Join with Health.com.kh on Telegram

​ការ​ធ្វើ​តេស្ត​កូឡេស្តេ​រ៉ុល​(Cholesterol)​គឺជា​ការ​ធ្វើតេស្ត​ឈាម​ដែល​អាច​វាស់​បរិមាណ​នៃ កូឡេ​ស្តេ​រ៉ុល​(Cholesterol) និង​ទ្រី​គ្លី​សេរីត​(Triglyceride)​ដែល​មាន​នៅក្នុង​ឈាម​របស់​អ្នក​។ ការ​ធ្វើ​តេស្ត​កូឡេស្តេ​រ៉ុល​(Cholesterol) អាច​ជួយ​កំណត់​នូវ​ហានិភ័យ​នៃ​ការបង្កើត​ជា​បន្ទះ ខ្លាញ់​នៅក្នុង​សរសៃឈាម​របស់​អ្នក​ដែល​អាច​នាំ​អោយ​សរសៃឈាម​រួម​តូច ឬ​ស្ទះ​ស​សៃ ឈាម​នៅ​ពេញ​រាងកាយ​របស់​អ្នក​ផងដែរ​។ កម្រិត​កូឡេ​ស្តេ​រ៉ុល​(Cholesterol) ខ្ពស់​ជាធម្មតា មិន​បណ្តាល​ឱ្យ​មាន​សញ្ញា ឬ​រោគសញ្ញា​ណាមួយ​ឡើយ​ដូច្នេះ​ការ​ធ្វើ​តេស្ត​កូឡេ​ស្តេ​រ៉ុល (Cholesterol)​គឺជា​វិធី​ដ៏​សំខាន់​មួយ​។ កម្រិត​កូឡេ​ស្តេ​រ៉ុល​(Cholesterol)​ខ្ពស់​ជា​ញឹកញាប់​គឺជា ហានិភ័យ​មួយ​ដ៏​សំខាន់​សម្រាប់​ជំងឺ​បេះដូង​។​


​ការ​ធ្វើ​តេស្ត​កូឡេ​ស្តេ​រ៉ុល​(Cholesterol)​ត្រូវបាន​ធ្វើ​ដើម្បី​កំណត់​ថា​តើ​កូឡេ​ស្តេ​រ៉ុល​(Cholesterol)  ក្នុង​ឈាម​របស់​អ្នក​ខ្ពស់ និង​ប៉ាន់​ប្រមាណ​នូវ​ហានិភ័យ​នៃ​ការវិវត្ត​របស់​អ្នក​នៃ​ជំងឺ​បេះដូង​។​


​មនុស្ស​ពេញវ័យ​ទាំងអស់​ដែល​មាន​អាយុ​ចាប់ពី​២០​ឆ្នាំ ឬ​ចាស់​ជាង​នេះ​គួរតែ​មាន​ការ​ធ្វើ​តេស្ត កូឡេ​ស្តេ​រ៉ុល​(Cholesterol) រៀង​រាល់​ប្រាំ​ឆ្នាំ​ម្តង​។ ល្អ​បំផុត​អ្នក​គួរតែ​ចាប់ផ្តើម​មាន​ត្រួតពិនិត្យ ជាតិ​កូលេ​ស្តេ​រ៉ុល​(Cholesterol)​ក្នុង​ឈាម​របស់​អ្នក​ក្នុងអំឡុងពេល​ដែល​អ្នក​ចាប់ផ្តើម​មាន​អាយុ ២០​ឆ្នាំ​។ អ្នក​គួរតែ​មាន​ការត្រួតពិនិត្យ​ជាតិ​កូឡេ​ស្តេ​រ៉ុល​(Cholesterol)​ក្នុង​ឈាម​របស់​អ្នក​នៅ ពេល​ដែល​អ្នក​កំពុង​មាន​សុខភាព​ល្អ​។ ជំងឺ​ឈឺ​ភ្លាម​(acute illness) គាំងបេះដូង ឬ​ស្ត្រេ​ស​(stress)​ធ្ងន់ធ្ងរ​អាច​ប៉ះពាល់​ដល់​កម្រិត​កូឡេ​ស្តេ​រ៉ុល​(Cholesterol) របស់​អ្នក​។​


