Join with Health.com.kh on Telegram

ជំងឺ​ឆ្គួត​ជ្រូក​គឺ​ជា​ជំងឺ​ទាក់ទង​នឹង​សរសៃប្រសាទ​កណ្តាល (​ជំងឺសរសៃប្រសាទ​) ដែល​សកម្ម​ផាព​កោសិការ​សរសៃប្រសាទ​ក្នុង​ខួរក្បាល​ត្រូវបាន​រ៉ាំ​ង​ស្ទះ ដែល​ជាហេតុ​នាំ​អោយ​ប្រកាច់​ក្នុងពេល​មាន​អាកប្បកិរិយា​, រោគសញ្ញា និង​អារម្មណ៍​មិន​ធម្មតា​ដូច​ជា​បាត់បង់​ស្មារតី​ជាដើម​។​

​រោគសញ្ញា​នៃ​ការ​ប្រកាច់​មាន​លក្ខណៈ​ខុសៗ​គ្នា​មិន​ទៀងទាត់​ឡើយ​។ អ្នក​ជំងឺឆ្គួតជ្រូក​ខ្លះ​មានអា​កប្បកិរិយា​ដាច់អហង្កា​រ​រយៈពេល​ពី​រ​បី​វិនាទី​ក្នុងពេល​ប្រកាច់ ហើយ​អ្នកខ្លះ​ទៀត​បែរ​ជា​ក្រវៀសដៃ ក្រវៀស​ជើង​ចុះ​ឡើងៗ​ជាប់​គ្នា​រហូត​។​

​ដើម្បី​កំណត់​រោគវិនិច្ឆ័យ​ជំងឺ​នេះ​បាន គ្រូពេទ្យ​នឹង​រំលឹក​អំពី​រោគសញ្ញា និង​ប្រវត្តិ​ជំងឺ​។ គ្រូពេទ្យ​ប្រហែលជា​ណែនាំ​អោយ​ធ្វើតេស្ត​ជាច្រើន​ច្រើន​ដើម្បី​កំណត់​រោគវិនិច្ឆ័យ និង​បញ្ជាក់​ពី​មូលហេតុ​នៃ​ការ​ប្រកាច់​។​

  • ការពិនិត្យ​សរសៃប្រសាទ​៖ គ្រូពេទ្យ​អាច​នឹង​ធ្វើ​តេស្ត​ទៅលើ​អាកប្បកិរិយា​, សមត្ថភាព​នៃ​ការឆ្លើយតប់​របស់​សាច់ដុំ​កន្ត្រាក់​, មុខងារ​ផ្លូវចិត្ត និង​កន្លែង​ផ្សេងៗ​ទៀត​ដើម្បី​ធ្វើ​រោគវិនិច្ឆ័យ ក៏ដូចជា​កំណត់​នូវ​ប្រភេទ​នៃ​ជំងឺ​ឆ្គួតជ្រូក​ដែល​អ្នកមាន​។​
  • តេស្ត​ឈាម​៖ គ្រូពេទ្យ​ប្រហែលជា​ត្រូវ​ពិនិត្យ​ឈាម​ដើម្បី​រក​មើល​សញ្ញា​នៃ​ការបង្ក​រោគ​, បញ្ហា​ហ្សែ​ន ឬ​បញ្ហា​ផ្សេងៗ​ទៀត​ដែល​មាន​ជាប់​ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​ការ​ប្រកាច់​។​

​គ្រូពេទ្យ​ក៏​ប្រហែលជា​អាច​នឹង​ធ្វើ​តេស្ត​ដើម្បី​ស្វែងរក​ភាព​មិន​ធម្មតា​របស់​ខួរក្បាល​ទៀត​ដូចជា​៖

  • Electroencephalogram (EEG)៖ នេះ​គឺជា​តេស្ត​ដែល​គេ​ចូលចិត្ត​ធ្វើ​ជា​ញឹកញាប់​ដើម្បី​កំណត់​រោគវិនិច្ឆ័យ​ជំងឺ​ឆ្គួតជ្រូក​។ តេស្ត​នេះ គ្រូពេទ្យ​ត្រូវ​ចាប់​អេឡិចត្រូត​នៅលើ​ស្បែក​ក្បាល​អ្នកជំងឺ ដើម្បី​អាច​កត់ត្រា​នូវ​សកម្មភាព​អេឡិចត្រុង​របស់​ខួរក្បា​លបាន​។​

​បើសិន​ជា​អ្នក​មាន​ជំងឺ​ឆ្គួតជ្រូ​កមែន វា​ច្រើន​តែ​មាន​ការផ្លាស់ប្តូ​រទ​ម្រងធម្មតា​នៃ​រលក​ខួរ​ក្បាលរបស់​អ្នក ទើបីជា​អ្នក​មិន​មាន​អា​ការៈប្រកាច់ក៏​ដោយ​។ គ្រូពេទ្យ​ប្រហែលជា​ត្រូវ​តាមដាន​អ្នក​តាមរយៈ​មើល​វីដេអូ​ខណៈពេល​កំពុង​តែ​ថត EEG នៅ​ពេល​អ្នក​កំពុង​ដេក ឬ​ភ្ញាក់ ដើម្បី​កត់ត្រា​ការ​ប្រកាច់​ទាំងឡាយណា​ដែល​អ្នក​អាច​នឹង​មាន​។ ការ​កាត់​ត្រា​ការ​ប្រកាច់​ប្រហែល​ជា​ជួយ​អោយ​គ្រូពេទ្យ​កំណត់​បាន​ថា​ការ​ប្រកាច់​ប្រភេទ​ណា​ដែល​អ្នក​កំពុងតែ​មាន ឬ​ទាត់ចោល​ជំងឺ​ដែល​ស្រដៀង​គ្នា​។​

