Join with Health.com.kh on Telegram

​ស្រោមអនាម័យ​ត្រូវបាន​ប្រើប្រាស់​សម្រាប់​បង្កា​រការ​មាន​ផ្ទៃពោះ​ដោយ​ចៃដន្យ និង​ជំងឺ​កាមរោគ​។ ស្រោមអនាម័យ​ច្រើនតែ​បង្កើតឡើង​ដោយ​ជាតិ​ជ័រ​ដែល​មួយចំនួន​យក​ចេញពី​ស្បែក​សត្វ​។ ថ្វី​បើ​អត្ថប្រយោជន៍​ដ៏​អស្ចារ្យ​របស់​ស្រោមអនាម័យ​ផ្តល់​នូវ​តម្លៃ​ថោក​ដែល​អាច​ទទួលយកបាន​, ស្រួល​ប្រើ និង​មាន​សុវត្ថិភាព​ក្នុង​ការការពារ​ក៏ដោយ ក៏​គួរតែ​មិន​ត្រូវ​មិន​ខ្វល់​នឹង​ផល​រំខាន​របស់​វា​ឡើយ​។ ផល​រំខាន​របស់​ស្រោមអនាម័យ​មានដូចជា​៖
 
​អាឡែ​ហ្ស៊ី​ទៅលើ​ជាតិជ័​ររបស់​ស្រោមអនាម័យ​
​បើ​យោង​ទោ​តាម​ការបណ្តុះបណ្តាល​ខាង​ជំងឺ​អាឡែ​ហ្ស៊ី​, ជំងឺ​ហឺត និង​ប្រព័ន្ធ​ភាពស៊ាំ​អាមេរិក (American Academy of Allergy, Asthma and Immunology (AAAAI) អោយបាន​ដឹង​ថា មនុស្ស​មួយចំនួន​អាច​នឹង​មាន​អាឡែ​ហ្ស៊ី​ទៅ​នឹង​ជាតិ​ប្រូតេអ៊ីន​ម្យ៉ាង​ដែលមាន​ក្នុង​ជាតិ​ជ័រ​ដែល​ប្រើ​សម្រាប់​ធ្វើជា​ស្រោមអនាម័យ​។ ផល​រំខាន​មួយ​នេះ​បង្កើត​ទៅ​ជា​រោគសញ្ញា​ដូចជា ហៀរ​សម្បោ​, ក្រដាស់​, រមាស់​, វិលមុខ​, ដកដង្ហើម​លឺ​ដូច​ហួច និង​មាន​អារម្មណ៍​ឈឺក្បាល​។ ករណីខ្លះ ការឡែ​ហ្ស៊ី​មួយនេះ​បណ្តាល​អោយ​មាន​ប្រតិកម្ម​អាណា​ហ្វី​ឡាក​ស៊ី​កើតឡើង​ដែល​អាច​គម្រាម​គំហែង​ដល់​ជីវិត​បាន​។ អាឡែ​ហ្ស៊ី​ទាំងនេះ​មិន​មាន​កើត​ឡើង​លើ​មនុស្ស​លើសពី​ពីរ​នាក់​ឡើង​ក្នុង​ចំណោម​មនុស្ស ១០០​នាក់​។​
 
​ការ​ប្រឈម​នឹង​ការ​មាន​ផ្ទៃពោះ​
​ការប្រើ​ស្រោមអនាម័យ​មិនមែន​មានន័យថា អ្នក​អាច​ឈប់​ខ្វល់​អំពី​ការប្រឈមមុខ​តិចតួច​នឹង​ការ​មាន​ផ្ទៃពោះ​បានឡើយ​។ អត្រា​ជោគជ័យ​របស់​ស្រោមអនាម័យ​នៅពេល​ប្រើ​វា​បាន​ត្រឹមត្រូវ​មាន​តែ ៩៨​ភាគរយៈ​ប៉ុណ្ណោះ​។ នៅពេល​ប្រើ​មិន​បាន​ត្រឹមត្រូវ​វិញ ស្ត្រី ១៥​នាក់​ក្នុងចំណោម ១០០​នាក់​នឹង​មាន​ផ្ទៃពោះ​បាន​។ មនុស្ស​មួយចំនួន​មិន​បាន​យកចិត្តទុកដាក់​ទៅលើ​កាលបរិច្ឆេទ​ដែល​ហួសការ​ប្រើប្រាស់​របស់​ស្រោមអនាម័យ និង​ស្រោមអនាម័យ​ដែល​ចាស់ៗ​ឡើយ ដូច្នេះ​វា​នឹង​អាច​អោយ​មាន​ការ​ហែក​បាន​ក្នុងពេល​រួមភេទ​។ ការប្រើ​ប្រេងឆា​ជួយ​ស្រោមអនាម័យ​ក៏​បណ្តាលអោយ​ស្រោម​នោះរ​ហែក​បាន​ដែរ នេះ​ដោយសារ​តែ​សារធាតុ​រំអិល​របស់​ប្រេង​មានប្រតិកម្ម​នឹង​ជាតិ​ជ័រ ព្រមទាំង​ធ្វើអោយ​ប្រសិទ្ធភាព​ចុះខ្សោយ​។​
 
