ការញ៉ាំប្រៃខ្លាំង ឬការទទួលទានជាតិសូដ្យូម (Sodium) លើសកម្រិតជាប្រចាំ នឹងបង្កផលប៉ះពាល់អវិជ្ជមានយ៉ាងច្រើនដល់រាងកាយរបស់អ្នក ទាំងក្នុងរយៈពេលខ្លី និងរយៈពេលវែង។ ជាតិអំបិលប្រៀបដូចជា “ឃាតករលាក់មុខ” ដែលបំផ្លាញសុខភាពសរីរាង្គខាងក្នុងបន្តិចម្ដងៗ។
ខាងក្រោមនេះគឺជាអ្វីដែលនឹងកើតឡើងចំពោះរាងកាយរបស់អ្នក៖
១. ផលប៉ះពាល់ភ្លាមៗ
–ការហើមខ្លួន: នៅពេលអ្នកញ៉ាំប្រៃខ្លាំង រាងកាយនឹងរក្សាទុកទឹកកាន់តែច្រើនដើម្បីរក្សាតុល្យភាពជាតិសូដ្យូម។ វានាំឱ្យអ្នកមានអារម្មណ៍ថាហើមពោះ ហើមមុខ ឬហើមដៃជើង។
–ស្រេកទឹកខ្លាំង: ជាតិអំបិលធ្វើឱ្យកោសិកាបាត់បង់ជាតិទឹក ដែលជម្រុញឱ្យខួរក្បាលបញ្ជាឱ្យអ្នកញ៉ាំទឹកកាន់តែច្រើន។
–ឡើងសម្ពាធឈាមបណ្ដោះអាសន្ន: បរិមាណឈាមក្នុងសរសៃឈាមកើនឡើង (ដោយសារការរក្សាទឹក) ធ្វើឱ្យបេះដូងត្រូវធ្វើការធ្ងន់ជាងមុន។
២. ផលប៉ះពាល់រយៈពេលវែង
–ជំងឺលើសឈាម (Hypertension): នេះជាផលវិបាកចម្បងបំផុត។ ការញ៉ាំប្រៃយូរអង្វែងធ្វើឱ្យសរសៃឈាមឡើងរឹង និងត្បៀត ដែលជាមូលហេតុនាំឱ្យកើតជំងឺ فالដាច់សរសៃឈាមខួរក្បាល (Stroke) និងជំងឺបេះដូង។
–ខូចតម្រងនោម: តម្រងនោមមានតួនាទីចម្រោះជាតិអំបិលលើសចេញពីឈាម។ បើអ្នកញ៉ាំប្រៃខ្លាំងពេក តម្រងនោមត្រូវធ្វើការលើសកម្លាំង រហូតដល់ខូចសមត្ថភាពចម្រោះ និងឈានដល់ការកើត គ្រួសក្នុងតម្រងនោម ឬ ខ្សោយតម្រងនោម។
–មហារីកក្រពះ: ការសិក្សាបានបង្ហាញថា របបអាហារដែលមានជាតិអំបិលខ្ពស់ពេក អាចបំផ្លាញស្រទាប់រំអិលការពារក្រពះ និងបង្កើនហានិភ័យនៃការកើតជំងឺមហារីកក្រពះ។
ពុកឆ្អឹង (Osteoporosis): នៅពេលរាងកាយបញ្ចេញជាតិសូដ្យូមតាមទឹកនោម វាក៏នាំយកជាតិកាល់ស្យូមចេញទៅជាមួយដែរ។ ការបាត់បង់កាល់ស្យូមយូរអង្វែងធ្វើឱ្យឆ្អឹងរបស់អ្នកចុះខ្សោយ និងស្រួយ។
៣. តើកម្រិតណាដែលហៅថា “សុវត្ថិភាព”?
អង្គការសុខភាពពិភពលោក (WHO) បានណែនាំឱ្យមនុស្សពេញវ័យទទួលទានអំបិល មិនឱ្យលើសពី ៥ ក្រាម (ប្រហែល ១ ស្លាបព្រាកាហ្វេ) ក្នុងមួយថ្ងៃ (ស្មើនឹងសូដ្យូម ២,០០០ មីលីក្រាម)។
៤. វិធីកាត់បន្ថយការញ៉ាំប្រៃ
–ជៀសវាងអាហារកែច្នៃ: អាហារកំប៉ុង ត្រីងៀត ផ្អក ប្រហុក និងទឹកជ្រលក់ផ្សេងៗ សុទ្ធតែមានជាតិអំបិលខ្ពស់បំផុត។
–ប្រើគ្រឿងទេសធម្មជាតិ: ប្រើខ្ទឹមស ខ្ញី ឬក្រូចឆ្មារ ដើម្បីបង្កើនរសជាតិអាហារជំនួសឱ្យការថែមអំបិល ឬប៊ីចេង។
–អានស្លាកសញ្ញាអាហារ: ពិនិត្យមើលកម្រិតសូដ្យូម (Sodium) លើសំបកវេចខ្ចប់មុននឹងទិញ។