ការទទួលទានជាតិប្រៃ (សូដ្យូម) ច្រើនហួសកម្រិត មិនត្រឹមតែធ្វើឱ្យអ្នកស្រេកទឹកខ្លាំងប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាបង្កផលប៉ះពាល់អវិជ្ជមានជាច្រើនដល់សរីរាង្គសំខាន់ៗក្នុងរាងកាយ។
នេះគឺជាអ្វីដែលនឹងកើតឡើង ប្រសិនបើអ្នកញ៉ាំប្រៃច្រើនពេក៖
១. សម្ពាធឈាមឡើងខ្ពស់
ជាតិសូដ្យូមមានសមត្ថភាព «បឺត និងរក្សាទឹក» ក្នុងសរសៃឈាម។ នៅពេលអ្នកញ៉ាំប្រៃខ្លាំង បរិមាណឈាមក្នុងសរសៃឈាមនឹងកើនឡើង ដែលបង្កសម្ពាធខ្លាំងដល់ជញ្ជាំងសរសៃឈាម នាំឱ្យកើតជំងឺលើសឈាម ដែលជាមែកធាងនៃជំងឺដាច់សរសៃឈាមខួរក្បាល។
២. ប៉ះពាល់ដល់តម្រងនោមយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ
តម្រងនោមមានតួនាទីចម្រោះជាតិទឹក និងជាតិពុលចេញពីរាងកាយ។ ការញ៉ាំប្រៃពេក ធ្វើឱ្យតម្រងនោមត្រូវធ្វើការធ្ងន់លើសកម្លាំង ដើម្បីបញ្ចេញជាតិសូដ្យូមដែលលើស។ យូរៗទៅ វានឹងបង្កជាជំងឺខ្សោយតម្រងនោម ឬគ្រួសក្នុងតម្រងនោម។
៣. ហើមតាមរាងកាយ
ជាតិអំបិលដែលលើស ធ្វើឱ្យរាងកាយស្តុកទុកជាតិទឹកខុសធម្មតា។ អ្នកនឹងសម្គាល់ឃើញអាការហើមជើង ហើមដៃ ឬហើមមុខ (ជាពិសេសនៅពេលព្រឹកបន្ទាប់ពីញ៉ាំអាហារប្រៃនៅពេលយប់)។
៤. បង្កើនហានិភ័យជំងឺបេះដូង
នៅពេលសម្ពាធឈាមឡើងខ្ពស់ បេះដូងត្រូវខំច្របាច់ឈាមខ្លាំងជាងមុន។ យូរៗទៅ វានឹងធ្វើឱ្យសាច់ដុំបេះដូងរីកធំ និងចុះខ្សោយ ដែលនាំឱ្យកើតជំងឺខ្សោយបេះដូង ឬគ្រោះថ្នាក់គាំងបេះដូង។
៥. បាត់បង់ជាតិកាល់ស្យូមពីឆ្អឹង
ជាតិសូដ្យូមច្រើនពេក នឹងជម្រុញឱ្យរាងកាយបញ្ចេញជាតិកាល់ស្យូមតាមទឹកនោម។ ការបាត់បង់កាល់ស្យូមឥតឈប់ឈរ បណ្តាលឱ្យឆ្អឹងចុះខ្សោយ និងងាយនឹងកើតជំងឺពុកឆ្អឹង។
៦. បង្កើនហានិភ័យមហារីកក្រពះ
ការសិក្សាមួយចំនួនបានបង្ហាញថា ការញ៉ាំអាហារដែលប្រៃខ្លាំង (ដូចជា អាហារផ្អាប់ ឬអាហារប្រៃខ្លាំងយូរឆ្នាំ) អាចធ្វើឱ្យខូចភ្នាសក្រពះ និងបង្កើនហានិភ័យនៃមហារីកក្រពះ។
ប្រសិនបើអ្នកបានញ៉ាំអាហារប្រៃខ្លាំងរួចហើយ ចូរញ៉ាំទឹកឱ្យបានច្រើន និងញ៉ាំអាហារសម្បូរជាតិប៉ូតាស្យូម (ដូចជា ចេក ឬបន្លែបៃតង) ដើម្បីជួយរាងកាយបញ្ចេញជាតិសូដ្យូមមកវិញ ៕