ជំងឺតម្រងនោម ត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា «ឃាតករស្ងៀមស្ងាត់» ស្រដៀងទៅនឹងជំងឺបេះដូងដែរ ព្រោះនៅក្នុងដំណាក់កាលដំបូង វាមិនសូវបញ្ចេញរោគសញ្ញាឱ្យយើងដឹងខ្លួននោះទេ។ ជាទូទៅ នៅពេលដែលរោគសញ្ញាលេចចេញច្បាស់ៗ តម្រងនោមអាចនឹងខូចខាតអស់ទៅដល់ ៧០% ទៅ ៨០% បាត់ទៅហើយ។
ការតាមដាន និងដឹងពីសញ្ញាព្រមានដំបូងៗ គឺជាគន្លឹះតែមួយគត់ដើម្បីការពារសរីរាង្គដ៏សំខាន់នេះ។ ខាងក្រោមនេះគឺជា សញ្ញាព្រមានដំបូងទាំង ៩ នៃជំងឺតម្រងនោម ដែលអ្នកត្រូវយកចិត្តទុកដាក់៖
១. ការប្រែប្រួលនៃការបត់ជើងតូច
តម្រងនោមមានតួនាទីផលិតទឹកនោម ដូច្នេះរាល់ការប្រែប្រួលនៃទម្លាប់នេះគឺជាសញ្ញាដំបូងបង្អស់៖
-នោមញឹក៖ ជាពិសេសនៅពេលយប់។
-ទឹកនោមមានពពុះ៖ បញ្ជាក់ថាមានជាតិប្រូតេអ៊ីន (Albumin) ជ្រាបចេញមកក្រៅ។
-ទឹកនោមមានឈាម៖ នៅពេលតម្រងនោមខូច វាអាចធ្វើឱ្យគ្រាប់ឈាមជ្រាបចូលក្នុងទឹកនោម។
-ពណ៌ទឹកនោមប្រែប្រួល៖ ទឹកនោមមានពណ៌ក្រហម مرត ឬក្រម៉ៅខុសធម្មតា។
២. ហើមភ្នែក ជើង ឬកជើង
នៅពេលតម្រងនោមមិនអាចបញ្ចេញជាតិអំបិល (Sodium) និងទឹកដែលលើសបាន វានឹងបង្កឱ្យមានការដក់ទឹកនៅក្នុងរាងកាយ៖
-ហើមជុំវិញភ្នែក៖ ជាសញ្ញាថាជាតិប្រូតេអ៊ីនកំពុងជ្រាបចេញតាមទឹកនោមច្រើនពេក។
-ហើមជើង ឬប្រអប់ជើង៖ កើតឡើងដោយសារការដក់ជាតិទឹកក្នុងកោសិកា។
៣. អស់កម្លាំងខ្លាំង និងពិបាកផ្ដោតអារម្មណ៍
តម្រងនោមមានតួនាទីផលិតអរម៉ូនម្យ៉ាងហៅថា Erythropoietin ដើម្បីបង្កើតគ្រាប់ឈាមក្រហម។ នៅពេលតម្រងនោមមានបញ្ហា៖
-ចំនួនគ្រាប់ឈាមក្រហមថយចុះ (ស្លេកស្លាំង) ធ្វើឱ្យរាងកាយខ្វះអុកស៊ីសែន។
-បណ្តាលឱ្យអ្នកមានអារម្មណ៍អស់កម្លាំង ល្វើយ និងវិលមុខ។
៤. ស្បែកស្ងួត និងរមាស់ខុសធម្មតា
តម្រងនោមជួយរក្សាតុល្យភាពជាតិរ៉ែក្នុងឈាម។ ប្រសិនបើតម្រងនោមមិនអាចកម្ចាត់កាកសំណល់ និងជាតិពុលបានទេ ជាតិរ៉ែនឹងលើសកម្រិត ធ្វើឱ្យស្បែកទៅជាស្ងួត ក្រហាយ និងរមាស់ខ្លាំង។
៥. ធុំក្លិនមាត់ ឬញ៉ាំអីមិនដឹងរសជាតិ
