Join with Health.com.kh on Telegram

“ការស្អំ” គឺជាវិធីសាស្រ្តមួយដែលត្រូវបានប្រើក្នុងការសង្គ្រោះបឋម ដើម្បីជួយកាត់បន្ថយការឈឺចាប់ ដោយឧបករណ៍ស្អំត្រជាក់និងក្តៅ (Cold-Hot Pack) មានលក្ខណជាថង់ប្លាស្ទិក នៅខាងក្នុ ងមានជែលដែលមានលក្ខណស្រដៀងនឹងចាហ៊ួយ។ វាគឺជាឧបករណ៍ខាងវេជ្ជសាស្ត្រដែលអាចទិញបានយ៉ាងងាយស្រួលហើយគួរតែមាននៅផ្ទះ។

ការស្អំត្រជាក់

ប្រើពេលណា៖

          គ្រុនក្តៅ គ្រេចថ្លោះ ជាំពីការប៉ះទង្គិច ឈាមហូតាមច្រមុះ។

ប្រើយ៉ាងដូចម្តេច?

          ១. ស្អំនៅចំណុចដែលទទួលការឈឹចាប់ក្នុងរវាង២៤-៤៨ម៉ោង។

          ២. យកថង់ជែលទៅក្លាស្សេក្នុងទូរទឹកកកឬទឹកកក រហូតដល់ត្រជាក់រួចយកទៅស្អំនៅបរិវេណដែលរងការឈឺចាប់។

          ៣. ស្អំបរិវេណដែលឈឺប្រហែល ១០-១៥នាទី មិនគួរស្អំយូរជាងនេះ ហើយមិនគួរស្អំជាប់យូរពេក។

          ៤. គួររុំដោយស្រោមថង់ ឬរុំដោយក្រណាត់ដើម្បីកុំឲ្យប៉ះពាល់ដោយផ្ទាល់ជាមួយស្បែក។

          ៥. ចៀសវាងការស្អំបរិវេណដែលជារបួសដាច់រហែក ព្រោះមានឱកាសឆ្លងមេរោគ។

ការស្អំក្តៅ

ប្រើពេលណា៖

          ឈឺខ្នង ឈឺពេលមករដូវ ឈឺជង្គង់ ឈឺសាច់ដុំ។

ប្រើយ៉ាងដូចម្តេច?

          ១. ស្អំបន្ទាប់ពីទទួលការឈឺចាប់ ឬជាំ ៤៨-៧២ ម៉ោង ហាមស្អំក្តៅនៅកន្លែងដែលមានរបួសឬរលាកធ្ងន់ធ្ងរជាពិសេសក្នុងរយៈពេល ២៤ ម៉ោងដំបូង។

          ២. យកថង់ជែលមួយដែលបានត្រាំក្នុងទឹកក្តៅឬទឹកដែលដាំពុះហើយ (ហាមយកថង់ទៅស្ងោរជាមួយទឹក) រហូតដល់ជែលក្តៅល្មម ត្រូវសាកសីតុណ្ហភាពដែលនឹងត្រូវយកទៅស្អំមិនត្រូវឲ្យក្តៅពេកទេ រួចយកទៅស្អំនៅបរិវេណដែលរងរបួស។

          ៣. ស្អំបរិវេណដែលឈឺប្រហែល ១៥-២០ នាទីដោយផ្លាស់ប្តូរកន្លែងស្អំជារឿយៗ។

          ៤. គួររុំដោយស្រោមថង់ ឬរុំដោយក្រណាត់ដើម្បីកុំឲ្យប៉ះពាល់ដោយផ្ទាល់ជាមួយស្បែក។

          ៥. ចៀសវាងការស្អំបរិវេណដែលជារបួសដាច់រហែក ព្រោះមានឱកាសឆ្លងមេរោគ។