​ការ​ធ្វើ​តេស្ត កូលេ​ស្តេ​រ៉ុល​គឺ​មាន​សារៈសំខាន់​ណាស់​ជា​ពិសេស​ប្រសិនបើ​អ្នក​:

  • ​មាន​ប្រវត្តិ​គ្រួសារ​ដែល​មាន​កូលេ​ស្តេ​រ៉ុល​(Cholesterol) ខ្ពស់ ឬ​មាន​ជំងឺ​បេះដូង​
  • ​លើស​ទម្ងន់​(overweight)
  • ​អសកម្ម​
  • ​មាន​ជំងឺ​ទឹកនោម​ផ្អែម​
  • ​បរិភោគ​អាហារ​ដែល​មាន​ជាតិ​ខ្លាញ់​ខ្ពស់
  • ​បុរស​មាន​អាយុ​លើសពី​៤៥​ឆ្នាំ ឬ​ស្ត្រី​ដែល​មាន​វ័យ​ចំណាស់​ជាង​៥៥​ឆ្នាំ​

​កត្តា​ទាំង​នេះ​បាន​បង្កើន​នូវ​ហានិភ័យ​នៃ​ការវិវត្ត​ទៅរក​កម្រិត​កូឡេ​ស្តេ​រ៉ុល​(Cholesterol) ខ្ពស់​ក្នុង​ឈាម និង​ការ​មាន​ជំងឺ​បេះដូង​។​​ប្រសិនបើ​អ្នក​មាន​កម្រិត​កូឡេ​ស្តេ​រ៉ុល​(Cholesterol)​ខ្ពស់​គ្រូពេទ្យ​ចង់​ឱ្យ​អ្នក​ធ្វើ​តេស្ត បន្ថែម​ទៀត​ឱ្យបាន​ញឹកញាប់​។ ពិភាក្សា​ជាមួយ​វេជ្ជបណ្ឌិត​ពី​ភាព​ញឹកញាប់​ដែល​អ្នក​គួរតែ​ធ្វើ តេស្ត​កូឡេ​ស្តេ​រ៉ុល​(Cholesterol)​ប្រសិនបើ​កម្រិត​កូឡេ​ស្តេ​រ៉ុល​(Cholesterol) ក្នុង​ឈាម​របស់ អ្នក​ស្ថិតក្នុង​កម្រិត​មិន​ធម្មតា​។​​ប្រសិនបើ​អ្នក​មាន​ប្រវត្តិ​គ្រួសារ​នៃ​ជំងឺ​បេះដូង​វេជ្ជបណ្ឌិត​អាច​នឹង​ធ្វើ​តេស្ត​កត្តា​ហានិភ័យ ដទៃទៀត​ដូច​ជា​ការ​ធ្វើ​តេស្ត​លី​ប៉ូ​ប្រូតេអ៊ីន​(Lipoprotein)​ដែល​មិនមែន​ជា​ផ្នែក​នៃ​តេស្ត​កូលេ​ស្តេ​រ៉ូល​ស្តង់ដា​។


​ថ្នាំ​មួយចំនួន​ទំនង​ជា​បង្កើន​កម្រិត​កូលេ​ស្តេ​រ៉ូលក្នុង​ឈាម​ដូចជា ពពួក​អាណា​បូ​លី​ច​ស្តេ​រ៉ូ​អ៊ីត (Anabolic steroid) បែ​តា ប្លុក​ឃ័រ​(Beta blocker) អេពី​ណេ​ហ្វ្រី​ន​(epinephrine) វីតាមីន ដេ​(Vitamin D) ថ្នាំ​គ្រាប់​ពន្យា​កំនើត​ជា​ដើម​៕