ជំងឺទឹកនោមផ្អែមមិនរើសអើងអាយុឡើយ ប៉ុន្តែជាទូទៅ វាតែងតែកើតមានចំពោះក្រុមមនុស្សដែលមានកត្តាហានិភ័យមួយចំនួន។ យើងអាចបែងចែកក្រុមមនុស្សទាំងនោះទៅតាមប្រភេទនៃជំងឺ៖
១. ក្រុមមនុស្សដែលមានហានិភ័យខ្ពស់ (ជំងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទទី២)
នេះជាប្រភេទដែលជួបញឹកញាប់បំផុត (ប្រហែល ៩០-៩៥% នៃអ្នកជំងឺសរុប) ដែលច្រើនកើតលើ៖
–អ្នកដែលមានលើសទម្ងន់ ឬធាត់៖ ជាពិសេសអ្នកដែលមានខ្លាញ់ក្បាលពោះច្រើន (ធាត់ដុះក្បាលពោះ)។
–អ្នកដែលមិនសូវមានសកម្មភាពរាងកាយ៖ បុគ្គលដែលអង្គុយច្រើន មិនសូវហាត់ប្រាណ ឬធ្វើការងារដែលមិនសូវបញ្ចេញកម្លាំង។
–មនុស្សដែលមានអាយុចាប់ពី ៤៥ ឆ្នាំឡើងទៅ៖ ទោះជាយ៉ាងណា បច្ចុប្បន្នគេសង្កេតឃើញកើតលើក្មេងៗច្រើនជាងមុន ដោយសាររបបអាហារមិនល្អ។
–អ្នកដែលមានប្រវត្តិគ្រួសារ៖ បើមានឪពុកម្តាយ ឬបងប្អូនបង្កើតមានជំងឺទឹកនោមផ្អែម ហានិភ័យនឹងកើនឡើង។
–អ្នកដែលមានរបបអាហារមិនសុខភាព៖ ចូលចិត្តញ៉ាំផ្អែមខ្លាំង ភេសជ្ជៈដែលមានជាតិស្ករខ្ពស់ និងអាហារបំពង ឬអាហារកែច្នៃច្រើន។
២. ក្រុមមនុស្សដែលកើតដោយសារហ្សែន និងភាពស៊ាំ (ប្រភេទទី១)
ប្រភេទនេះច្រើនកើតលើ៖
–កុមារ និងយុវជន៖ ច្រើនរកឃើញតាំងពីវ័យក្មេង។
–កត្តាហ្សែន៖ វាមិនមែនកើតឡើងដោយសារការញ៉ាំផ្អែមពេកនោះទេ ប៉ុន្តែដោយសារប្រព័ន្ធការពាររាងកាយទៅបំផ្លាញកោសិកាផលិតអាំងស៊ុយលីនក្នុងលំពែង។
៣. ស្ត្រីមានផ្ទៃពោះ
–ស្ត្រីដែលកំពុងពពោះ ហើយរាងកាយមិនអាចផលិតអាំងស៊ុយលីនបានគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីគ្រប់គ្រងជាតិស្ករដែលកើនឡើងក្នុងអំឡុងពេលនេះ។ ជាទូទៅ វានឹងបាត់ទៅវិញក្រោយសម្រាល ប៉ុន្តែវាបង្កើនហានិភ័យកើតប្រភេទទី២ នៅថ្ងៃអនាគត។
៤. ក្រុមមនុស្សដែលមានបញ្ហាសុខភាពស្រាប់
-អ្នកដែលមាន សម្ពាធឈាមខ្ពស់ (លើសឈាម)។
-អ្នកដែលមានកម្រិត កូឡេស្តេរ៉ុល (ខ្លាញ់ក្នុងឈាម) មិនធម្មតា។
-ស្ត្រីដែលមានបញ្ហាគីសលើដៃស្បូន (PCOS)។
ដំបូន្មានការពារខ្លួន៖
ទោះបីជាអ្នកស្ថិតក្នុងក្រុមហានិភ័យក៏ដោយ ក៏អ្នកអាចបង្ការ ឬពន្យារការកើតជំងឺនេះបានតាមរយៈការ «ហាត់ប្រាណឱ្យបានទៀងទាត់ កាត់បន្ថយជាតិផ្អែម និងតាមដានសុខភាពជាមួយគ្រូពេទ្យ»។