Join with Health.com.kh on Telegram

ការស្រាវជ្រាវ​ថ្មី​មួយ​បាន​រកឃើញថា ការប៉ះពាល់​នឹង​សារធាតុ​គីមី​នៅ​កន្លែង​ធ្វើ​ការបណ្តាលអោយ​មាន​ករណី​ជា​ច្រើន​នៃ​ជំងឺហឺត ជាពិសេស​ចំពោះ​ជាង​ទឹក​, អ្នកធ្វើការ​លាប​ផ្ទះ និង​ជាងកាត់សក់​។​
​អ្នក​ស្រាវជ្រាវ​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ស៊ុយអែត​បាន​រកឃើញថា អ្នក​ធ្វើ​ការងារ​ជាច្រើន​នាក់​ត្រូវបាន​ប៉ះពាល់​ទៅ​នឹង​សារធាតុពុល​ខណៈពេលដែល​កំពុង​ធ្វើ​ការងារ​របស់​ពួកគេ​ទោះ​បី​ជា​សាធារណៈ​បាន​ប្រមាន​ថា ពួកគេ​ត្រូវ​ប្រើប្រាស់​ប្រដាប់​ការពារ​ក៏​ដោយ​។​

​ការស្រាវជ្រាវ​អន្តរជាតិ​បាន​មើល​ទៅលើ​មនុស្សពេញវ័យ​ជាង​១៣.០០០​នាក់​នៅក្នុង​ប្រទេស​ស៊ុយអែត​, នរ​វេស​, ដា​ណឺ​ម៉ាក​, អាយ​លេន និង​អេ​ស្តូ​នី​។ អ្នកស្រាវជ្រាវ​បាន​បង្ហាញថា ការកើតមាន​សរុប​នៃ​ករណី​ថ្មី​គឺ​១,៣​នាក់​នៃ​អ្នក​ជំងឺហឺត​ក្នុងចំនោម​បុរស​១.០០០​នាក់ និង​២,៤​នាក់​នៃ​អ្នក​ជំងឺហឺត​ក្នុងចំនោម​ស្ត្រី​១.០០០​នាក់​។​៧%​នៃ​ករណី​នៃ​ជំងឺហឺត​ក្នុងចំនោម​ស្ត្រី និង​លើសពី​១៤%​ក្នុងចំនោម​បុរស​ត្រូវ​បាន​ផ្សារភ្ជាប់​ទៅ​នឹង​កន្លែង​ធ្វើការ​។​

​ការស្រាវជ្រាវ​ត្រូវ​បាន​ចេញផ្សាយ​នៅក្នុង​កាសែត Annals of Occupational Hygiene​។​​លីន​នា លី​លៀន​ប៊ឺក (Linnea Lillienberg) ជា​អ្នកស្រាវជ្រាវ​ដែល​មកពី​សាកលវិទ្យាល័យ Gothenburg បាន​និយាយថា វា​ជា​រឿង​ចាំបាច់​ដើម្បី​បង្ហាញ​ថា​តើ​សារធាតុ​នៅ​កន្លែង​ធ្វើការ​ណា​មួយ​បង្កើន​ហានិភ័យ​នៃ​ជំងឺហឺត និង​ការងារ​ណាមួយ​ដែល​មាន​ហានិភ័យ​ខ្ពស់​នោះ​។​

​ការស្រាវជ្រាវ​បាន​បង្ហាញថា អ្នកធ្វើការ​ខាងក្រោម​នេះ​គឺ​មាន​ហានិភ័យ​ខ្ពស់​នៃ​ជំងឺហឺត​ដោយសារ​តែ​ប៉ះពាល់​នឹង​សារធាតុ​គីមី​ពុល​នៅ​កន្លែងធ្វើការ​៖

  • ជាង​លាប​ផ្ទះ​ត្រូវ​បាន​ប៉ះពាល់​នឹង​សារធាតុ​ដែល​ត្រូវបាន​គេ​ហៅថា diisocyanates ដែល​មាន​នៅក្នុង​ថ្នាំលាប​ផ្ទះ​
  • ជាង​ទឹក​ដែល​កាន់​បង់​រុំ និង​សារធាតុ​ប្រើ​សម្រាប់​រុំ​
  • អ្នក​សម្អាត​ដែល​ប៉ះពាល់​នឹង​ម្សៅ​សាប៊ូ​
  • អ្នកធ្វើការ​ខាង​សុខាភិបាល​ដែល​ប្រើប្រាស់​ស្រោមដៃ​ជ័រកៅស៊ូ និង​ត្រូវបាន​ប៉ះពាល់​ទៅ​នឹង​ម្សៅ​សាប៊ូ​
  • អ្នកធ្វើការ​ក្នុង​រោងចក្រ​អាហារ និង​ថ្នាំជក់​ត្រូវ​បាន​ប៉ះពាល់​នឹង​ប្រូតេអ៊ីន​មួយចំនួន​
  • ជាងកាត់សក់​ដែល​ប៉ះពាល់​នឹង​សារធាតុ​គីមី​នៅក្នុង​សាប៊ូ​លាង​សក់​
  • ជាង​ធ្វើ​ក្រចក​ដែល​ប្រើ​ការបិត​ជ័រកាវ​លើ​ក្រចក​

​លី​លៀន​ប៊ឺក​បាន​បន្ថែមថា មនុស្ស​មួយចំនួន​គឺ​ងាយ​នឹង​ទទួលរង​បញ្ហា​នេះ​ជាង​អ្នក​ដទៃ​។ ឧទាហរណ៍​, អ្នក​ដែល​មាន​គ្រុនផ្តាសាយ នឹង​មាន​ជំងឺហឺត​ជារឿយៗ​ប្រសិន​បើ​ពួកគេ​ត្រូវ​បាន​ប៉ះពាល់​ទៅ​នឹង​ប្រូតេអ៊ីន​ដែល​មាន​លើ​សត្វ ឬ​រុក្ខជាតិ​។ ប៉ុន្តែ​ប្រសិនបើ​យើង​មើល​ទៅលើ​បុគ្គល​ដែល​មិន​មាន​ការកើនឡើង​នឹង​ការ​ទទួលរង​នោះ​, ហានិភ័យ​គឺ​ខ្ពស់​ក្នុង​ចំនោម​អ្នក​ដែល​ត្រូវ​បាន​ប៉ះពាល់​ទៅ​នឹង​កាវ​វិទ្យាសាស្ត្រ និង​diisocyanates ដែល​ត្រូវបាន​រកឃើញ​នៅក្នុង​កាវ​បិត​ក្រចក​ជាដើម​។ ក្នុងចំនោម​ស្ត្រី​ដែល​មិន​មាន​គ្រុនផ្តាសាយ​, ហានិភ័យ​ត្រូវបាន​កើន​ឡើង​ក្នុង​ចំនោម​អ្នក​ដែល​បាន​កាន់​ម្សៅ​សាប៊ូ​៕