ការទទួលទានគ្រឿងសមុទ្រផ្ដល់អត្ថប្រយោជន៍ច្រើនដល់សុខភាពដូចជា អាស៊ីតខ្លាញ់អូមេហ្គា៣ (Omega-3) ប្រូតេអ៊ីន និងជាតិរ៉ែ ប៉ុន្តែប្រសិនបើអ្នកទទួលទានវា ច្រើនជ្រុល ឬ ញឹកញាប់ពេក វាក៏អាចផ្ដល់ផលប៉ះពាល់មួយចំនួនដូចខាងក្រោម៖
១. ការលើសជាតិអាស៊ីតអ៊ុយរិក (បង្កជាជំងឺហើមសន្លាក់)
គ្រឿងសមុទ្រភាគច្រើន ជាពិសេសគ្រឿងសមុទ្រមានសំបក (បង្កង បង្គា ក្ដាម លៀស គ្រំ) មានសារធាតុ Purine ខ្ពស់ ។ កាលណាទទួលទានច្រើនពេក វានឹងបង្កើតជាជាតិអាស៊ីតអ៊ុយរិកក្នុងឈាមដែលនាំឱ្យកើតជំងឺហើមសន្លាក់ (Gout) បង្កការឈឺចាប់ និងហើមតាមសន្លាក់ដៃជើង ។
២. ការពុលជាតិបារត
ត្រីសមុទ្រធំៗមួយចំនួន (ដូចជា ត្រីធូណា ត្រីដាវ ឬត្រីឆ្លាម) អាចមានផ្ទុកជាតិបារតខ្ពស់។ ប្រសិនបើជាតិបារតនេះសន្សំក្នុងរាងកាយច្រើនពេក វាអាចប៉ះពាល់ដល់៖
-ប្រព័ន្ធប្រសាទ និងខួរក្បាល។
-ការលូតលាស់របស់ទារកក្នុងផ្ទៃ (សម្រាប់ស្ត្រីមានផ្ទៃពោះ)។
-សមត្ថភាពចងចាំ និងការផ្ដោតអារម្មណ៍។
៣. ការលើសជាតិកូឡេស្តេរ៉ុល
គ្រឿងសមុទ្រដូចជា មឹក បង្កង និងគ្រំ មានជាតិកូឡេស្តេរ៉ុលខ្ពស់ជាងត្រី។ ការញ៉ាំច្រើនពេកអាចបង្កើនកម្រិតកូឡេស្តេរ៉ុលអាក្រក់ក្នុងឈាម ដែលអាចប្រឈមនឹង ជំងឺបេះដូង និង លើសឈាម។
៤. បញ្ហាប្រព័ន្ធរំលាយអាហារ និងបាក់តេរី
គ្រឿងសមុទ្រងាយនឹងខូចគុណភាពណាស់។ ប្រសិនបើទទួលទានគ្រឿងសមុទ្រដែលមិនសូវស្រស់ ឬចម្អិនមិនឆ្អិនល្អ អ្នកអាចប្រឈមនឹង៖
-ការពុលអាហារ (Food Poisoning)។
-ការឆ្លងមេរោគបាក់តេរី (ដូចជា Vibrio) ឬពពួកព្រូន តេនញ៉ា។
៥. អាឡែស៊ី (Allergies)
មនុស្សជាច្រើនមានប្រតិកម្មអាឡែស៊ីជាមួយគ្រឿងសមុទ្រ។ ការញ៉ាំច្រើនអាចធ្វើឱ្យរោគសញ្ញាអាឡែស៊ីកាន់តែធ្ងន់ធ្ងរ ដូចជា រមាស់ រោលកន្ទួល ក្អួតចង្អោរ ឬពិបាកដកដង្ហើមក្នុងករណីធ្ងន់ធ្ងរ។
ចំពោះយោបល់ណែនាំសម្រាប់ការទទួលទាន ៖
-តុល្យភាព ៖ គួរញ៉ាំគ្រឿងសមុទ្រប្រហែល ២ទៅ៣ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ គឺគ្រប់គ្រាន់ហើយ ។
-ជម្រើស ៖ គួរជ្រើសរើសត្រីសមុទ្រតូចៗដែលសម្បូរអូមេហ្គា៣ និងមានជាតិបារតទាប។
-ការចម្អិន៖ គួរចម្អិនឱ្យឆ្អិនល្អ និងជៀសវាងការញ៉ាំគ្រឿងសមុទ្រឆៅក្នុងបរិមាណច្រើន។