យោងតាមការចុះផ្សាយពីប្រភពបរទេស ក្នុងយុគសម័យនេះ ពាក្យ “បងស្រឡាញ់អូន” តែមួយម៉ាត់គឺមិនទាន់គ្រប់គ្រាន់ឡើយ ព្រោះសកម្មភាពជាក់ស្ដែងទើបជាភស្តុតាងនៃក្ដីស្រឡាញ់ដ៏ពិតប្រាកដ។
បុរសដែលមានមន្តស្នេហ៍ គឺជាបុរសដែលចេះយកចិត្តទុកដាក់លើរឿងតូចតាច ចងចាំរាល់ចំណូលចិត្តរបស់នាង និងចេះសរសើរដោយស្មោះចេញពីបេះដូង។ ការសួរសុខទុក្ខនៅថ្ងៃដែលនាងហត់នឿយ គឺជាការសាងទំនុកចិត្ត និងផ្ដល់ភាពកក់ក្ដៅដ៏មានឥទ្ធិពលបំផុត។
ភាសាស្នេហ៍ដែលសំខាន់បំផុតមួយទៀតគឺ “ពេលវេលាដែលមានគុណភាព”។ បុរសសម័យថ្មីត្រូវចេះទុកទូរស័ព្ទមួយឡែក រួចផ្ដោតលើការស្ដាប់ និងសន្ទនាជាមួយនាងដោយយកចិត្តទុកដាក់។ ការចេះជួយសម្រាលបន្ទុកការងារផ្ទះ ឬកិច្ចការតូចតាចដោយមិនចាំបាច់ឱ្យនាងសុំ គឺជាការបង្ហាញថាអ្នកត្រៀមខ្លួនជ្រោមជ្រែងនាងជានិច្ច។ ទន្ទឹមនឹងការនៅក្បែរគ្នា ការផ្ដល់ “លំហផ្ទាល់ខ្លួន” និងគោរពសេរីភាពគ្នាទៅវិញទៅមក ក៏ជាគន្លឹះដែលធ្វើឱ្យស្នេហាកាន់តែចាស់ទុំ និងយូរអង្វែង។
ចំណុចដែលឈ្នះចិត្តបំផុតនោះគឺ ការឈរនៅក្បែរនាងក្នុង “ថ្ងៃដែលមិនល្អឥតខ្ចោះ”។ នៅពេលនាងចុះខ្សោយ ឬជួបបញ្ហាតានតឹង ការឱបផ្ដល់កម្លាំងចិត្ត និងការនៅក្បែរដោយមិនវិនិច្ឆ័យ គឺជាភាសាស្នេហ៍ដែលមានតម្លៃមហាសាល។ ប្រសិនបើអ្នកអាចអនុវត្តសកម្មភាពទាំងនេះបាន អ្នកនឹងក្លាយជាបុរសដែលមានការយល់ដឹងខ្ពស់ និងជាគូជីវិតដ៏អស្ចារ្យដែលស្ត្រីគ្រប់រូបប្រាថ្នាចង់បាន៕