​ពួកគេ​បាន​និយាយថា លេខ​១​គឺជា​លេខ​ដែល​នៅ​តែ​ម្នាក់ឯង​ជាងគេ​, ប៉ុន្តែ​វា​ក៏​អាច​ក្លាយជា​រឿង​ស្លាប់​ជាងគេ​ផងដែរ​។​

ការស្រាវជ្រាវ​ថ្មី​២​បានបង្ហាញ​ថា ការរស់នៅ​ម្នាក់ឯង ឬ​ការ​នៅ​ដាច់​ពី​គេ​អាច​បង្កើន​ហានិភ័យ​នៃ​ការស្លាប់​ដល់​មនុស្ស​ពី​ជំងឺ​បេះដូង ឬ​មូលហេតុ​ដទៃទៀត​។​

​ចំពោះ​ការស្រាវជ្រាវ​មួយ​, មនុស្ស​ដែល​មាន​ជំងឺ​បេះដូង​ដែល​បាន​រស់នៅ​តែ​ម្នាក់​ឯក ហាក់ដូចជា​ស្លាប់​ច្រើន​ជាង​អ្នក​ដែល​រស់នៅ​ជាមួយ​អ្នកដទៃ​។ ការស្រាវជ្រាវ​ទី​២​បានបង្ហាញ​ថា មនុស្ស​ដែល​មាន​អាយុ​ច្រើនជាង​៦០​ឆ្នាំ​គឺ​មាន​ហានិភ័យ​ខ្ពស់​នៃ​ការថយចុះ​មុខងារ​ប្រចាំថ្ងៃ ឬ​ស្លាប់​ប្រសិន​បើ​ពួកគេ​មាន​អារម្មណ៍​ថា​មិន​អាច​នៅ​ជាមួយ​គេ​បាន​, ឬ​ចង់​នៅ​ដាច់​ឆ្ងាយ​ពី​គេ ឬ​កង្វះ​មិត្តភាព​នោះ​។ ការស្រាវជ្រាវ​ទាំងពីរ​នេះ​ត្រូវ​បាន​ចេញផ្សាយ​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​១៨ ខែ​មិថុនា​នេះ​នៅក្នុង Archives of Internal Medicine​។​

​វេជ្ជបណ្ឌិត ដី​ផាក បាត​(Deepak Bhatt) ជា​ប្រធាន​នៃ​កម្មវិធី​អន្តរាគមន៍​ជំងឺ​បេះដូង​នៅ​ឯ​មន្ទីរពេទ្យ​ស្ត្រី និង Bringham នៅក្នុង​ទីក្រុង​ប៊ុ​ស្តុន​បាន​និយាយថា ការរស់នៅ​តែម្នាក់ឯង​អាច​ជា​កត្តា​ហានិភ័យ​សម្រាប់​លទ្ធផល​អាក្រក់ៗ​។ អ្នកស្រាវជ្រាវ​មិនបាន​សួរថា​តើ​នេះ​គឺជា​ជម្រើស ឬថា​តើ​ពួកគេ​បាន​បាត់បង់​ដៃគូរ ឬ​មាន​មនុស្ស​ជា​ទីស្រលាញ់​ឬ​យ៉ាងណា​នោះទេ​។​

​ប៉ុន្តែ​គាត់​បាន​និយាយថា មនុស្ស​អាចជា​មនុស្ស​ដែល​នៅ​តែ​ឯង និង​មិន​នៅ​តែ​ឯង​, ហើយ​រស់នៅ​តែ​ឯង ឬ​មិន​រស់​នៅ​តែ​ឯង​។ បើ​មិន​មើល​ពី​ហេតុផល​ទេនោះ​, ការ​នៅ​តែ​ឯង​អាច​គួរតែ​ទង់ជាតិ​ក្រហម​សម្រាប់​គ្រូពេទ្យ​ដើម្បី​សួរ​ព័ត៌មាន​បន្ថែម​។​

