យោងតាមការចុះផ្សាយពីប្រភពបរទេស កម្មវិធីសុខភាពមួយនៅកោះតៃវ៉ាន់ បានចែករំលែកពីករណីស្ត្រីម្នាក់អាយុ ៦៥ ឆ្នាំ និងស្វាមី ដែលបានបើកអាជីវកម្មហាងប៊ូហ្វេរយៈពេល ២០ ឆ្នាំ ដោយត្រូវធ្វើការក្នុងបរិយាកាសពោរពេញដោយផ្សែង និងកម្ដៅខ្លាំងរាល់ថ្ងៃ ហើយថែមទាំងតែងតែភ្លេចបើកម៉ាស៊ីនបឺតផ្សែងពេលធ្វើម្ហូបទៀតផង។ ជាលទ្ធផល ស្វាមីរបស់គាត់ត្រូវបានរកឃើញថាមានជំងឺមហារីកសួត និងបានទទួលមរណភាពកាលពីពីរឆ្នាំមុន ខណៈរូបគាត់ផ្ទាល់ទើបតែត្រូវបានគ្រូពេទ្យពិនិត្យឃើញមានដុំសាច់មហារីកក្នុងសួតទំហំ ០,៣ សង់ទីម៉ែត្រ បន្ទាប់ពីមានអាការៈពិបាកដកដង្ហើម។
វេជ្ជបណ្ឌិតបានពន្យល់ថា ផ្សែងដែលភាយចេញពីការធ្វើម្ហូបមានផ្ទុកនូវធូលីម៉ដ្ឋខ្នាតតូចបំផុតក្នុងកម្រិតខ្ពស់ខ្លាំង ដែលការស្រូបចូលរយៈពេលយូរនឹងបង្កការរលាកផ្លូវដង្ហើម នាំឱ្យកើតជំងឺហឺត រលាកទងសួត និងវិវត្តទៅជាមហារីកសួត ព្រមទាំងប៉ះពាល់ដល់ប្រព័ន្ធបេះដូង សរសៃឈាមខួរក្បាល និងភ្នែកផងដែរ។
ដើម្បីចៀសវាងគ្រោះថ្នាក់ពីផ្សែងប្រេងក្ដៅ ក្រុមអ្នកជំនាញបានណែនាំនូវតិកនិកសំខាន់ៗក្នុងការធ្វើម្ហូបដូចខាងក្រោម៖
ដំបូងបង្អស់ គឺដាច់ខាតមិនត្រូវឆា ឬបំពងអាហារក្នុងសីតុណ្ហភាពខ្ពស់ខ្លាំងរហូតដល់ប្រេងឡើងផ្សែងឡើយ ព្រោះវានឹងបង្កើតសារធាតុពុលយ៉ាងច្រើន ដែលប៉ះពាល់ដល់រាងកាយទាំងការស្រូបចូលតាមដង្ហើម និងការលេបចូលទៅក្នុងពោះ។ ផ្ទុយទៅវិញ គួរផ្លាស់ប្ដូរមកប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រចម្អិនក្នុងសីតុណ្ហភាពទាប ដូចជាការខ ការស្ងោរ ឬការសម្លរ ដោយបន្ថែមទឹកដើម្បីរក្សាសីតុណ្ហភាពឱ្យនៅក្រោម ១០០ អង្សាសេ និងចៀសវាងការចៀន ឬបំពងញឹកញាប់។ ទម្លាប់សំខាន់មួយទៀត គឺត្រូវលាងសម្អាតខ្ទះ ឬឆ្នាំងឱ្យបានស្អាតរាល់ពេលប្តូរមុខម្ហូប ដោយមនុស្សភាគច្រើនតែងតែប្រើខ្ទះដែលទើបតែបំពងត្រីរួចយកទៅឆាបន្លែភ្លាមៗ ទាំងមិនបានដឹងថាជាតិពុលដែលសេសសល់ពីការបំពងត្រីនឹងទៅទុំជាប់នឹងបន្លែបង្កគ្រោះថ្នាក់ទ្វេដង។
ចុងក្រោយ គឺត្រូវប្រើប្រាស់ម៉ាស៊ីនបឺតផ្សែងឱ្យបានត្រឹមត្រូវ ដោយត្រូវបើកម៉ាស៊ីនមុនពេលចាប់ផ្ដើមធ្វើម្ហូប និងត្រូវបន្តបើកទុកចោលពី ៥ ទៅ ១០ នាទីបន្ទាប់ពីបិទចង្ក្រានរួច ដើម្បីធានាថាជាតិពុលត្រូវបានបឺតចេញអស់ពីក្នុងផ្ទះបាយទាំងស្រុង៕