ការពិសាកាហ្វេនៅពេលថ្ងៃរសៀល អាចប៉ះពាល់យ៉ាងខ្លាំង ដល់គុណភាពនៃការគេងនៅពេលយប់ ទោះបីជាអ្នកមានអារម្មណ៍ថា អាចគេងលក់ក៏ដោយ ។ មូលហេតុចម្បង គឺដោយសារសារធាតុកាហ្វេអ៊ីន មានលក្ខណៈពិសេសមួយចំនួនដូចខាងក្រោម៖
១. រយៈពេលពាក់កណ្តាលជីវិតរបស់កាហ្វេអ៊ីន
កាហ្វេអ៊ីនមិនរលាយបាត់ពីក្នុងឈាមភ្លាមៗនោះទេ ។ ជាមធ្យម វាមានរយៈពេលពាក់កណ្តាលជីវិតប្រហែល ៥ ទៅ ៦ ម៉ោង ។
-ឧទាហរណ៍៖ ប្រសិនបើអ្នកពិសាកាហ្វេនៅម៉ោង ៤ រសៀល នោះនៅម៉ោង ១០ យប់ ជាតិកាហ្វេអ៊ីនពាក់កណ្តាលនៅតែមាននៅក្នុងខ្លួនរបស់អ្នកនៅឡើយ ដែលវាអាចធ្វើឱ្យខួរក្បាលនៅបន្តសកម្ម។
២. ការរារាំងសារធាតុ អាឌីណូស៊ីន
នៅក្នុងខួរក្បាលរបស់យើងមានសារធាតុម្យ៉ាងឈ្មោះ Adenosine ដែលកើនឡើងពេញមួយថ្ងៃដើម្បីប្រាប់រាងកាយថា “ដល់ពេលត្រូវគេងហើយ”។ កាហ្វេអ៊ីនមានតួនាទីទៅខ្ទប់ដំណើរការនៃសារធាតុនេះ ទើបធ្វើឱ្យខួរក្បាលរបស់អ្នកមិនទទួលបានសញ្ញាថាត្រូវសម្រាក ទោះបីជារាងកាយហត់នឿយក៏ដោយ។
៣. ប៉ះពាល់ដល់ដំណាក់កាលគេងលក់ស្កប់
ទោះបីជាមនុស្សមួយចំនួនអាងថា “ខ្ញុំញ៉ាំកាហ្វេហើយ នៅតែគេងលក់” ក៏ពិតមែន ប៉ុន្តែកាហ្វេអ៊ីននឹងទៅកាត់បន្ថយរយៈពេលនៃ ការគេងលក់ស្កប់ (Deep Sleep)។ លទ្ធផលគឺនៅពេលព្រឹកឡើង អ្នកនឹងមានអារម្មណ៍ថាស្ពឹកស្រពន់ មិនស្រឡះក្នុងខ្លួន ឬហាក់ដូចជាគេងមិនគ្រប់គ្រាន់។
ដំបូន្មានដើម្បីកុំឱ្យប៉ះពាល់ដល់ការគេង ៖
-កំណត់ម៉ោងឈប់ពិសា៖ យកល្អគួរឈប់ពិសាកាហ្វេយ៉ាងហោចណាស់ ៨ ទៅ ១០ ម៉ោង មុនពេលចូលគេង (ឧទាហរណ៍៖ បញ្ឈប់ត្រឹមម៉ោង ២ រសៀល)។
-កម្រិតបរិមាណ៖ កុំពិសាច្រើនកែវពេកក្នុងមួយថ្ងៃ។
-ជម្រើសផ្សេង ៖ ប្តូរមកពិសាកាហ្វេគ្មានជាតិកាហ្វេអ៊ីន (Decaf) ឬតែរុក្ខជាតិវិញនៅពេលរសៀល។
សូមបញ្ជាក់ថា ៖ រាងកាយមនុស្សម្នាក់ៗមានប្រតិកម្មជាមួយកាហ្វេអ៊ីនខុសៗគ្នា។ អ្នកខ្លះឆាប់រលាយជាតិកាហ្វេអ៊ីនពីខ្លួន ចំណែកអ្នកខ្លះទៀតគ្រាន់តែញ៉ាំបន្តិចនៅពេលថ្ងៃ ក៏អាចធ្វើឱ្យភ្នែករំពើកដល់យប់អាធ្រាត្រដែរ ៕