​ការ​ប្រឈម​នឹង​ជំងឺ​កាមរោគ​
​ស្រោមអនាម័យ​មាន​ប្រសិទ្ធភាព​បំផុត​ក្នុង​ការការពារ​ជំងឺអេដស៍ ហើយ​ក៏​ជួយ​កាត់បន្ថយ​ការ​ប្រឈម​នឹង​ជំងឺ​ផ្សេងៗ​ទៀត​ដែរ​ដូចជា ជំងឺ​ស្វាយ​, ជំងឺ Chlamydia, ជំងឺ HPV និង​ជំងឺ​ប្រមេះ​ទឹកបាយ​។ ទាំងនេះ​គឺជា​ជំងឺ​ដែល​ប៉ះពាល់​ទាំង​ប្រព័ន្ធ​ភាពស៊ាំ និង​សារី​រាង្គ​ខាងក្នុង​។ ស្រោមអនាម័យ​មិនមាន​ឥទ្ធិពល​ប្រឆាំងនឹង​ការបង្ក​រោគ​នៅ​ខាងក្រៅ​ស្បែក​ឡើយ​។ ការបង្ក​រោគ​រមាស់ និង​ជំងឺ Molluscum Contagiosum សុទ្ធតែ​ជា​ជំងឺឆ្លង​ទាំងអស់​។ សមាគមន៍​សុខភាព​សង្គម​អាមេរិក (American Social Health Association) បាន​ថ្លែងថា ការប្រឈមមុខ​នៃ​ការឆ្លង​ជំងឺប៉េះលើ​ប្រដាប់​ភេទ​តាម​រយៈកា​រ​រួមភេទ​ត្រូវបាន​កាត់បន្ថយ​ដោយសារ​តែ​ការប្រើ​ស្រោមអនាម័យ ប៉ុន្តែ​ផ្នែក​ទាំងអស់​នៃ​ស្បែក​មិន​អាច​ការពារ​បាន​ឡើយ​។ វី​រ៉ុស​របស់​ជំងឺ​នេះ​អាច​បញ្ចេញ​មក​ដោយ​គ្មាន​រោគសញ្ញា​ចូលទៅក្នុង​ស្បែក​របស់​ដៃគូ​ដែល​មិន​បង្ក​រោគ​បាន​។​
 
​សម្រាប់​អ្នក​ដែល​ប្រើ​ស្រោមអនាម័យ​ដែល​ធ្វើឡើង​ដោយ​ស្បែក​សត្វ​គួរតែ​ដឹង​ថា​វា​មិន​មាន​ប្រសិទ្ធភាព​បង្ការ​ជំងឺ​កាមរោគ​ឡើយ​។​
 
​ការប្រឆាំង​មិន​ប្រើ​ស្រោមអនាម័យ​របស់​បុរស​
​មាន​បុរស​មួយចំនួន​ដែល​មិន​ចង់​ប្រើ​ស្រោមអនាម័យ​ព្រោះ​តែ​វា​ងាយ​នឹង​ធ្វើអោយ​ពួក​គេ​អស់​ភាព​ស្រោប​ស្រាល​។ ពួកគេ​និយាយថា អារម្មណ៍​ស្រើបស្រាល​គឺ​មិន​ដូច​គ្នា​នៅ​ពេល​ពួកគេ​ពាក់​ស្រោមអនាម័យ​ឡើយ​។ ពួកគេ​អាច​ជំនះ​បញ្ហា​អន់ចិត្ត​នេះ​បាន​តាមរយៈ​ការព្យាយាម​ប្រើ​ស្រោមអនាម័យ​ទំហំ និង​ម៉ាក​ផ្សេងៗ​គ្នា ព្រមទាំង​រើស​យក​មួយ​ណា​ដែល​ធ្វើអោយ​អ្នក​ទាំង​ពីរ​មាន​ផាសុខភាព​៕