ផ្លែស្រកានាគផ្ទុកទៅដោយអង់ទីអុកស៊ីដង់ច្រើនបំផុត។ អង់ទីអុកស៊ីដង់ត្រូវបានគេដឹងថា ជួយការពារកោសិកាមនុស្សយើងពីការខូចខាតដោយសាររ៉ាឌីកាលសេរី ដែលវាជាប់ទាក់ទងនឹងជំងឺរ៉ាំរ៉ៃ និងភាពចាស់។ (អាន:ស្បែកកូនរបស់អ្នកនឹងស្អាតហើយមិនរមាស់បើធ្វើតាមវិធីនេះ តើកូនស្រីរបស់អ្នកចេះតែរមាស់ស្បែកមែនទេ?)ខាងក្រោមនេះគឺជាអង់ទីអុកស៊ីដង់សំខាន់ៗដែលមានក្នុងសាច់ផ្លែស្រកានាគ៖

  • Betalains៖ វាត្រូវបានគេរកឃើញក្នុងសាច់ពណ៌ក្រហម និងមាននាទីជួយការពារកូឡេស្តេរ៉ុលអាក្រក់កុំឲ្យធ្វើអុកស៊ីតកម្ម ឬបំផ្លាញសុខភាពបាន
  • Hydroxycinnamates៖ វាត្រូវបានគេចាត់ទុកថាមានមុខងារប្រឆាំងនឹងមហារីក 
  • Flavonoids៖ វាជាអង់ទីអុកស៊ីដង់ដ៏ធំមួយ ដែលជាប់ទាក់ទងនឹងការជួយដល់សុខភាពខួរក្បាល និងបន្ថយការប្រឈមនឹងជំងឺបេះដូង។

ខណៈពេលដែលសមត្ថភាពអង់ទីអុកស៊ីដង់របស់ផ្លែស្រកានាគមិនមានអ្វីខ្ពស់ជាពិសេស តែវាត្រូវបានគេរកឃើញថា ល្អបំផុតក្នុងការការពារអាស៊ីតខ្លាញ់កុំឲ្យខូចខាតដោយសាររ៉ាឌីកាលសេរីបាន។ 

ផ្លែស្រកានាគទាំងពណ៌ក្រហម និងស ត្រូវបានគេបង្ហាញថាជួយបន្ថយភាពស៊ាំរបស់អាំងស៊ុយលីន និងការកើតខ្លាញ់ក្នុងថ្លើមច្រើន ក្នុងពេលធ្វើការពិសោធន៍លើកណ្តុរដែលធាត់ៗ។ 

ផ្លែស្រកានាគផ្ទុកទៅដោយជាតិសរសៃ Prebiotic ដែលជំរុញដល់ការលូតលាស់បាក់តេរីមានប្រយោជន៍ក្នុងពោះវៀន ហើយវាក៏ល្អបំផុតក្នុងការជំរុញដល់ការរំលាយអាហារប្រកបដោយសុខភាពល្អដែរ។ (អាន:ថ្នាំងងុយគេង ពេលអ្នកគួរប្រើ)ថ្វីបើផ្លែឈើមួយនេះប្រហែលជាជួយពង្រឹងដល់ចង្កោមរោគសញ្ញានៃការរំលាយអាហារ ដែលជាជំងឺមួយជាប់ទាក់ទងនឹងជំងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទទី២។ 

ក្នុងការសិក្សាមួយដែលធ្វើទៅលើសត្វកណ្តុរដែលមានរបបអាហារខ្លាញ់ខ្ពស់ កាបូអ៊ីដ្រាតខ្ពស់ ក្នុងក្រុមកណ្តុរដែលឲ្យផឹកទឹកផ្លែស្រកានាគឃើញថា មានការឆ្លើយតបនឹងជាតិស្ករក្នុងឈាមល្អជាង និងបន្ថយសារធាតុសម្គាល់អង់ស៊ីមក្នុងថ្លើមមួយចំនួន ខណៈពេលដែលសារធាតុសម្គាល់អង់ស៊ីមក្នុងថ្លើមមួយផ្សេងទៀតមានការកើនឡើងគួរឲ្យកត់សម្គាល់វិញ។

ក្នុងការសិក្សាមួយផ្សេងទៀត សត្វកណ្តុរដែលមានជំងឺទឹកនោមផ្អែមត្រូវបានគេព្យាបាលជាមួយសារធាតុដែលចម្រាញ់ចេញពីផ្លែស្រកានាគនោះ គឺមានការថយចុះសារធាតុ Malondialdehyde បាន ៣៥ភាគរយ ដែលវាជាសារធាតុសម្គាល់មួយនៃការខូចខាតដោយសារតែរ៉ាឌីកាលសេរី។ វាក៏បន្ថយភាពគាំងរឹងរបស់សរសៃឈាមអាក់ទែដែរ៕