យោងតាមការចុះផ្សាយពីប្រភពបរទេស ការប្រើទឹកក្រអូបបន្ទន់ខោអាវ គឺជាទម្លាប់ដែលមនុស្សភាគច្រើនចូលចិត្ត ដើម្បីឱ្យខោអាវមានក្លិនក្រអូប និងទន់រលោង ប៉ុន្តែអ្នកជំនាញបានព្រមានថា សារធាតុគីមីនៅក្នុងទឹកបន្ទន់ខោអាវ នឹងទៅស្រោបលើសរសៃអំបោះ ដែលអាចក្លាយជាសត្រូវបំផ្លាញមុខងារពិសេសរបស់សាច់ក្រណាត់មួយចំនួនឱ្យខូចគុណភាពមុនអាយុកាល។
ប្រភេទសាច់ក្រណាត់ដំបូងដែលគួរជៀសវាង គឺឈុតហាត់ប្រាណ និងក្រណាត់ប្រភេទ Microfiber ព្រោះទឹកបន្ទន់ខោអាវនឹងទៅបិទភ្ជិតរន្ធតូចៗនៃសរសៃក្រណាត់ ធ្វើឱ្យវាមិនអាចបញ្ចេញខ្យល់ និងជម្រះញើសបានល្អ រហូតបង្កឱ្យមានក្លិនផ្អូមជាប់ជានិច្ច។ ចំពោះកន្សែងជូតខ្លួនវិញ ការប្រើទឹកបន្ទន់នឹងធ្វើឱ្យសរសៃអំបោះមានជាតិខ្លាញ់ស្រោបជាប់ នាំឱ្យកន្សែងលែងបឺតទឹក និងចាប់ផ្ដើមមានសភាពរឹងក្រដាងក្រោយប្រើប្រាស់ក្នុងរយៈពេលយូរ។
ចំពោះខោអាវក្នុង និងខោរឹបដែលមានជាតិយឺត សារធាតុគីមីក្នុងទឹកបន្ទន់នឹងស៊ីបំផ្លាញភាពយឺតនៃសរសៃក្រណាត់ បណ្ដាលឱ្យខោអាវឆាប់យារ និងបាត់បង់រូបរាងដើម។ រីឯអាវរងាប្រភេទរោមសត្វ និងក្រណាត់ការពារជម្រាបទឹក ក៏រងផលប៉ះពាល់ធ្ងន់ធ្ងរដែរ ដោយវាធ្វើឱ្យរោមសត្វស្អិតជាប់គ្នា លែងប៉ោងសម្រាប់រក្សាកម្ដៅ និងធ្វើឱ្យសារធាតុការពារទឹករបកចេញលែងមានប្រសិទ្ធភាព។ ជាចុងក្រោយ គឺខោអាវទារក និងខោទឹកនោមក្រណាត់ ដែលមិនគួរប្រើទឹកបន្ទន់ឡើយ ព្រោះវាអាចបង្កការរលាកស្បែកដល់ក្មេងតូចៗ និងធ្វើឱ្យខោទឹកនោមលែងបឺតស្រូបទឹកនោមបានល្អ បង្កជាភាពអាប់អួរសំណើមដល់ទារក។ ដូចនេះ មុននឹងបោកគក់ខោអាវរាល់ដង អ្នកគួរពិនិត្យមើលស្លាកសញ្ញាណែនាំលើខោអាវឱ្យបានច្បាស់លាស់ ដើម្បីរក្សាគុណភាពខោអាវឱ្យនៅថ្មី និងប្រើប្រាស់បានយូរអង្វែងបំផុត៕