ការពាក់ម៉ាសបានក្លាយទៅជាទម្លាប់ថ្មីមួយនៃជីវិតរបស់យើងក្នុងសម័យកាលកូវីដនេះ ដោយសារតែវាជាមធ្យោបាយសំខាន់ដើម្បីកាត់បន្ថយការរីករាលដាលនៃការឆ្លង។ អ្វីដែលជាបញ្ហាសម្រាប់មនុស្សមួយចំនួននោះគឺ វាបណ្តាលឱ្យឡើងមុននៅលើមុខ។ នៅពេលមានក្រណាត់មកពាក់ជាប់នឹងមុខរបស់យើងក្នុងរយៈពេលយូរ វាអាចបណ្តាលឱ្យកើតមុនពីកំដៅកកិត បែកញើស និង ការបង្ករោគពីបាក់តេរីឬរលាក។

ការមិនពាក់ម៉ាសដោយសារតែខ្លាចឡើងមុន មិនមែនជារឿងល្អនោះទេនៅកំឡុងពេលនេះ។ ដូច្នេះហើយ យើងគួរតែអនុវត្តតាមវិធីសាស្រ្តរបស់វេជ្ជបណ្ឌិតឯកទេសរោគសើស្បែក ដែលមានចុះផ្សាយនៅលើគេហទំព័រ WebMD ដែលមានដូចខាងក្រោម៖

១. កុំពាក់ម៉ាសតឹងជ្រុលពេក៖ បុគ្គលិកថែទាំសុខភាពបុគ្គលដែលមានហានិភ័យខ្ពស់នៃការឆ្លងមេរោគ ប្រហែលជាត្រូវពាក់របាំងមុខដែលមានកំរិតការពារខ្ពស់ (តឹងជាប់នឹងមុខ)។ មជ្ឈមណ្ឌលត្រួតពិនិត្យនិងបង្ការជម្ងឺបានផ្តល់អនុសាសន៍ថា យើងទាំងអស់គ្នាគួរប្រើប្រាស់ម៉ាសដែលមានលក្ខណៈទន់ និង ជាសាច់ក្រណាត់ ដើម្បីកាត់បន្ថយការឆ្លងរោគ។ វាត្រូវតែគ្រប់លើថ្ពាល់ ច្រមុះ និង ចង្កា ប៉ុន្តែមិនចាំបាច់ពាក់ឱ្យតឹងខ្លាំងពេកនោះទេ។

២. ប្តូរម៉ាសរបស់អ្នកញឹកញាប់៖ បាក់តេរីកើតឡើងនៅក្នុងម៉ាសដែលគគ្រិច ហើយប្រសិនបើអ្នកពាក់ម៉ាសមិនដែលប្តូរថ្មី នោះអ្នកនឹងមានបញ្ហាលើស្បែកមុខហើយ។

៣. សម្អាតមុខឱ្យបានទៀងទាត់៖ លាងមុខ២ដងក្នុងមួយថ្ងៃជាមួយនឹងហ្វូមដែលត្រូវនឹងមុខរបស់អ្នក។ ប្រសិនបើអ្នកមិនអាចទៅលាងបានទេ ការប្រើប្រាស់ក្រណាត់សើមជូតមុខក៏ជាការល្អដែរ។

៤. ទប់ស្កាត់ការឡើងនូវបាក់តេរី៖ បាក់តេរីលើស្បែកដែលបង្កឱ្យឡើងមុនមានឈ្មោះថា Cutibacterium Acnes។ យើងអាចទប់ស្កាត់វាបានដោយប្រើប្រាស់ផលិតផលថ្នាំដូចជា Salicylic Acid, Benzoyl Peroxide, Glycolic Acid, Sulfur ឬ Tea Tree Oil។

៥. ទៅជួបគ្រូពេទ្យជំនាញខាងសើស្បែក៖ ប្រសិនបើយុទ្ធសាស្ត្រទាំងនេះមិនគ្រប់គ្រាន់ទេ គ្រូពេទ្យអាចធ្វើការតំរែតំរង់វេជ្ជបញ្ជា ដែលមានអនុភាពជាងមុន ដើម្បីសម្អាតស្បែករបស់អ្នក៕