ការឈានដល់ចំណុចកំពូលមិនមែនគ្រាន់តែជា “ខ្សែបន្ទាត់បញ្ចប់” នៃការរួមភេទនោះទេ ប៉ុន្តែវាគឺជាបទពិសោធដ៏មានន័យដែលស្ត្រីជាច្រើននៅតែមិនទាន់បានជួបប្រទះដោយសារកត្តាផ្លូវចិត្ត និងរាងកាយ។
យោងតាមអ្នកជំនាញផ្នែកព្យាបាលចិត្តសាស្ត្រ ឧបសគ្គដំបូងគឺភាពតានតឹង និងការព្រួយបារម្ភហួសហេតុលើរូបរាងកាយ ឬការដាក់សម្ពាធលើខ្លួនឯង ដែលធ្វើឱ្យប្រព័ន្ធសរសៃប្រសាទមិនអាចសម្រាកដើម្បីទទួលយកក្តីសុខបានឡើយ។ ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហានេះ ស្ត្រីគួរអនុវត្តការមានចិត្តល្អចំពោះខ្លួនឯង និងរៀនរំសាយកង្វល់ដើម្បីឱ្យរាងកាយមានសេរីភាពក្នុងការលះបង់អារម្មណ៍ទៅតាមចង្វាក់នៃភាពស្និទ្ធស្នាល។
បញ្ហាបន្ទាប់គឺកង្វះការរំញោចចំគោលដៅ ព្រោះស្ត្រីភាគច្រើនមិនអាចឈានដល់ចំណុចកំពូលតាមរយៈការជ្រៀតចូលតែមួយមុខនោះទេ ប៉ុន្តែត្រូវការការប៉ះពាល់ដោយផ្ទាល់លើតំបន់ដែលមានចុងសរសៃប្រសាទជាង ៨,០០០។ ការស្វែងយល់ពីរាងកាយខ្លួនឯងគឺជាគន្លឹះដ៏សំខាន់ដែលជួយឱ្យស្ត្រីដឹងពីល្បឿន និងសម្ពាធដែលខ្លួនពេញចិត្ត ដើម្បីអាចណែនាំដៃគូឱ្យអនុវត្តបានត្រឹមត្រូវ។ ក្រៅពីនេះ បទពិសោធអវិជ្ជមានពីអតីតកាល ឬការបញ្ចប់សកម្មភាពលឿនពេកពីសំណាក់ដៃគូ ក៏ជារបាំងដែលធ្វើឱ្យរាងកាយស្ត្រីមិនមានពេលវេលាគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការបង្កើតអារម្មណ៍ស្រើបស្រាលដល់កម្រិតអតិបរមាផងដែរ។
ជាចុងក្រោយ អ្វីដែលសំខាន់បំផុតគឺការបង្កើតអារម្មណ៍សុវត្ថិភាព និងការប្រាស្រ័យទាក់ទងគ្នាយ៉ាងច្បាស់លាស់ជាមួយដៃគូ។ ការឈានដល់ចំណុចកំពូលមិនមែនជាកាតព្វកិច្ចដែលត្រូវតែសម្រេចឱ្យបានរាល់លើកនោះទេ ប៉ុន្តែការយល់ចិត្តគ្នា ការបង្កើនពេលវេលាបបោសអង្អែល និងការរីករាយជាមួយភាពស្និទ្ធស្នាលដោយគ្មានសម្ពាធ ទើបជាគន្លឹះពិតប្រាកដដែលជួយដោះសោសេចក្តីសុខក្នុងជីវិតស្នេហាឱ្យកាន់តែមានន័យ និងស្អិតរមួតបំផុត៕