​មាន​ហេតុផល​ជាច្រើន​ដែល​ការរស់នៅ​តែម្នាក់ឯង ឬ​មាន​អារម្មណ៍​កណ្តោចកណ្តែង​អាច​បង្កើន​ហានិភ័យ​សម្រាប់​បញ្ហា​សុខភាព និង​ស្លាប់​នោះ​។ គាត់​បាន​និយាយថា ប្រសិនបើ​អ្នក​មាន​ការ​គាំងបេះដូង ឬ​មិន​មាន​ថ្នាំ​ទេនោះ ហើយ​មិន​មាន​វេជ្ជបញ្ជា​ក្នុង​ការទិញ​ថ្នាំ​, អ្នក​នឹង​មាន​បញ្ហា​ជាក់​ជាពុំខាន​។  ប្តី ឬ​ប្រពន្ធ និង​កូន​របស់​អ្នក​អាច​មិន​មាន​ថ្នាំ និង​ទទួល​ថ្នាំ​សម្រាប់​អ្នក​, ហើយ​បន្ទាប់មក​អ្នក​ហាក់ដូចជា​មិនសូវ​ជា​មាន​បញ្ហា​ទៅវិញ​។​

​គាត់​បាន​និយាយថា អ្វី​ដែល​បន្ថែម​នោះ​, អ្នក​ដែល​នៅ​ម្នាក់ឯង អាច​ហាក់ដូចជា​ងាយ​នឹង​ធ្លាក់​ទឹកចិត្ត​។ នេះ​នឹង​ធ្វើអោយ​ពួកគេ​មិន​សូវ​ជា​យកចិត្តទុកដាក់​លើ​ខ្លួន​របស់​ពួកគេ ដែល​អាច​បង្កើន​ហានិភ័យ​នៃ​ការស្លាប់​ពី​មូលហេតុ​នានា​។ បាត​បាន​និយាយថា បន្ទាត់​ចុងក្រោយ​គឺថា គ្រូពេទ្យ​គួរតែ​ទទួលបាន​ពី​ប្រវត្តិ​សង្គម​ដ៏​ល្អ​។​

​ចំពោះ​ការស្រាវជ្រាវ​ទី​២, វេជ្ជបណ្ឌិត កាឡា ភឺ​រីស៊ី​នុតូ​(Carla Perissinotto) មកពី​សាកលវិទ្យាល័យ​កាលីហ្វ​ញ៉ា​, ក្នុង​ទីក្រុង​សាន់​ហ្វ្រា​ន់​ស៊ី​ស្កូបា​នរកឃើញ​ថា ភាព​ឯក​កោ​ត្រូវបាន​ផ្សារភ្ជាប់​ជាមួយនឹង​ការកើនឡើង​ហានិភ័យ​នៃ​ការស្លាប់​អំឡុង​ពេល​ការតាមដាន​ក្នុង​រយៈពេល​៦​ឆ្នាំ​។ អ្វី​បន្ថែម​នោះ​គឺ ការ​ឯកោ​ក៏​ត្រូវ​បាន​ផ្សារភ្ជាប់​ជាមួយនឹង​ការថយចុះ​មុខងារ​ផ្សេងៗ​ផងដែរ​។​

​វេជ្ជបណ្ឌិត នី​កា ហ្គូល​បឺក​(Nieca Goldberg) ជា​សាស្ត្រាចារ្យ​រង​ខាង​ផ្នែក​វេជ្ជសាស្ត្រ Leon H. Carney Division of Cardiology នៅ​ឯ​មជ្ឈមណ្ឌល​វេជ្ជសាស្ត្រ NYU Langone និង​ជា​ប្រធាន​ផ្នែក​វេជ្ជសាស្ត្រ​នៅ​ឯ​មជ្ឈមណ្ឌល Joan H. Tisch `​ក្នុង​ទីក្រុង​ញូវយ៉ក​បាន​និយាយថា ជាមួយគ្នានេះដែរ​, ការស្រាវជ្រាវ​បាន​បង្ហាញថា ការ​ដាច់ចេញ​ពី​សង្គម​ត្រូវ​បាន​ផ្សារភ្ជាប់​ជាមួយនឹង​អត្រា​នៃ​ការស្លាប់​ដោយ​ជំងឺ​សរសៃឈាម​បេះដូង​ចំពោះ​អ្នក​ដែល​មាន​ជំងឺ​បេះដូង​។​