវធ្វើអ្វីនៅពេលនេះ»។ មនុស្សពេញវ័យពិតប្រាកដ គឺជាអ្នកដែលចេះទទួលខុសត្រូវ ១០០% លើជីវិតខ្លួនឯង ដោយមិនប្រែក្លាយអតីតកាលមកជាអ្នកទោសនៃភាពទន់ខ្សោយឡើយ៕