​គ្រូពេទ្យ​ប្រហែលជា​ណែនាំ​អោយ​អ្នក​ធ្វើ​អ្វីមួយ​ដែល​នឹង​បណ្តាលអោយ​ប្រកាច់​បាន​ដូច​ជា ដេក​បន្តិច​មុនពេល​ធ្វើ​តេស្ត​។​

  • Computerized Tomography (CT) Scan៖ ការថត​ប្រភេទ​នេះ​គេ​ប្រើ​កាំរស្មី​អ៊ី​ច​ដើម្បី​ផ្តិត​យក​រូបភាព​ខួរក្បាល​របស់​អ្នក​ដោយ​ការ​កាត់​ទទឹង​។ CT Scan អាច​រកឃើញ​ភាព​មិន​ធម្មតា​ក្នុង​ខួរក្បាល​ដែល​អាច​កំពុងតែ​ធ្វើអោយ​ប្រកាច់​ដូចជា ដុំ​សាច់​ក្នុង​ខួរក្បាល​, ការ​ហូរ​ឈាម​ក្នុង​ខួរក្បាល និង​គីស​ក្នុង​ខួរក្បាល​។​
  • Magnetic Resonance Imaging (MRI)៖ ការថត​ប្រភេទ​នេះ​គេ​ប្រើ​ថាមពល​ម៉ាញ៉េ​ទិច និង​រលក​វិទ្យុសកម្ម​ដើម្បី​បង្កើត​ជា​រូបភាព​នៃ​ខួរក្បាល​បាន​យ៉ាង​ច្បាស់​។ គ្រូពេទ្យ​អាច​នឹង​រកឃើញ​ដំបៅ ឬ​ភាពមិនធម្មតា​ក្នុង​ខួរក្បាល​ដែល​អាច​បណ្តាលអោយ​ប្រកាច់​បាន​។​
  • Functional MRI (fMRI)៖ តេស្ត​មួយ​នេះ​ប្រើ​សម្រាប់​វាស់​អំពី​ការផ្លាស់ប្តូរ​នៅក្នុង​លំហូរ​ឈាម​ដែល​កើតមាន​នៅពេល​ផ្នែក​សំខាន់ៗ​នៃ​ខួរក្បាល​កំពុងតែធ្វើការ​។ គ្រូពេទ្យ​ប្រហែលជា​ប្រើប្រាស់ fMRI មុន​ពេល​វះកាត់​ដើម្បី​កំណត់​អោយបាន​ច្បាស់​នូវ​ទីតាំង​នៃ​មុខងារ​សំខាន់ៗ​ដូចជា ការនិយាយ និង​ធ្វើ​ចលនា ដូច្នេះ​គ្រូពេទ្យ​វះកាត់​អាច​ចៀសវាង​ការបង្ក​របួស​ដល់​កន្លែង​ទាំងនោះ​ក្នុងពេល​វះកាត់​បាន​។​
  • Positron Emission Tomography (PET)៖ PET Scans គឺជា​ការប្រើ​សារធាតុ​វិទ្យុ​សកម្ម​ក្នុង​កម្រិត​ទាប​ចាក់​ចូលទៅ​ក្នុង​សរសៃឈាម​វ៉ែន​ដើ​ើ​ម្បី​អាច​មើលឃើញ​តំបន់​ដែលមាន​សកម្មភាព​ក្នុង​ខួរក្បាល ព្រមទាំង​ភាពមិនធម្មតា​ផងដែរ​។​
  • Single-photon Emission Computerized Tomography (SPECT)៖ តេស្ត​មួយ​ប្រភេទ​នេះ​ត្រូវបាន​គេ​ប្រើប្រាស់​ដំបូង​គេ​បើសិនជា​អ្នក​ធ្លាប់បាន​ថត MRI និង EEG រួច​រក​មើល​ឃើញ​ទីតាំង​មិន​ធម្មតា​ក្នុង​ពេល​ប្រកាច់​។​

​តេស្ត SPECT គឺជា​ការប្រើប្រាស់​សារធាតុ​វិទ្យុសកម្ម​កម្រិត​ទាប់​ចាក់​បញ្ចូល​ទៅក្នុង​សរសៃឈាម​វ៉ែន​ដើម្បី​បង្កើត​ជា​សកម្មភាព​លំហូ​រ​ឈាម​ដូច​ផែនទី​3D ក្នុង​ខួរក្បាល​ក្នុង​ពែ​ល​ប្រកាច់​។​

  • Neuropsychological Test៖ តេស្ត​ទាំងនេះ​គ្រូពេទ្យ​ត្រូវ​វាយ​តម្លៃ​ទៅលើ​ការគិត​, ការចងចាំ និង​ជំនាញ​នៃ​ការនិយាយ​របស់​អ្នកជំងឺ​។ លទ្ធផល​នៃ​ការ​ធ្វើ​តេស្ត​ជួយ​អោយ​គ្រូពេទ្យ​កំណ​តើ​បាន​ថា​កន្លែង​ណា​ដែល​ខួរក្បាល​របស់​អ្នកជំងឺ​មាន​បញ្ហា​៕