យោងតាមការផ្សាយរបស់សារព័ត៌មានបរទេស មានជំនឿខុសឆ្គងជាច្រើនដែលមនុស្សមួយចំនួន ជាពិសេសយុវវ័យ តែងតែអនុវត្តតាមព្រោះគិតថាវាអាចការពារការមានផ្ទៃពោះបាន ប៉ុន្តែតាមពិតទៅវិធីសាស្ត្រទាំងនោះមានប្រសិទ្ធភាពទាបបំផុត និងអាចបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់សុខភាពទៀតផង។
វិធីទីមួយគឺចាក់ទឹកក្រៅពាង(ការបញ្ចេញទឹកកាមខាងក្រៅ) ឬការទប់ទឹកកាម ដែលជាវិធីប្រថុយប្រថានបំផុត ព្រោះមេជីវិតឈ្មោលអាចលេចធ្លាយចូលក្នុងទ្វារមាសតាំងពីកំលុងពេលរួមភេទ មុនពេលមានការបញ្ចេញទឹកកាមពិតប្រាកដទៅទៀត។ ចំណែកវិធីទីពីរ គឺការលាងសម្អាតទ្វារមាសភ្លាមៗក្រោយរួមភេទ ដែលមិនត្រឹមតែមិនអាចកម្ចាត់មេជីវិតឈ្មោលបានឡើយ ប៉ុន្តែថែមទាំងអាចរុញពួកវាឱ្យជ្រាបចូលកាន់តែជ្រៅទៅក្នុងស្បូន និងបង្កឱ្យមានការឆ្លងមេរោគក្នុងទ្វារមាសដោយសារការបាត់បង់តុល្យភាពបាក់តេរីល្អ។
ចំពោះការបត់ជើងតូចភ្លាមៗក្រោយពេលរួមភេទ ដែលមនុស្សខ្លះជឿថាអាចជួយលាងសម្អាតមេជីវិតចេញនោះ ក៏ជាការយល់ខុសដែរ ព្រោះផ្លូវទឹកនោម និងផ្លូវបន្តពូជរបស់ស្ត្រីគឺនៅដាច់ដោយឡែកពីគ្នា ដូច្នេះវាមិនមានឥទ្ធិពលអ្វីលើការពន្យារកំណើតឡើយ។ រីឯវិធីសាស្ត្រចុងក្រោយគឺការរាប់ថ្ងៃ “៧ មុខ ៧ ក្រោយ” ដែលអាចប្រើបានតែចំពោះស្ត្រីដែលមានវដ្តរដូវទៀងទាត់បំផុតប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែវានៅតែមានហានិភ័យខ្ពស់ ព្រោះកត្តាសុខភាព និងអារម្មណ៍អាចធ្វើឱ្យថ្ងៃធ្លាក់មេជីវិតញីប្រែប្រួលជានិច្ច។
ដើម្បីសុវត្ថិភាព និងប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់បំផុត លោកអ្នកគួរងាកមកប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រដែលត្រូវបានទទួលស្គាល់តាមបច្ចេកទេសវេជ្ជសាស្ត្រវិញ ដូចជាការប្រើស្រោមអនាម័យ ការប្រើថ្នាំពន្យារកំណើតតាមមាត់ ឬការប្រើមធ្យោបាយរយៈពេលវែងដូចជាការចាក់ថ្នាំ និងការដាក់កងក្នុងស្បូនជាដើម៕