យោងតាមការចុះផ្សាយពីប្រភពបរទេស ការដើរឡើងជណ្តើរគឺជាលំហាត់ប្រាណដ៏ងាយស្រួល ដែលជួយដុតរំលាយថាមពល គ្រប់គ្រងជាតិស្ករក្នុងឈាម និងពង្រឹងសាច់ដុំផ្នែកខាងក្រោមដូចជា ចង្កេះ ត្រគាក និងភ្លៅ។ ទោះជាយ៉ាងណា វាក៏អាចក្លាយជា “អាវុធមុខពីរ” ដែលបំផ្លាញសុខភាពសន្លាក់ទៅវិញ ប្រសិនបើអ្នកអនុវត្តមិនបានត្រឹមត្រូវ ឬមិនសមស្របនឹងស្ថានភាពរាងកាយ។
ជង្គង់គឺជាសន្លាក់ដែលធំជាងគេ និងទទួលបន្ទុកធ្ងន់បំផុតក្នុងរាងកាយ ហើយនៅពេលយើងឡើង ឬចុះជណ្តើរ ផ្ទៃសន្លាក់នឹងកកិតគ្នាខ្លាំង រីឯសរសៃពួរក៏ត្រូវទាញយឺតក្នុងពេលតែមួយផងដែរ។
តើការដើរឡើងជណ្តើរផ្ដល់ផលល្អ ឬអាក្រក់ គឺអាស្រ័យលើបុគ្គលម្នាក់ៗ។ ចំពោះអ្នកដែលមានសុខភាពល្អ ទម្ងន់សមស្របតាមស្តង់ដារ (BMI ធម្មតា) និងគ្មានរោគសញ្ញាឈឺចាប់ ការដើរឡើងជណ្តើរគឺជាជម្រើសដ៏ល្អដើម្បីពង្រឹងសុខភាព។ ប៉ុន្តែសម្រាប់អ្នកដែលមានទម្ងន់លើស ឬធាត់ខ្លាំង អ្នកដែលមានជើងកោង និងអ្នកដែលលទ្ធផលកាំរស្មីអ៊ិចបង្ហាញថាមានបញ្ហាប្រហោងសន្លាក់រួមតូច គួរតែមានការកំណត់ក្នុងការឡើងជណ្តើរ និងធ្វើវាតែក្នុងករីចាំបាច់ប៉ុណ្ណោះ ដើម្បីបង្ការជំងឺរលាកសន្លាក់ជង្គង់មុនអាយុ។
សម្រាប់អ្នកដែលមានជំងឺរលាកសន្លាក់ជង្គង់ក្នុងកម្រិតមធ្យមទៅធ្ងន់ធ្ងរ គួរចៀសវាងការឡើងជណ្តើរច្រើនដងក្នុងមួយថ្ងៃជាដាច់ខាត ព្រោះវាធ្វើឱ្យសន្លាក់ឆាប់សឹកកាន់តែខ្លាំង និងបង្កើនហានិភ័យនៃការដួលបង្កជារបួសធ្ងន់ធ្ងរ។ តាមបច្ចេកទេសវេជ្ជសាស្ត្រ អ្នកជំងឺសន្លាក់ជង្គង់គួរដើរត្រឹមតែ ៣,០០០ ទៅ ៦,០០០ ជំហានប៉ុណ្ណោះក្នុងមួយថ្ងៃ (ប្រហែល ២ ទៅ ៤ គីឡូម៉ែត្រ)។ មុននឹងចាប់ផ្ដើមទម្លាប់ហាត់ប្រាណថ្មី ឬប្រសិនបើអ្នកមានបញ្ហាសន្លាក់ជង្គង់ អ្នកគួរតែពិគ្រោះជាមួយគ្រូពេទ្យឯកទេស ដើម្បីវាយតម្លៃ និងរៀបចំកម្មវិធីហាត់ប្រាណដែលសុវត្ថិភាព និងសមស្របបំផុតសម្រាប់រាងកាយរបស់អ្នក៕