ជំងឺមហារីកសុដន់ កើតឡើងនៅពេលដែលកោសិកាក្នុងសុដន់ចាប់ផ្តើមលូតលាស់ខុសប្រក្រតី ហើយបំបែកខ្លួនយ៉ាងលឿនបង្កើតជាដុំសាច់ ។
ទោះបីជាមូលហេតុច្បាស់លាស់១០០% មិនទាន់មាននរណាម្នាក់ដឹង ប៉ុន្តែអ្នកវិទ្យាសាស្ត្របានរកឃើញ កត្តាហានិភ័យ សំខាន់ៗមួយចំនួនដែលបង្កឱ្យកើតជំងឺនេះ ៖
១. កត្តាហ្សែន និងតំណពូជ
នេះគឺជាមូលហេតុចម្បងមួយ ។ ប្រសិនបើអ្នកមានសមាជិកគ្រួសារ (ម្តាយ បងស្រី ឬកូនស្រី) ដែលធ្លាប់កើតជំងឺនេះ អ្នកមានហានិភ័យខ្ពស់ជាងគេ។
–ការផ្លាស់ប្តូរហ្សែន៖ ការផ្លាស់ប្តូរហ្សែនដែលឆ្លងពីឪពុកម្តាយ ដូចជាហ្សែន BRCA1 និង BRCA2 គឺជាមូលហេតុបង្កឱ្យមានគ្រោះថ្នាក់បំផុត។
២. កត្តាអ័រម៉ូន
អ័រម៉ូនអេស្ត្រូសែន (Estrogen) ដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការលូតលាស់កោសិកាសុដន់៖
–ការចាប់ផ្តើមពេញវ័យលឿនពេក ៖ ក្មេងស្រីដែលមានមករដូវមុនអាយុ ១២ ឆ្នាំ។
–ការអស់រដូវយឺតពេក៖ ស្ត្រីដែលអស់រដូវក្រោយអាយុ ៥៥ ឆ្នាំ។
–ការប្រើប្រាស់ថ្នាំអ័រម៉ូន ៖ ការប្រើថ្នាំពន្យារកំណើត ឬថ្នាំជំនួយអ័រម៉ូនក្នុងរយៈពេលយូរ។
៣. អាយុ និងភេទ
–អាយុ៖ កាន់តែចាស់ ហានិភ័យកាន់តែខ្ពស់ (ភាគច្រើនកើតលើស្ត្រីអាយុលើសពី ៥០ ឆ្នាំ)។
–ភេទ៖ ទោះបីជាបុរសក៏អាចកើតមាន ប៉ុន្តែស្ត្រីមានអត្រាកើតខ្ពស់ជាងបុរសឆ្ងាយណាស់។
៤. ប្រវត្តិសុខភាពផ្ទាល់ខ្លួន
-ប្រសិនបើអ្នកធ្លាប់មានដុំសាច់ ឬមហារីកនៅសុដន់ម្ខាងរួចហើយ នោះវាងាយនឹងកើតមាននៅម្ខាងទៀត ឬកើតឡើងវិញ។
-ស្ត្រីដែលមានសុដន់ «ណែន» (Dense Breast) ដែលមានជាលិកាច្រើនជាងខ្លាញ់ ក៏ងាយនឹងកើតមហារីកដែរ។
៥. កត្តារបៀបរស់នៅ
កត្តានេះយើងអាចគ្រប់គ្រងបានខ្លះ រួមមាន៖
–ការផឹកគ្រឿងស្រវឹង៖ ការផឹកច្រើនបង្កើនហានិភ័យខ្ពស់។
–លើសទម្ងន់ ឬធាត់៖ ជាពិសេសក្រោយពេលអស់រដូវ។
–ការខ្វះការហាត់ប្រាណ៖ ធ្វើឱ្យប្រព័ន្ធការពាររាងកាយខ្សោយ។
–មិនធ្លាប់មានកូន ឬមានកូនដំបូងនៅអាយុច្រើន (លើសពី ៣០ ឆ្នាំ)។
–ការមិនបានបំបៅដោះកូនដោយទឹកដោះម្តាយ។
៦. កត្តាបរិស្ថាន
-ការប៉ះពាល់នឹងជាតិវិទ្យុសកម្ម (Radiation) នៅតំបន់ទ្រូង កាលពីវ័យក្មេង។