គ្រឿងសមុទ្រជាប្រភពប្រូតេអ៊ីន និងសារធាតុចិញ្ចឹមដ៏ល្អ ប៉ុន្តែការទទួលទានក្នុងបរិមាណច្រើនហួសកំណត់ (Too much of a good thing) ក៏អាចបង្កជាផលប៉ះពាល់ដល់សុខភាពវិញដែរ។
ខាងក្រោមនេះគឺជាផលប៉ះពាល់ចម្បងៗ៖
១. ការលើសជាតិអាស៊ីតអ៊ុយរិក (បង្កជាជំងឺហ្គោដ – Gout)
គ្រឿងសមុទ្រភាគច្រើន ជាពិសេស បង្កង ក្តាម មឹក និងគ្រំ សម្បូរទៅដោយសារធាតុ Purine ខ្ពស់។
-នៅពេលរាងកាយបំប្លែង Purine វានឹងបង្កើតជាអាស៊ីតអ៊ុយរិក (Uric Acid)។
-បើញ៉ាំច្រើនពេក អាស៊ីតអ៊ុយរិកនឹងកើនឡើងក្នុងឈាម រួចទៅបង្កកជាគ្រីស្តាល់នៅតាមសន្លាក់ បណ្តាលឱ្យមានការឈឺចាប់ខ្លាំង ហើម និងរលាកសន្លាក់ (ជំងឺហ្គោដ)។
២. បញ្ហាកូឡេស្តេរ៉ុល និងជំងឺបេះដូង
ទោះបីជាត្រីសមុទ្រមានខ្លាញ់ល្អ ប៉ុន្តែគ្រឿងសមុទ្រមួយចំនួនដូចជា បង្កង មឹក និងពងត្រី មានជាតិកូឡេស្តេរ៉ុលខ្ពស់។
-ការញ៉ាំច្រើនពេកអាចធ្វើឱ្យកម្រិតកូឡេស្តេរ៉ុលអាក្រក់ (LDL) កើនឡើង ដែលបង្កើនហានិភ័យនៃជំងឺសរសៃឈាមបេះដូង និងលើសឈាម។
៣. ការពុលជាតិបារត (Mercury) និងលោហៈធ្ងន់
ត្រីធំៗដែលរស់នៅបានយូរ (ដូចជា ត្រីស្បៃកាធំ ត្រីធូណាខ្លះ) អាចមានផ្ទុកជាតិបារតខ្ពស់ដែលស្រូបពីទឹកសមុទ្រ។
-ជាតិបារតអាចបង្កផលប៉ះពាល់ដល់ ប្រព័ន្ធប្រសាទ ជាពិសេសចំពោះស្ត្រីមានផ្ទៃពោះ និងកុមារតូចៗ។
៤. បញ្ហាប្រព័ន្ធរំលាយអាហារ និងអាឡែហ្ស៊ី
-បាក់តេរី និងប៉ារ៉ាស៊ីត៖ បើញ៉ាំគ្រឿងសមុទ្រដែលមិនឆ្អិនល្អ ឬមិនស្រស់ វាអាចបង្កជាការរាករូស ពុលអាហារ ឬមេរោគក្នុងក្រពះពោះវៀន។
-អាឡែហ្ស៊ី៖ មនុស្សជាច្រើនមានប្រតិកម្មអាឡែហ្ស៊ីជាមួយគ្រឿងសមុទ្រ ដែលបង្កឱ្យមានអាការៈ រមាស់ រោល ក្អួត ឬពិបាកដកដង្ហើមភ្លាមៗ។
៥. ការលើសជាតិសូដ្យូម (អំបិល)
គ្រឿងសមុទ្រមានជាតិប្រៃពីធម្មជាតិស្រាប់ ហើយបើញ៉ាំជាមួយទឹកជ្រលក់ហឹរប្រៃទៀត វានឹងធ្វើឱ្យរាងកាយទទួលបានជាតិសូដ្យូមលើសកម្រិត ដែលនាំឱ្យ ប៉ះពាល់ដល់តម្រងនោម និងឡើងឈាម។