ការទទួលទានគ្រឿងសមុទ្រផ្ដល់នូវអត្ថប្រយោជន៍ជាច្រើនដូចជា ប្រូតេអ៊ីនខ្ពស់ និងអាស៊ីតខ្លាញ់អូមេហ្គា-៣ ប៉ុន្តែប្រសិនបើអ្នកទទួលទានវា «ច្រើនហួសប្រមាណ» ឬញឹកញាប់ពេក វាអាចបង្កជាផលប៉ះពាល់ដល់សុខភាពដូចខាងក្រោម៖
១. ការពុលជាតិបារត
ត្រីសមុទ្រធំៗមួយចំនួន (ដូចជា ត្រីធូណា ត្រីដាវ) សម្បូរទៅដោយជាតិបារត។ ប្រសិនបើជាតិបារតសន្សំក្នុងរាងកាយច្រើនពេក វាអាចប៉ះពាល់ដល់៖
-ប្រព័ន្ធប្រសាទ៖ ធ្វើឱ្យចុះខ្សោយការចងចាំ ញ័រដៃជើង ឬមានបញ្ហាចក្ខុវិស័យ។
-ការលូតលាស់៖ គ្រោះថ្នាក់បំផុតសម្រាប់ស្ត្រីមានផ្ទៃពោះ ព្រោះវាប៉ះពាល់ដល់ការលូតលាស់ខួរក្បាលរបស់ទារក។
២. បង្កើនកម្រិតអាស៊ីតអ៊ុយរិក (Uric Acid) និងជំងឺហ្គោដ (Gout)
គ្រឿងសមុទ្រដែលមានសំបក (ដូចជា បង្កង ក្តាម ល្មូន គ្រំ) មានសារធាតុ Purine ខ្ពស់។ នៅពេលរាងកាយបំប្លែងសារធាតុនេះ វានឹងបង្កើតជាអាស៊ីតអ៊ុយរិក ដែលអាចបណ្តាលឱ្យ៖
-មានការឈឺចាប់ខ្លាំងនៅតាមសន្លាក់ (ជាពិសេសមេជើង កជើង និងក្បាលជង្គង់)។
-បង្កជាក្រួសក្នុងតម្រងនោម ប្រសិនបើកម្រិតអាស៊ីតនេះឡើងខ្ពស់ក្នុងរយៈពេលយូរ។
៣. បញ្ហាកូលេស្តេរ៉ុល
គ្រឿងសមុទ្រមួយចំនួនដូចជា បង្គា មឹក និងក្តាម មានកម្រិតកូលេស្តេរ៉ុលខ្ពស់ជាងត្រីធម្មតា។ ការញ៉ាំច្រើនពេកអាច៖
-បង្កើនហានិភ័យនៃជំងឺបេះដូង និងសរសៃឈាម។
-ធ្វើឱ្យលើសឈាម (ជាពិសេសប្រសិនបើចម្អិនដោយការបំពង ឬប្រើប៊ឺច្រើន)។
៤. ការប៉ះពាល់ពីសារធាតុ Microplastics និងកង្វក់សមុទ្រ
បច្ចុប្បន្ន មហាសមុទ្រមានការបំពុលដោយប្លាស្ទិក និងសារធាតុគីមីពីវិទ្យុសកម្ម ឬកាកសំណល់ឧស្សាហកម្ម។ ការញ៉ាំគ្រឿងសមុទ្រច្រើនពេកមានន័យថា អ្នកកំពុងបង្កើនការស្រូបយកសារធាតុអាក្រក់ទាំងនេះចូលក្នុងរាងកាយ ដែលអាចបង្កជាជំងឺមហារីកនៅថ្ងៃអនាគត។
៥. ការអាឡែស៊ី និងបញ្ហារំលាយអាហារ
-អាឡែស៊ី៖ មនុស្សជាច្រើនមានប្រតិកម្មអាឡែស៊ីខ្លាំងជាមួយគ្រឿងសមុទ្រ ដែលអាចបណ្តាលឱ្យរមាស់ ហើមមុខ មាត់ ឬពិបាកដកដង្ហើមភ្លាមៗ។
-បាក់តេរី និងប៉ារ៉ាស៊ីត៖ គ្រឿងសមុទ្រឆៅ ឬមិនឆ្អិនល្អ អាចផ្ទុកបាក់តេរី (ដូចជា Vibrio) ដែលបណ្តាលឱ្យរាករូសខ្លាំង និងពុលអាហារ។