យោងតាមការចុះផ្សាយពីប្រភពបរទេស តម្រងនោមគឺជាអវយវៈដ៏សំខាន់ដែលធ្វើការយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរក្នុងរាងកាយ ប៉ុន្តែមនុស្សជាច្រើនបែរជាបំផ្លាញវាដោយមិនដឹងខ្លួនតាមរយៈទម្លាប់រស់នៅប្រចាំថ្ងៃ។
បើតាមការបកស្រាយរបស់វេជ្ជបណ្ឌិតឯកទេសរោគតម្រងនោម ទម្លាប់ធម្មតាដូចជា ការផឹកទឹកតិចពេក ការប្រើប្រាស់ថ្នាំបំបាត់ការឈឺចាប់ដោយគ្មានវេជ្ជបញ្ជា ការលេបថ្នាំបំប៉ន ឬវីតាមីនលើសកម្រិត និងការសម្រាកមិនគ្រប់គ្រាន់ សុទ្ធតែជាសត្រូវលាក់មុខដែលធ្វើឱ្យតម្រងនោមចុះខ្សោយបន្តិចម្ដងៗ។ ជាពិសេស ជំងឺរ៉ាំរ៉ៃដូចជាទឹកនោមផ្អែម និងលើសឈាមដែលមិនបានគ្រប់គ្រងឱ្យល្អ គឺជាមេខ្លោងធំដែលធ្វើឱ្យតម្រងនោមខូចរហូតដល់ដំណាក់កាលចុងក្រោយ។
នៅពេលតម្រងនោមឈប់ដំណើរការ ជម្រើសក្នុងការព្យាបាលមានដូចជាការលាងឈាមតាមសរសៃ ការលាងឈាមតាមស្រោមពោះ និងការវះកាត់ផ្លាស់ប្តូរតម្រងនោម។ វេជ្ជបណ្ឌិតបានបញ្ជាក់ថា ការវះកាត់ផ្លាស់ប្តូរតម្រងនោមគឺជាវិធីសាស្ត្រព្យាបាលដ៏ល្អបំផុត ដែលជួយឱ្យអ្នកជំងឺមានគុណភាពជីវិតជិតដូចមនុស្សធម្មតាវិញ។ តម្រងនោមដែលយកមកផ្លាស់ប្តូរអាចបានមកពីសាច់ញាតិរួមឈាម ឬពីអ្នកបរិច្ចាគដែលស្លាប់ខួរក្បាល ប៉ុន្តែបញ្ហាប្រឈមដ៏ធំបំផុតនាពេលបច្ចុប្បន្នគឺ រយៈពេលនៃការរង់ចាំដែលជាមធ្យមអាចអូសបន្លាយដល់ទៅជាង ៥ ឆ្នាំ។
អ្វីដែលគួរឱ្យកត់សម្គាល់នោះគឺ ក្នុងអំឡុងពេលរង់ចាំការវះកាត់ ការជ្រើសរើសវិធីសាស្ត្រលាងឈាមមានឥទ្ធិពលយ៉ាងខ្លាំងដល់ភាពជោគជ័យនៃការប្តូរតម្រងនោម។ ការលាងឈាមតាមម៉ាស៊ីនច្រើនឆ្នាំអាចធ្វើឱ្យបេះដូងខ្សោយ ព្រោះរាល់ពេលលាងឈាម បេះដូងត្រូវធ្វើការធ្ងន់ខ្លាំង ដែលអាចនាំឱ្យអ្នកជំងឺមិនមានកាយសម្បទាគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការទទួលការវះកាត់ធំ។ ផ្ទុយទៅវិញ ការលាងឈាមតាមស្រោមពោះនៅផ្ទះ ជារឿយៗជួយរក្សាតុល្យភាពរាងកាយបានល្អជាង និងផ្ដល់ភាពងាយស្រួលដល់ការរស់នៅ។
ក្រោយពេលវះកាត់ផ្លាស់ប្តូរតម្រងនោមរួច ការថែទាំខ្លួនឯងគឺជារឿងដែលត្រូវយកចិត្តទុកដាក់បំផុត។ អ្នកជំងឺត្រូវលេបថ្នាំពង្រឹងប្រព័ន្ធការពារពេញមួយជីវិត ដើម្បីការពារកុំឱ្យរាងកាយប្រឆាំងនឹងតម្រងនោមថ្មី។ ជាមធ្យម តម្រងនោមដែលបានមកពីអ្នកបរិច្ចាគអាចប្រើប្រាស់បានពី ១០ ទៅ ២០ ឆ្នាំ អាស្រ័យលើការថែទាំ។ ជារួម ការការពារគឺប្រសើរជាងការព្យាបាល ការកាត់បន្ថយអាហារប្រៃ ការគ្រប់គ្រងជាតិស្ករ និងការពិគ្រោះជាមួយគ្រូពេទ្យមុនពេលប្រើប្រាស់ថ្នាំនានា គឺជាវិធីដ៏ល្អបំផុតដើម្បីរក្សាតម្រងនោមឱ្យនៅរឹងមាំ និងចៀសឆ្ងាយពីការឈឺចាប់នាពេលអនាគត៕