នៅពេលកាកសំណល់អ៊ុយរ៉េ (Urea) កើនឡើងក្នុងឈាម វានឹងធ្វើឱ្យ៖
-អាហារដែលអ្នកញ៉ាំមានរសជាតិដូចជាតិដែក។
-ដង្ហើមមានក្លិនអាក្រក់ (ក្លិនដូចទឹកនោម)។
-បាត់បង់ចំណង់អាហារ និងមានអារម្មណ៍ចង់ក្អួត។
៦. ដង្ហើមខ្លី ឬដកដង្ហើមមិនដល់គ្នា
បញ្ហានេះកើតឡើងដោយសារមូលហេតុពីរ៖
-ជាតិទឹកលើសដក់នៅក្នុងសួត។
-ការខ្វះគ្រាប់ឈាមក្រហម (ស្លេកស្លាំង) ធ្វើឱ្យរាងកាយស្រេកឃ្លានអុកស៊ីសែន។
៧. ឈឺខ្នង ឬចង្កេះផ្នែកខាងក្រោយ
តម្រងនោមស្ថិតនៅសងខាងឆ្អឹងខ្នងផ្នែកខាងក្រោម។ ប្រសិនបើអ្នកមានអារម្មណ៍ឈឺចុកចាប់នៅផ្នែកខ្នងខាងក្រោយ ឬចំហៀងខ្លួន វាអាចជាសញ្ញានៃគ្រួសក្នុងតម្រងនោម ឬការឆ្លងមេរោគក្នុងតម្រងនោម។
៨. ពិបាកដេកលក់
នៅពេលដែលតម្រងនោមមិនអាចចម្រោះជាតិពុលបានត្រឹមត្រូវ ជាតិពុលទាំងនោះនឹងស្ថិតនៅក្នុងឈាម ដែលធ្វើឱ្យរាងកាយមានការរំខាន និងពិបាកក្នុងការសម្រាកឱ្យលក់ស្កប់ស្កល់។
៩. សាច់ដុំរមួល (Muscle Cramps)
តុល្យភាពអេឡិចត្រូលីតក្នុងរាងកាយត្រូវបានគ្រប់គ្រងដោយតម្រងនោម។ ការថយចុះកម្រិតកាល់ស្យូម ឬការកើនឡើងជាតិផូស្វ័រ អាចបណ្តាលឱ្យសាច់ដុំរមួល ឬចុកចាប់។
វិធីការពារ និងថែទាំតម្រងនោម
-ផឹកទឹកឱ្យបានគ្រប់គ្រាន់៖ ប្រហែល ២ លីត្រក្នុងមួយថ្ងៃ (លើកលែងតែអ្នកមានបញ្ហាតម្រងនោមដំណាក់កាលធ្ងន់ធ្ងរដែលគ្រូពេទ្យឱ្យកម្រិតទឹក)។
-កាត់បន្ថយប្រៃ៖ ជាតិអំបិលគឺជាសត្រូវធំបំផុតរបស់តម្រងនោម។
-កុំប្រើថ្នាំដោយគ្មានវេជ្ជបញ្ជា៖ ជាពិសេសថ្នាំបំបាត់ការឈឺចាប់ (Painkillers) ព្រោះវាប៉ះពាល់តម្រងនោមខ្លាំងណាស់។
-គ្រប់គ្រងជំងឺទឹកនោមផ្អែម និងលើសឈាម៖ ជំងឺទាំងពីរនេះគឺជាមូលហេតុចម្បងដែលធ្វើឱ្យខូចតម្រងនោម។
-ពិនិត្យសុខភាព៖ គួរពិនិត្យឈាម និងទឹកនោមយ៉ាងតិច ១ ឆ្នាំម្តង។
ប្រសិនបើអ្នកសង្កេតឃើញសញ្ញាទាំងនេះ សូមប្រញាប់ទៅជួបវេជ្ជបណ្ឌិតឯកទេសតម្រងនោមភ្លាមៗ។ ការព្យាបាលនៅដំណាក់កាលដំបូង អាចជួយទប់ស្កាត់ការវិវត្តទៅរកការលាងឈាមបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព។