ដើម្បីឱ្យគ្រួសារមួយមានសេចក្តីសុខ និងសុភមង្គលពិតប្រាកដ វាមិនមែនជាភារកិច្ចរបស់បុគ្គលណាម្នាក់នោះទេ ប៉ុន្តែវាទាមទារឱ្យសមាជិកគ្រប់រូបចូលរួមអនុវត្តនូវចំណុចសំខាន់ៗដូចខាងក្រោម៖
១. ការផ្តល់តម្លៃ និងការគោរពគ្នា
-គោរពសិទ្ធិបុគ្គល៖ ទោះជាសមាជិកគ្រួសារមានឋានៈខុសគ្នា (ឪពុកម្តាយ និងកូន) ក៏ត្រូវផ្តល់តម្លៃឱ្យគ្នា មិនត្រូវប្រើសម្តីមើលងាយ ឬគ្រប់គ្រងជីវិតគ្នាខ្លាំងពេកឡើយ។
-ស្ដាប់បង្គាប់ និងយោគយល់ ៖ កូនៗត្រូវគោរពដំបូន្មានឪពុកម្តាយ ចំណែកឪពុកម្តាយក៏ត្រូវបើកចិត្តស្តាប់មតិយោបល់របស់កូនៗវិញដែរ។
២. ការប្រស្រ័យទាក់ទងដោយបើកចំហ (Open Communication)
-និយាយគ្នាឱ្យបានច្រើន៖ ការចំណាយពេលញ៉ាំបាយជុំគ្នា ឬជជែកគ្នាពីបញ្ហាប្រឈមក្នុងជីវិត ជួយឱ្យសមាជិកម្នាក់ៗមានអារម្មណ៍ថាខ្លួនមិនឯកោ។
-ដោះស្រាយបញ្ហាដោយសន្តិវិធី៖ នៅពេលមានជម្លោះ មិនត្រូវប្រើហិង្សា ឬសម្តីអាក្រក់ដាក់គ្នាឡើយ។ ត្រូវចេះអត់ឱន និងរកដំណោះស្រាយដែលឈ្នះ-ឈ្នះទាំងអស់គ្នា។
៣. ការចែករំលែកការងារ និងការទទួលខុសត្រូវ (Shared Responsibility)
-ជួយការងារផ្ទះគ្នា៖ សេចក្តីសុខកើតចេញពីការមិនឃើញនរណាម្នាក់ហត់នឿយខ្លាំងតែម្នាក់ឯង។ ការជួយដាំបាយ បោសផ្ទះ ឬមើលថែទាំគ្នា ជាការបង្ហាញក្តីស្រឡាញ់ដ៏ធំធេង។
-ភក្តីភាព និងសច្ចភាព៖ ភាពស្មោះត្រង់រវាងប្ដីប្រពន្ធ និងភាពជឿជាក់រវាងសមាជិកគ្រួសារ គឺជាគ្រឹះដ៏រឹងមាំបំផុត។
៤. ការលើកទឹកចិត្ត និងការគាំទ្រ
-ក្លាយជាបង្អែកផ្លូវចិត្ត៖ នៅពេលសមាជិកណាម្នាក់ជួបបរាជ័យ ឬមានទុក្ខ គ្រួសារគឺជាកន្លែងដំបូងដែលផ្តល់កម្លាំងចិត្ត មិនមែនជាកន្លែងដែលរិះគន់ ឬជាន់ពន្លិចនោះទេ។
-អបអរសាទររាល់ភាពជោគជ័យ ៖ ទោះបីជាជោគជ័យតូចតាចក៏ដោយ ការសរសើរ និងការផ្តល់តម្លៃជួយឱ្យសមាជិកម្នាក់ៗមានមោទនភាពចំពោះខ្លួនឯង។
៥. វិន័យ និងការគ្រប់គ្រងហិរញ្ញវត្ថុ
-សាមគ្គីភាពលើរឿងលុយកាក់ ៖ ដូចដែលអ្នកបានដឹងស្រាប់ហើយថា រឿងលុយកាក់អាចបង្កជាជម្លោះក្នុងគ្រួសារ។ ដូច្នេះ សមាជិកត្រូវចេះសន្សំសំចៃ មិនខ្ជះខ្ជាយ និងចេះចាត់ចែងចំណូល-ចំណាយឱ្យមានតម្លាភាព។
គ្រួសារដែលមានក្តីសុខ គឺជាគ្រួសារដែលយកសេចក្តីស្រឡាញ់ជាធំ យកការអត់ឱនជាខ្នងបង្អែក និងយកការទំនាក់ទំនងជាស្ពានភ្ជាប់ចិត្ត ៕