យោងតាមការផ្សាយពីប្រភពបរទេស តៅហ៊ូត្រូវបានគេប្រសិទ្ធនាមថាជា “សាច់រុក្ខជាតិ” ដោយសារវាសម្បូរទៅដោយប្រូតេអ៊ីន និងកាល់ស្យូមខ្ពស់ ដែលល្អបំផុតសម្រាប់សុខភាពឆ្អឹងរបស់កុមារ និងមនុស្សចាស់។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ មិនមែនតៅហ៊ូទាំងអស់សុទ្ធតែមានសុវត្ថិភាពនោះទេ។
ប្រសិនបើលោកអ្នកឃើញតៅហ៊ូដែលមានលក្ខណៈដូចខាងក្រោម សូមនៅឱ្យឆ្ងាយភ្លាមៗ៖
ប្រភេទទីមួយគឺ តៅហ៊ូដែលមានសភាពរអិល និងស្អិតជាប់ដៃ ដែលជាសញ្ញាបញ្ជាក់ថាតៅហ៊ូត្រូវបានទុកចោលយូរពេក រហូតដល់បាក់តេរីកើនឡើងយ៉ាងខ្លាំង។ ការបរិភោគតៅហ៊ូដែលមានជាតិរំអិលខុសធម្មតានេះ អាចបណ្តាលឱ្យឈឺក្រពះ ឬពុលអាហារធ្ងន់ធ្ងរ។ ប្រភេទទីពីរគឺ តៅហ៊ូដែលមានពណ៌សស្ងាចខុសពីធម្មតា ព្រោះតៅហ៊ូធម្មជាតិត្រូវមានពណ៌សទឹកដោះគោលាយលឿងស្រាលបន្តិចដែលជាពណ៌របស់សណ្តែកសៀង។ ប្រសិនបើវាសខ្លាំងដូចពណ៌ក្រូចឆ្មារ វាអាចត្រូវបានគេប្រើសារធាតុលាងជម្រះគីមីដើម្បីឱ្យមើលទៅស្អាត និងរក្សាទុកបានយូរ។ ប្រភេទចុងក្រោយគឺ តៅហ៊ូដែលមានក្លិនជូរ ឬក្លិនមិនល្អ ព្រោះតៅហ៊ូស្រស់ត្រូវតែមានក្លិនសណ្តែកសៀងស្រាលៗ។ កុំព្យាយាមយកតៅហ៊ូដែលមានក្លិនជូរទៅលាងទឹក ឬស្ងោរដើម្បីបរិភោគឱ្យសោះ ព្រោះជាតិពុល និងក្លិនមិនល្អទាំងនោះមិនអាចកម្ចាត់ចេញបានឡើយ។
ដើម្បីទទួលបានអាហារមានជីវជាតិ និងសុវត្ថិភាព លោកអ្នកអាចយកតៅហ៊ូស្រស់ទៅច្នៃជាមុខម្ហូបដ៏ឈ្ងុយឆ្ងាញ់ដូចជា ពោះវៀនជ្រូកស្ងោរជាមួយតៅហ៊ូ ដែលមានរសជាតិដិតដល់ ឬមុខម្ហូប សាច់ជ្រូកស្ងោរជាមួយស្ពៃក្តោបចិន និងតៅហ៊ូ ដែលផ្តល់នូវភាពកក់ក្តៅក្នុងរដូវរងា។
ការរួមបញ្ចូលគ្នារវាងតៅហ៊ូទន់ៗ ជាមួយសាច់ជ្រូកបីជាន់ និងស្ពៃក្តោបផ្អែមស្រួយ មិនត្រឹមតែផ្ដល់នូវរសជាតិឥតខ្ចោះប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងផ្ដល់នូវអាហារូបត្ថម្ភគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់គ្រួសារទាំងមូលផងដែរ៕