ជាការយល់ឃើញទូទៅ មនុស្សភាគច្រើនតែងតែគិតថា «ការញ៉ាំផ្អែម» គឺជាមូលហេតុតែមួយគត់ដែលបង្កឱ្យមានជំងឺទឹកនោមផ្អែម។ ប៉ុន្តែ តាមបែបវិទ្យាសាស្ត្រសុខាភិបាល ជំងឺនេះមានភាពស្មុគស្មាញជាងនេះទៅទៀត។
ខាងក្រោមនេះគឺជាការបកស្រាយលម្អិត ដើម្បីជួយឱ្យលោកអ្នកយល់ដឹងកាន់តែច្បាស់អំពីបញ្ហានេះ៖
១. ការញ៉ាំផ្អែមមិនមែនជាមូលហេតុតែមួយមុខនោះទេ
ការញ៉ាំស្ករច្រើនពេកមិនមែនជាអ្នកបង្កើតជំងឺទឹកនោមផ្អែមដោយផ្ទាល់ក្នុងគ្រប់ករណីនោះទេ ប៉ុន្តែវាជា «កត្តាជំរុញដ៏ចម្បង»។ ជំងឺទឹកនោមផ្អែមចែកចេញជា ២ ប្រភេទធំៗ៖
–ប្រភេទទី១ (Type 1): កើតឡើងដោយសារប្រព័ន្ធការពាររាងកាយវាយប្រហារកោសិកាផលិតអាំងស៊ុយលីនក្នុងលំពែង។ វាមិនពាក់ព័ន្ធនឹងការញ៉ាំផ្អែម ឬរបៀបរស់នៅឡើយ។
–ប្រភេទទី២ (Type 2): ជាប្រភេទដែលមនុស្សភាគច្រើនជួបប្រទះ។ វាមានទំនាក់ទំនងជាមួយការញ៉ាំផ្អែម ប៉ុន្តែវាក៏អាស្រ័យលើកត្តាដទៃទៀតជាច្រើនដូចជា៖
+លើសទម្ងន់ ឬធាត់៖ ការញ៉ាំផ្អែមខ្លាំងនាំឱ្យលើសកាឡូរី ដែលបណ្ដាលឱ្យធាត់ ហើយការធាត់គឺជាហានិភ័យខ្ពស់បំផុតនៃជំងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទទី២។
+កត្តាហ្សែន (តំណពូជ)៖ បើមានសមាជិកគ្រួសារមានជំងឺនេះ អ្នកក៏មានឱកាសកើតខ្ពស់ជាងគេដែរ។
+កង្វះការធ្វើលំហាត់ប្រាណ៖ រាងកាយមិនបានដុតរំលាយជាតិស្ករដែលលើស។
២. តើស្ករប្រភេទណាដែលគ្រោះថ្នាក់បំផុត?
មិនមែនរាល់ជាតិផ្អែមសុទ្ធតែអាក្រក់ទាំងអស់នោះទេ។ ជាតិផ្អែមដែលបង្កហានិភ័យខ្លាំងគឺ «ស្ករកែច្នៃ» (Added Sugars) ដែលមាននៅក្នុង៖
-ភេសជ្ជៈផ្អែម និងទឹកក្រូចកំប៉ុង។
-នំបុ័ងផ្អែម នំខេក និងបង្អែមលាងមាត់។
-ទឹកជ្រលក់ ឬអាហារកំប៉ុងមួយចំនួន។
ចំណែកជាតិផ្អែមពី ផ្លែឈើស្រស់ មានផ្ទុកជាតិសរសៃ (Fiber) ដែលជួយពន្យឺតការស្រូបយកជាតិស្ករទៅក្នុងឈាម ដូច្នេះវាមានសុវត្ថិភាពជាងស្ករកែច្នៃ។
៣. កត្តាផ្សេងទៀតដែលមនុស្សភាគច្រើនមើលរំលង
ក្រៅពីស្ករ អ្វីដែលអ្នកគួរប្រុងប្រយ័ត្នរួមមាន៖
–ជាតិម្សៅ (Carbohydrates)៖ ការញ៉ាំបាយស ចំណីអាហារធ្វើពីម្សៅមី ឬនំបុ័ងសក្នុងបរិមាណច្រើនហួសកំណត់ ក៏អាចបំប្លែងទៅជាជាតិស្ករក្នុងឈាមបានយ៉ាងលឿនដូចគ្នា។
–ស្ត្រេស (Stress)៖ ការតានតឹងក្នុងអារម្មណ៍រ៉ាំរ៉ៃ បណ្ដាលឱ្យរាងកាយផលិតអ័រម៉ូនដែលធ្វើឱ្យកម្រិតជាតិស្ករក្នុងឈាមកើនឡើង។
–ការសម្រាកមិនគ្រប់គ្រាន់៖ គេងមិនគ្រប់គ្រាន់ធ្វើឱ្យរាងកាយប្រើប្រាស់អាំងស៊ុយលីនមិនបានល្អ។
៤. វិធីការពារ និងថែរក្សាសុខភាព
ដើម្បីចៀសផុតពីជំងឺទឹកនោមផ្អែម លោកអ្នកគួរអនុវត្តនូវចំណុចសំខាន់ៗដូចជា៖
–កាត់បន្ថយភេសជ្ជៈផ្អែម៖ ជំនួសមកវិញដោយការផឹកទឹកស្អាតឱ្យបាន ២ លីត្រក្នុងមួយថ្ងៃ។
–បរិភោគអាហារមានតុល្យភាព៖ បង្កើនការញ៉ាំបន្លែបៃតង និងគ្រាប់ធញ្ញជាតិ។
–ធ្វើលំហាត់ប្រាណ៖ យ៉ាងហោចណាស់ ៣០ នាទីក្នុងមួយថ្ងៃ ឬ ៥ ថ្ងៃក្នុងមួយសប្តាហ៍។
–ពិនិត្យសុខភាពជាប្រចាំ៖ ដើម្បីដឹងពីកម្រិតជាតិស្ករ និងទប់ស្កាត់បានទាន់ពេលវេលា។
ការញ៉ាំផ្អែមមិនមែនជាមូលហេតុតែមួយគត់នោះទេ ប៉ុន្តែវាគឺជា «ទ្វារ» បើកផ្លូវឱ្យជំងឺនេះចូលមកក្នុងខ្លួនយើងបានយ៉ាងងាយបំផុត ប្រសិនបើយើងខ្វះការប្រុងប្រយ័ត្នលើរបៀបរស់នៅ និងកម្រិតទម្ងន់ខ្លួន។ ការរស់នៅដោយមានវិន័យលើរបបអាហារ គឺជាឱសថដ៏ស័ក្តិសិទ្ធិបំផុតសម្រាប់សុខភាព។